Συνεντεύξεις

ΒΑΝΑ ΜΠΑΡΜΠΑ

“Η ματαιοδοξία μου έχει ευφρανθεί πολλά χρόνια!”
49

Χειμαρρώδης, σαρωτική, ορμητική, ειλικρινής έτοιμη για ακόμη μια φορά να απαντήσει σε όλα.

Συνέντευξη στον Δημήτρη Γκοσμάνη

Mαζί με τα εν οίκω αποφάσισες να ασχοληθείς με τα εν δήμω και την πολιτική.

Δεν είναι μόνο τα εν δήμω, έχοντας φυσική παρουσία. Αποφάσισα να κάνω πράγματα που να έχουν σχέση με τον πολιτισμό και την τέχνη πανελλαδικά. Διοργανώνω μέσα από την εταιρεία που έχω δημιουργήσει πολιτιστικά δρώμενα που αφορούν όλη την Ελλάδα και όχι μόνο τη τοπική αυτοδιοίκηση. Δραστηριοποιούμεθα για τα βραβεία UNESCO γυναικών στο ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος». Διοργανώνουμε στο Καστελόριζο και φέτος μια μεγάλη συναυλία με τον Σταμάτη Κραουνάκη στις 20 Ιουλίου του προφήτη Ηλία. Πέρυσι έκανα μια αντίστοιχη και με μεγάλη επιτυχία με τον Σταύρο Ξαρχάκο.

Γιατί συγκεκριμένα στο Καστελόριζο;

Δεν βλέπεται ότι οι Τούρκοι θέλουν να το εξαφανίσουν από το χάρτη με τις συνεχείς παραβιάσεις τους! Εμένα το Καστελόριζο μου χάρισε δόξα και ευτυχία λόγω της ταινίας και του Όσκαρ. Είναι ένα νησί που σημειολογικά είναι μήλο της έριδος μεταξύ κρατών. Δεν έχω να κερδίσω τίποτα απ’ αυτό, ό,τι κάνω το κάνω από αγάπη. Αυτό που έζησα με τον Σταύρο Ξαρχάκο στη σκηνή στο μικρό λιμάνι του νησιού με όλο αυτό το μωσαϊκό λαών που τους ενώνει η μουσική, δεν έχω λόγια να σου το περιγράψω. Εκείνη τη στιγμή αισθάνθηκα «τεράστια», δεν είναι πάντα το ζητούμενο το χρήμα. 

Άρα θέλεις να νοιώθεις κάπου χρήσιμη…

Ακριβώς! Τα έχω κάνει όλα, έχω ζήσει, έβγαλα χρήματα, έχασα χρήματα, ήρθε η ζωή μου τούμπα, έφαγα μετωπικές μπουνιές. Στην ηλικία που είμαι έχω κάνει τον επαναπροσδιορισμό μου και πια θέλω να κάνω πράγματα που να καμαρώνω για αυτά. Θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος, να αγαπώ τους ανθρώπους για να με αγαπούν και εκείνοι. Όπου μπορώ να προσφέρω, χρησιμοποιώντας τις γνωριμίες μου. Η χρησιμότητα μου -επειδή έχω μια χορτασμένη ζωή-  με κάνει να είμαι πολύ γενναιόδωρη σε αυτή τη φάση της ζωής μου. Όχι από καλοσύνη, αλλά προφανώς από τη ζωή που έχω κάνει. Είμαι με τις γυναίκες, θέλω να τις στηρίξω, να τις βγάλω από τη μοναξιά και την κατάθλιψη. Τις αγαπώ και τις πιστεύω. 

Θέλεις να είσαι αποδεκτή; Είναι το ζητούμενο σου;

Μου είναι αδιάφορο! Η ματαιοδοξία μου έχει ευφρανθεί πολλά χρόνια. Μου είναι αδιάφορη η γνώμη του «κόσμου» για μένα. Δεν σου κρύβω ότι μου αρέσει όταν ακούω θετικά σχόλια για κάτι που έχω δημιουργήσει και τους αρέσει. Αυτό με κολακεύει και το δουλεύω προς αυτήν την κατεύθυνση. Σίγουρα με κάνει να θέλω να είμαι αρεστή. Θέλω να έχουν μια καλή γνώμη για έμενα και σου τονίζω, όχι των αχρήστων, αλλά του απλού κόσμου.

Δεν σε ενδιαφέρει η υστεροφημία σου;

Όχι καθόλου! Όσο πιο κακή η υστεροφημία μου, τόσο μεγαλύτερες οι αξίες της ζωής μου!

Είσαι άνθρωπος του ρίσκου;

Πάντα! Τη ζωή μου μηδενίζω και τη ζωή μου ξαναρχίζω! Αυτό είναι το μότο μου. Αν δεν έχω ρίσκο στη ζωή μου, δεν υπάρχω. Οτιδήποτε μου δημιουργεί ασφάλεια με πεθαίνει. Σαν τον καρκίνο είναι η ασφάλεια για μένα. Τη σιχαίνομαι…

Είσαι άνθρωπος του νου; Αν ναι, πάντα ήσουν;

Όχι, είμαι άνθρωπος «της καρδιάς». Προσπάθησα με το νου και τώρα που μεγάλωσα, προσπαθώ να τον βάλω κάτω από μια ομπρέλα λογικής, αυταπόδεικτων πραγμάτων, αλλά είμαι ταγμένη στην καρδιά μου. «Ο νους  βολεύεται, η καρδιά ποτέ..». Αυτό είναι το μεγάλο μου μειονέκτημα, αλλά και η μεγάλη μου αρετή.

Πόσο σπουδαίο είναι να σε γνωρίζουν όλοι με το μικρό σου όνομα;

Υπέροχο για μένα! Υπάρχουν στιγμές που κάνω την αυτοκριτική μου και λέω, γιατί δεν μπόρεσα να κάνω χρήματα, να μην έχω κι εγώ μια καλή σχέση με εκείνο, να είμαι κι εγώ πιο προσεκτική, όπως κάποιες άλλες «συναδέλφισσές» μου; Δεν το έχω με το χρήμα! Το κακό έρχεται να σε δοκιμάσει μέσα από το χρήμα και τη δόξα. Το μεγάλωμά μας είναι τραγικό και δύσκολο. Η τύχη είναι όλα αυτά που ζήσαμε και η ατυχία πως υπάρχουμε μετά μέσα από αυτό. Είναι μια μεγάλη δοκιμασία, όμως έχω μια μεγάλη προίκα, στο δρόμο για τον απλό πολίτη είμαι «η Βάνα του». Μια γυναίκα -που όπως κι άλλες- τραβάμε μόνες μας το κουπί. Τελικά, είμαι πιο τυχερή, απ’ ότι νόμιζα.  

Έχεις αλλάξει τις επιλογές του παρελθόντος με το μυαλό και τη συνείδηση που έχεις τώρα;

Ναι έχω πετάξει πολλά πράγματα και έχω καινούργιες ανάγκες και προτεραιότητες. Δεν μπορώ να ακούω τα ιδία πράγματα και να βλέπω χαζούς ανθρώπους και να καταναλώνομαι χωρίς λόγο. Παλιά στη ζωή μου άφηνα να με πλησιάζει ο καθένας. Να μπει σ’ αυτήν και να περάσει καλά. Ίσως τότε δεν είχα αυτοπεποίθηση, κάτι που απέκτησα αργότερα. Τώρα και κανέναν να μην έχω, δεν περιμένω κανέναν. Κοιτάζω πίσω και λέω: «μάγκα μου τι έκανες τόσα χρόνια;» Δεν πάνε να με βρίζουν… τους έχω, πλέον, γραμμένους. Τώρα, θέλω να έχω δίπλα μου μόνο ανθρώπους αξιόλογους, να μαθαίνω από αυτούς και όχι να καταναλώνομαι με ανούσια πράγματα και πρόσωπα που δεν με αφορούν πια. Θέλω να γίνω καλύτερη, δεν θέλω πλέον σον σον ντελακρουά. Αυτό… It’s over!

Είχες μια δοξασμένη ζωή, τι γεύση σου έχει αφήσει;

Μοναδική! Όταν καμιά φορά την αναπολώ μέσα στη κρίση που περνάμε και στα δύσκολα, με κρατεί η χαρά που μου έδωσε. Αν δεν είχα τις ωραίες αναμνήσεις αυτής της ζωής, πως θα άντεχα αυτή τη λαίλαπα! Δεν θα σου πω ότι μετανιώνω, δεν θα σου πω ότι τη νοσταλγώ, αν όμως δεν είχα το δεκανίκι αυτής της ζωής, δεν νομίζω ότι θα είχα αντέξει.

Πήρες ποτέ αποφάσεις που σου στέρησαν επαγγελματικές ευκαιρίες;

Μετά το Όσκαρ, ήρθε η Αλίκη Βουγιουκλάκη και με ζήτησε για το θέατρό της. Με πλησίασαν ο Σταμάτης Φασουλής και ο θεατρικός επιχειρηματίας Γιώργος Λεμπέσης και μου πρότειναν συνεργασίες. Με κάλεσε ο Μιχάλης Κακογιάννης να κάνω την Ελένη στο Ηρώδειο. Του είχα πει, «δάσκαλε, δεν με αγαπάτε και δεν μπορώ να δουλέψω μαζί σας, γιατί εγώ είμαι ερασιτέχνης και χρειάζομαι κάποιον να με αγαπήσει». Το «όχι» μου δεν ήταν έπαρση, ήταν η επίγνωση της μετριότητάς μου. Το μυαλό μου ήταν μόνο στους έρωτες. Πιο πολύ ερωτευόμουν τότε, παρά δούλευα. Φέρω ευθύνη γι’ αυτό. Ήμουν ανώριμη, δεν εκμεταλλεύτηκα τις ευκαιρίες μου σωστά. Πιστεύω τα καλά θεατρικά μου βήματα θα τα κάνω μεγάλη. Μου το χρωστάω…

Αν σου δινόταν η ευκαιρία να ξαναρχίσεις τη ζωή σου από την αρχή, θα έκανες τα ίδια πράγματα;

Όχι, ποτέ! Αυτό που λένε, θα έκανα τα ίδια, είναι μια χαζοέπαρση. Θα είχα παραμείνει στο εξωτερικό. Θα είχα μείνει στην Ιταλία και όχι στην Αμερική, γιατί δεν σε πολεμούν εκεί. Εδώ με πολέμησαν λες και ήμουν μια ηλίθια, ανόητη, μια πόρνη. Γιατί; Δεν ήμουν τίποτα απ’ όλα αυτά. Γιατί, σώνει και καλά, να μου έχουν αυτές τις ταμπέλες; Δεν την αντέχει, σου λέω, η Ελλάδα την ομορφιά, δεν τη θέλει… Αυτό είναι κάτι που θα είχα αλλάξει!

Έχεις όμως μια σιγουριά με τον εαυτό σου;

Πάντα. Είμαι πιο δυνατή απ’ ότι ήμουν κάποτε. Τότε είχα ομορφιά, τώρα έχω γνώση. Είναι μεγάλος πλούτος στη σημερινή φτώχεια.

Ένιωσες στη ζωή σου να έχεις «βαλτώσει» σε όλα τα επίπεδα; Σε προσωπικό και επαγγελματικό;

Μετά τη γέννηση του παιδιού μου αφέθηκα. Έκλεισα ερμητικά την πόρτα σε όλο το lifestyle της ζωής μου και ασχολήθηκα με την ανατροφή της κόρης μου. Και άλλαξα, δεν ήθελα να δουλέψω, να μην υπάρχω πουθενά. Συνεχόμενα δέκα χρόνια δεν με είδε άνθρωπος. Ήταν επιλογή μου κι αυτό φανερώνει και την καθαρότητα του χαρακτήρα μου, ότι όταν αγαπώ, αφοσιώνομαι ολοκληρωτικά. Δεν σκέφτηκα να χάσω τα κιλά που πήρα, να ξαναβγώ στο σανίδι, δεν ήθελα να κάνω τίποτα… Πάλι καλά που με αγαπάει ακόμα ο κόσμος και υπάρχω. Θα μπορούσαν να με είχαν ξεχάσει. Εκείνη την εποχή, ξύπνησα μια μέρα κι είχα πάθει τεράστια οικονομική καταστροφή, τα είχα φάει όλα και δεν είχα τίποτα. Γιατί δεν δούλευα και δεν είχα έναν σύντροφο να με ζήσει. Δύσκολα και μαύρα χρόνια. Πολύ σκοτάδι κι εγώ δεν είχα κανέναν δίπλα μου. Όλοι αυτοί από τη δόξα και τη λάμψη απουσίαζαν… Όλες αυτές οι δυσκολίες με ανάγκασαν να εστιάσω και να ξεδιαλύνω μ’ έναν τρόπο τι ήθελα, να βάλω στόχους, να αποκτήσω πείσμα. Ο άνθρωπος αντέχει πολύ περισσότερο από όσο νομίζει.

Η κόρη σου, η Φαίδρα, έχει πάρει από τον χαρακτήρα σου;

Είναι το αντίθετό μου, ακριβώς. Είναι η συνέχειά μου, έχει μια δυναμική ο χαρακτήρας της, αλλά είναι ορθολογίστρια, έχει τα πρέπει που δεν έχω εγώ και από εκείνη μαθαίνω. Μου την έστειλε ο Θεός για να διορθώσει εμένα. Είναι ήρεμη δύναμη.

Είσαι χορτάτη από θαυμασμό, έχεις γεμίσει από αγάπη, καψούρα και έρωτα;

Ναι, ρε γαμώτο, πολύ… Γι’ αυτό ευγνωμονώ τον Θεό. Είναι τόσο ωραίο συναίσθημα αυτό, να σου πιάνουν το χέρι και να σ’ αγαπούν. Δεν ξέρω αν το αξίζω, αλλά ίσως να ήμουν πάντα αληθινή, γι’ αυτό λέω «δεν μπορεί να μην το αξίζω». Πάντα τρελή, όμως, δεν πήγαινα ποτέ με τα πρέπει της ζωής και δεν χρησιμοποίησα το ταλέντο της ηθοποιού σε καμία σχέση μου. Δεν προσποιούμαι, είμαι αληθινή κι έχω μια μαγκιά που τη γούσταραν σ’ εμένα.

Επιλέγουμε εμείς τις αμαρτίες μας ή όχι;

Η αμαρτία είναι ο ίδιος μας ο εαυτός! Γεννιόμαστε μ’ αυτήν. Όμως, μπορούμε αυτό να το αλλάξουμε, να το καλυτερέψουμε. Έχουμε τον δρόμο της αρετής και της αμαρτίας, εμείς επιλέγουμε ποιον θα εξακολουθήσουμε. Ποτέ μην κρίνεις τους ανθρώπους από το παρελθόν τους. Οι άνθρωποι αλλάζουν. Οι άνθρωποι προχωράνε. 

Ενδίδεις στα πάθη σου;

Όχι πια! Από τότε που έμεινα έγκυος και μετά γέννησα, άλλαξα ζωή. Πριν ναι, έμπαινα στον κήπο των επίγειων απολαύσεων… Τώρα νοιώθω ότι βρωμίζω.

Λένε ότι οι άντρες κάνουν τις γυναίκες πόρνες;

Οι πόρνες είναι κυρίες! Μη μου θίγεις μια κατηγορία γυναικών που εκτιμώ! Αυτό που κάνουν το ομολογούν. Ταλαιπωρημένες γυναίκες, αλλά και σπουδαίες γυναίκες. Δεν δέχομαι να τις υποτιμούν, θα έπρεπε να υποτιμούν τις δήθεν κυρίες των σαλονιών, που παντρεύονται και τα «παίρνουν» από τον σύζυγο. Κάνοντας το «επάγγελμα» της συζύγου. Εκείνες υποτιμάς, όχι τις πόρνες. Εκεί είναι ξεκάθαρη η συναλλαγή και μερικές απ’ αυτές είναι υπέροχες ψυχές. Κανένας άντρας δεν μπορεί να κάνει μια γυναίκα πόρνη. Η γυναίκα είναι τόσο δυνατή από μόνη της, που εκείνη παίζει το παιχνίδι όπου και να είναι. Ό,τι κάνει, το κάνει από μόνη της. Κανένας άντρας δεν μπορεί να της το επιβάλλει εάν δεν το θέλει από μόνη της.

Μια τόσο ωραία γυναίκα μπορεί κάποια στιγμή να γίνει φερέφωνο της όποιας ανίατης αρρώστιας και των γηρατειών;

Αυτό θα είναι το επόμενο έργο που θα ανεβάσω. Θα «σπάσει» κόκκαλα το έργο αυτό με τις αλήθειες του. Έχω αποφασίσει να κάνω θέατρο μόνο βάση των δικών μου ψυχικών αναγκών και αναζητήσεων. Δεν είμαι επαγγελματίας στο θέατρο. Βέβαια, εκείνο δεν χάνει τίποτα, εγώ χάνω. Τώρα, λοιπόν, στα 53 μου χρόνια, αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσω και να εκφραστώ για τη σχέση της γυναίκας με τον χρόνο. Μια τρομακτική σχέση μίσους και αγάπης! Ο χρόνος που σου έχει δώσει τα πάντα να στα παίρνει όλα πίσω.

Ακούγεται σαν απειλή…

Μα είναι απειλή, είναι ένα τέρας! Πως μπορείς να υπερασπίσεις τον εαυτό σου που είσαι ανίσχυρος σ’ αυτό και στην απειλή των γηρατειών και της αρρώστιας! Ειδικά όταν έχεις υπάρξει είδωλο. Μόνο η Μελίνα το κατάφερε επειδή ασχολήθηκε με την πολιτική και στο να είναι χρήσιμη ως πολιτικός. Από εκείνη το «εμπνέομαι» και θέλω να ασχοληθώ με την πολιτική. Αλίμονο μας αν μείνουμε στην ομορφιά και γίνουμε φερέφωνα του χρόνου, έχοντας μόνιμα το άγχος της πλαστικής και των περιττών κιλών. Καμιά φορά κι εγώ κλαίω, βλέποντας τον εαυτό μου στο καθρέπτη και μονολογώ: «Πως έχεις καταντήσει έτσι ρε Βάνα».  Ε, ναι λοιπόν, τι έγινε που δεν είμαι πλέον αυτή που ήμουν! Όταν έχεις ζήσει απίστευτους έρωτες, δόξες, όταν έχεις θαυμαστεί, μπορείς να αντέξεις και να διαχειριστείς τις αλλαγές σου. Μπορείς να αντέξεις το βλέμμα του άλλου που λέει: «πως ήταν και πως έγινε»!

Ποια είναι η βαθύτερη ανεκπλήρωτη επιθυμία σου;

Θέλω να κάνω δυο ωραίες παραστάσεις. Να δώσω όλα τα χρήματα, μη παίρνοντας ούτε ευρώ, σε ομάδες γυναικών που έχουν ανάγκη. Και πριν αποχωρήσω από κάθε δραστηριότητα, να παίξω σε μια τραγωδία. Πάντα το φοβόμουν επειδή ήμουν όμορφη, μου είχαν χρεώσει ότι είμαι ατάλαντη ηθοποιός, τώρα θα το καταρρίψω κι αυτό. Θα προετοιμαστώ και θα το κάνω. Θα τους το σπάσω κι εγώ τον «τσαμπουκά»!

Μια όμορφη και πολυάσχολη γυναίκα μπορεί να είναι καλή νοικοκυρά;

Με το ξεσκονόπανο δεν με βρήκες να ξεσκονίζω; Ναι είμαι πολύ! Μου αρέσει να μαγειρεύω και να περιποιούμαι τους φίλους μου. Γνήσια Γιαννιώτισσα! Εάν δεν κρατάς τα έθιμα, θα πέσουν να σε πλακώσουν… (γελάει).

Έχεις κόμπλεξ;

Φόβο έχω… Στενοχωριέμαι που γερνώ και πρέπει να βάφω τα μαλλιά μου, να με προσέχω. Είναι τόσο αδυσώπητος ο χρόνος. Η μόνη μου ανάγκη είναι να λύσω ένα μεγάλο θέμα που έχω, τη σχέση μου με τον χρόνο. Δεν πρόκειται, όμως, εγώ να γεράσω. Και καρκίνος να μου έρθει, εγώ θα κάνω ένα μεγάλο πάρτι.

Ποιο τραγούδι ψιθυρίζεις αυτόν τον καιρό; Ποιος θα συγκριθεί μαζί μου;

Επειδή έχω χάσει πολλούς σπουδαίους φίλους και κάθε μέρα χάνω κι άλλους. Το τραγούδι του Χρήστου Νικολόπουλου «Στων αγγέλων τα μπουζούκια».

 

Photographer: Giannis Sviggos, Make Up Artist:  Elena Dermentzoglou, Hair Styling: Kalliope, Fashion Editor: Giannis Ferentinos

Ευχαριστούμε για την φιλοξενία  το The Blazer Suites Hotel, Λεωφόρος Κ.Καραμανλή 1, Βούλα

Κεντρική φωτογραφία 1 και 3: Φόρεμα: Epsilon by Papaefstathiou, Σκουλαρίκια: Λουίζα Κατσιγιάννη.

Φωτογραφία 4: Καφτάνι: EVI MANX, Καπέλο: Forever 21.

Φωτογραφία 2 και 5 :Φόρεμα: EVI MANX