Συνεντεύξεις

ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΜΟΥΤΑΦΗ

«Από μικρή ήμουν μεταξύ της υποκριτικής και του σχεδίου μόδας»
175

 

Μια νέα, υπέροχη συνεργασία έρχεται να δώσει το δικό της στίγμα και να γράψει τη δική της ιστορία στον λαμπερό χώρο της μόδας. Μια οικογενειακή συνεργασία που σίγουρα θα μας εντυπωσιάσει. «Η ισχύς εν τη ενώσει» για θείο και ανιψιά, οι οποίοι αποφάσισαν μαζί να δώσουν νέα πνοή στην ήδη επιτυχημένη επιχείρησή τους. Ο λόγος φυσικά για τον διάσημο σχεδιαστή μόδας Μάκη Τσέλιο και την ταλαντούχα ηθοποιό Ελισάβετ Μουτάφη, η οποία εκτός από την αγάπη της για την υποκριτική είναι έτοιμη να κάνει ακόμα ένα όνειρό της πραγματικότητα που δεν είναι άλλο από το σχέδιο μόδας. Το GRANDE συνάντησε και τους δύο και μας μίλησαν για τα νέα τους σχέδια, αλλά και ο καθένας ξεχωριστά μας εξομολογήθηκε πράγματα για την προσωπική του ζωή και την επαγγελματική του πορεία. Ποιο είναι το άγνωστο φιλανθρωπικό έργο του Μάκη Τσέλιου; Από που εμπνέεται τις δημιουργίες του;

Πως κατάφερε να ξεπεράσει το πρόβλημα της νευρικής ανορεξίας; Τι ρόλο έπαιξε στη ζωή του η συνάντηση του με τον Billy Bo και πως δημιούργησε την αυτοκρατορία του, ξεκινώντας τον Νοέμβριου του 1973 με μόνο 32.000 δραχμές στην τσέπη. Η γλυκιά Ελισάβετ μας μιλάει για το πρώτο ραντεβού με τον σύζυγό της, την σχέση της με τα παιδιά του, τον ρόλο του Μίκη Θεοδωράκη στη ζωή της αλλά και τον αγχωτικό της χαρακτήρα που φτάνει -όπως χιουμοριστικά δηλώνει- σε σημείο ψυχαναγκασμού.

Συνέντευξη στη Λίλα Καλοσκάμη

 

Τόσο άγχος πια για όλα Ελισάβετ;

Ναι, ναι, ναι! (γελάει). Είμαι εξαιρετικά αγχώδης τύπος σε σημείο που κάνω τεράστιες προσπάθειες να το μειώσω. Είναι το μαύρο σημείο μέσα μου αυτό. Το άγχος που με πιάνει για οτιδήποτε. Έχω και εγώ βρε παιδί μου τα θέματά μου. Τι να κάνουμε!

Σε σημείο ψυχαναγκασμού;

Βέβαια! Είμαι ψυχαναγκαστική. Τέλος! Θέλω τα πράγματα να είναι εκεί που θέλω να είναι. Μου λένε οι γύρω μου, άλλα το λέω και εγώ μέσα μου «Ρε Ελισάβετ, προσπάθησε λίγο να χαλαρώσεις»! Το προσπαθώ λιγάκι, αλλά μπα τίποτα. Εκεί εγώ. Ο ψυχαναγκασμός, του ψυχαναγκασμού, ω ψυχαναγκασμέ (γέλια). Δηλαδή, για πράγματα τρελά. Φαντάσου πως όσο κουρασμένη και αν είμαι, να κλείνουν σου λέω τα μάτια μου, εγώ θα πλύνω τα πιάτα, θα καθαρίσω την κουζίνα, θα τακτοποιήσω όλο το σπίτι και μετά θα πέσω να κοιμηθώ.

Είσαι δηλαδή τελειομανής και θέλεις να έχεις τον έλεγχο σε όλα;

Ειδικά στη δουλειά μου, ναι. Θέλω να είμαι τυπικότατη. Ναι, έχω αυτή την τελειομανία. Αυτό μεταφράζεται φυσικά σε υπευθυνότητα. Προσπαθώ και θέλω να είμαι υπεύθυνη ως επαγγελματίας και θεωρώ πως είμαι. Θέλω να έχω τον έλεγχο των πραγμάτων. Φυσικά -μεταξύ μας τώρα- μερικές φορές λέω «όχι, δεν θέλω να έχω τίποτα» (γελάει). Έχω, δηλαδή, και αυτές τις στιγμές. Προσπαθώ όμως όσο μπορώ να μην απογοητεύσω κανέναν, να λειτουργούν όλα σωστά και γύρω μου να κάνω τους ανθρώπους ευτυχισμένους και να μην στεναχωρήσω κάποιον.

Φέτος δηλώνεις ιδιαίτερα ευτυχισμένη που παίζεις στην παράσταση «Όμορφη Πόλη». Μια παράσταση με τα τραγούδια και τα ποιήματα του Μίκη Θεοδωράκη.

Τρισευτυχισμένη! «Όμορφη Πόλη» -Μια σπουδαία παράσταση. Όλοι το ξέραμε από πριν πως θα ήταν σπουδαία. Είναι ένα αφιέρωμα στον μοναδικό Μίκη Θεοδωράκη. Είναι μια δημιουργία η οποία έχει να κάνει με την αναβίωση της παράστασης του ‘62, όμως δεν έχει και παράλληλα σχέση με εκείνη. Είναι άλλα τα κείμενα, είναι ποίηση του Μίκη Θεοδωράκη και φυσικά τα τραγούδια του με την υπέροχη λαϊκή ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης» και μια πλειάδα σπουδαίων καλλιτεχνών. Όλοι τους είναι από τους TOP των ΤOP. Είναι sold out από την αρχή, με διπλές παραστάσεις. Φαντάσου ότι στη Θεσσαλονίκη θα έχουμε τριπλή. Δεν μπορώ να σου περιγράψω το τι γίνεται. Μετά από τις παραστάσεις μας στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, θα ξεκινήσουμε περιοδείες. Θα πάμε Θεσσαλονίκη, Κρήτη, Κύπρο και κατά τον Μάιο θα επιστρέψουμε και πάλι στο Μέγαρο Μουσικής. Υπάρχει -επίσης- μεγάλη περίπτωση να πάμε και εξωτερικό.

Πως έγινε και στην πρεμιέρα, όταν εμφανίστηκε ο Μίκης Θεοδωράκης και ενώ οι υπόλοιποι αγχώθηκαν όπως ήταν λογικό, εσένα σου έφυγε δια μαγείας όλο το άγχος;

Ναι! Καθόλου άγχος! (γελάει). Δεν είναι περίεργο; Είναι αλήθεια, μου έφυγε όλο το άγχος της πρεμιέρας. Εγώ να σου πω ότι γενικά και ειδικά στη δουλειά είμαι πολύ αγχωτική. Φουλ στο άγχος. Όμως θα σου πω τι συμβαίνει. Για εμένα αυτός ο άνθρωπος, λόγω του πατέρα μου που ήταν τραγουδιστής του στο «Περιβόλι του ουρανού», είναι σαν οικογένειά μου. Έχω μεγαλώσει με τον Μίκη. Το πρώτο τραγούδι στη ζωή μου που έμαθα να τραγουδάω, ήταν το «Ένα το χελιδόνι». Μπορεί να ακούγεται περίεργο, αλλά από την εφηβεία μου ο Μίκης με «ακολουθούσε» και ήταν μαζί μου, οπότε είναι κομμάτι μου. Άνθρωπος δικός μου. Είναι μέσα μου. Καταλαβαίνεις, λοιπόν, πως όταν γίνεται η πρεμιέρα, ήρθαν πολιτικοί, καλλιτέχνες, όλοι οι επίσημοι, κόσμος πολύς. Ήμουν πίσω από την σκηνή μαζί με την Πέγκυ Σταθακοπούλου και ακούμε χειροκρότημα. Λέω «παιδιά ήρθε ο Μίκης». Εκείνη τη στιγμή σαν να μου έφυγε όλο το άγχος. Το λέω στην Πέγκυ και μου απαντάει «Είσαι τρελή; Εγώ αγχώθηκα» (γέλια). Και είχε δίκιο γιατί ένας φυσιολογικός άνθρωπος έτσι θα αντιδρούσε.

Μιλάμε για μεγάλα ονόματα. Ένας τεράστιος και σπουδαίος θίασος σε καιρό κρίσης. Αυτό, λοιπόν, που εύλογα θα καταλάβει κάποιος είναι πως δεν το κάνετε τόσο για οφέλη οικονομικά, αλλά συμμετέχετε ως καλλιτέχνες γιατί πραγματικά το θέλετε.

Έτσι ακριβώς. Να το πω απλά, το κάνουμε γιατί το γουστάρουμε, το αγαπάμε, το θέλουμε. Φυσικό είναι κάποιος να σκεφτεί «μα όλοι αυτοί πως θα πληρωθούν και τι θα πάρουν». Ε. δεν μας νοιάζει αυτό ιδιαίτερα και στο λέω με το χέρι στην καρδιά. Σε αυτή τη δουλειά, στην «Όμορφη Πόλη» δεν είναι τα χρήματα. Για όλους εμάς είναι τιμή μας να συμμετέχουμε σε αυτή την παράσταση. Ειδικά για τους νεότερους είναι πρωτόγνωρο και σπουδαίο.

Ξαφνικά, που για εσένα και για όσους σε γνωρίζουν καλά δεν ήταν και τόσο ξαφνικό, αποφασίζεις να ασχοληθείς ενεργά και επαγγελματικά με το σχέδιο μόδας και να ακολουθήσεις τα βήματα του θείου σου και διάσημου σχεδιαστή Μάκη Τσέλιου και της μαμάς σου. Πως πήρες αυτήν την απόφαση;

Για να είμαι ειλικρινής, από μικρή ήμουν μεταξύ της υποκριτικής και του σχεδίου μόδας. Η μόδα πάντα ήταν μέσα στην οικογένειά μου. Ο θείος μου και η μαμά συνεργάζονται χρόνια. Μου άρεσε. Είναι μια τέχνη και η μόδα και ειδικά η υψηλή ραπτική. Από μικρή πάντα ήμουν εκεί. Στο ατελιέ, στις επιδείξεις, έβλεπα, χάζευα, έτρεχα. Φυσικά δεν ήταν θέμα οικογένειας μόνο γιατί εάν δεν ήθελα, δεν θα ήμουνα. Από πιτσιρίκα θυμάμαι τον εαυτό μου να είμαι κοντά τους, να τρέχω στα παρασκήνια, να βοηθάω όποτε χρειαζόταν. Έλεγα πάντα από μικρή, όταν με ρωτούσαν, πως θα γίνω σχεδιάστρια μόδας.

Ωστόσο, σε κέρδισε το θέατρο.

Ναι. Όμως βλέπεις πως τελικά, ενώ με κέρδισε η υποκριτική, ασχολούμαι και με το σχέδιο μόδας τώρα. Κοίτα, θεωρώ πως αυτά τα δύο δεν είναι τελείως διαφορετικά. Η μόδα, τα κοστούμια εντάσσονται και αυτά μέσα στο θέατρο. Ο θείος μου δημιουργούσε πάντα και θεατρικά κοστούμια. Όποτε το ένα είναι μέσα στο άλλο. Δεν είναι εντελώς ξεχωριστά.

Πως σου έγινε η πρόταση να αναλάβεις και εσύ μαζί με τη μαμά σου το κομμάτι των ρούχων;

Κάποια στιγμή ένιωσα πως το ήθελα πάρα πολύ. Φυσικά δεν υπήρχε και πολύς χρόνος γιατί όταν δουλεύεις από το πρωί μέχρι το βράδυ είναι δύσκολο. Πριν, λοιπόν, από κάποια χρόνια είχα πάθει υπερκόπωση λόγω δουλειάς. Είπα, λοιπόν, ότι θα πρέπει λίγο να χαλαρώσω. Θα συνεχίσω μεν τη δουλειά μου, αλλά με ένα μέτρο. Εδώ και δυο – τρία χρόνια το έχω χαλαρώσει το πράγμα. Δεν κάνω για παράδειγμα και θέατρο και τηλεόραση μαζί. Μέσα, λοιπόν, σε αυτό το διάστημα, μιλήσαμε με τον θείο μου και είπαμε πως θέλουμε σιγά- σιγά και τυπικά (γιατί στην ουσία είμαι μέσα) να μπαίνω μέσα στην επιχείρηση, να ξέρει και ο κόσμος πως είμαι δίπλα του, τον ακολουθώ, είμαστε μαζί, μεγάλο ρόλο σε αυτή την απόφαση εκτός από τον θείο μου, έπαιξε και ο άνδρας μου και η μαμά μου γιατί κάναμε μια πολύ σοβαρή κουβέντα όλοι μαζί για αυτό το θέμα. Αποφασίσαμε, λοιπόν, πως μαζί με τη μητέρα μου θα είμαι και εγώ στο κομμάτι των ρούχων. Να αρχίσω να σχεδιάζω και εγώ με τη σειρά μου ρούχα. Οπότε, είναι μεγάλη χαρά και τιμή να ξεκινάω τώρα μαζί του. Να μαθαίνω μαζί του και να μπορέσω με τη σειρά μου να το εξελίξω όλο αυτό. Είμαστε ήδη στις διαδικασίες να ξεκινήσουμε παρέα καινούργια πράγματα.

Κύριε Τσέλιο, ανοίγει μια νέα σελίδα και για εσάς στο βιβλίο της δημιουργίας σας. Πως αποφασίσατε να της κάνετε αυτή την επαγγελματική πρόταση;

Είναι πράγματι μια νέα και πολύ όμορφη σελίδα. Αυτήν την περίοδο μας βρίσκετε σε μια ανασυγκρότηση πραγμάτων. Τη δημιουργία καινούργιας κολεξιόν η οποία έχει μέσα και την πινελιά της Ελισάβετ, υπό τη δική μου καθοδήγηση και τη συνεργασία της μητέρας της, η οποία είναι χρόνια το δεξί μου χέρι στην επιχείρηση. Έχει ήδη ξεκινήσει μια μικρή ανακαίνιση στον χώρο, τροποποίηση πραγμάτων, χαρτιών γιατί θέλω να της δώσω την δυνατότητα να έχει πρωτοβουλίες δικές της. Εγώ απλώς θα είμαι ένας καλός φύλακας άγγελος. Από μικρό κοριτσάκι η Ελισάβετ ερχόταν στο ατελιέ να φτιάξει τα πανιά όπως κάνουν τα κορίτσια στις κούκλες. Καθόταν μαζί με την μαμά της. Έβλεπε, μάθαινε. Όλο αυτό, λοιπόν, τώρα είναι μια οικογενειακή υπόθεση. Δεν θα μπορούσα να επιλέξω κάποιον άλλον άνθρωπο μακρινό. Το πιο κοντινό πρόσωπο που γνώριζε αυτόν τον χώρο ήταν η Ελισάβετ. Φυσικά εγώ σε όλα τα ανίψια έκανα την πρόταση εάν θέλουν να ακολουθήσουν την επιχείρηση. Προτίμησε όμως εκείνη, η οποία αγαπάει πάρα πολύ το θέατρο και μπορεί μεν να αφιερώνει μέχρι στιγμής λιγότερο χρόνο εδώ, αλλά αυτός ο χρόνος είναι ποιοτικός , σημαντικός, ωφέλιμος και με σωστή προβολή. Όταν ξεκίνησα με τον Βασίλη (Billy Bo), εκείνον είχα προς τα έξω και από πίσω ήμουν εγώ. Λίγοι με ξέρανε. Με γνώριζαν μόνο οι άνθρωποι της δουλειάς μας. Όταν χρειάστηκε να μπω μπροστά, μπήκα μπροστά. Τώρα είναι η Ελισάβετ μπροστά με τη δική μου καθοδήγηση.

Πέρασε από το μυαλό σας να αποσυρθείτε;

Όχι βέβαια. Εγώ κάνω και άλλες δουλειές. Στην Ελισάβετ θα δώσω αυτό το κομμάτι του ατελιέ να το λειτουργήσει, με νέες, φρέσκιες ιδέες και πάντα με τη σοβαρότητα που διακρίνει την επιχείρηση αυτή. Είναι μια επιχείρηση που δεν έκανε ποτέ εκπτώσεις και εννοώ εκπτώσεις στην ποιότητα, στα υφάσματα γιατί οικονομικά έχουμε ρίξει πολύ τις τιμές. Πρέπει οι νέοι να μπαίνουν μπροστά, να φέρνουν ιδέες. Θέλω να είμαι σίγουρος και χαρούμενος πως αυτό που έχω «χτίσει» θα είναι σε καλά χέρια και τι καλύτερο για εμένα από την ανιψιά μου!

Εσύ Ελισάβετ υπάρχει περίπτωση να φύγεις από την υποκριτική;

Όχι βέβαια. Καμία. Πάντα το θέατρο, η τέχνη της υποκριτικής θα υπάρχει για εμένα, απλώς θα προσπαθήσω να καταφέρω να συνδυάσω και τα δύο. Αυτή είναι και η μεγάλη μου ευτυχία.

Θα ήθελα να μου πείτε και οι δύο ποιες είναι οι αναφορές σας, τα ερεθίσματά σας ώστε να εμπνευστείτε για τις δημιουργίες σας.

 

Μ.ΤΣ.: Οι κολεξιόν μου είναι εμπνευσμένες από την γυναίκα. Την καθημερινή γυναίκα. Τη γήινη γυναίκα, τη μαμά, την εργαζόμενη, την γυναίκα που «ζει». Μπορεί να κάνουμε υπερβάσεις στις επιδείξεις της υψηλής ραπτικής -όπως τις ονομάζουμε- απλά αυτές γίνονται μόνο για τις επιδείξεις. Επίσης υπάρχει απόλυτη επιρροή από τα Επτάνησα όπου πέρασα εκεί τα παιδικά μου χρόνια, δίπλα σε ανθρώπους που είχαν και ποιότητα ζωής και γνώριζαν την τέχνη, γιατί εκεί είμαστε επηρεασμένοι από τη Βενετία και γενικά την Ιταλία. Οι άνθρωποι εκεί δεν είχαν την τουρκοκρατία ώστε να δημιουργήσει στις ψυχές και στις τέχνες τους άσχημα, ανατολίτικα πρότυπα και ερεθίσματα, τα οποία ορισμένες φορές εάν επιλεγούν σωστά είναι ωραία. Ήμασταν λοιπόν ευρωπαϊστές περισσότερο τότε. Όταν δημιουργώ, δημιουργώ με σκέψη τη γυναίκα που δεν την καπελώνει το ρούχο και δεν επισκιάζει την προσωπικότητά της. Αυτό σημαίνει επιτυχία και τόσα χρόνια αυτό το έχω πετύχει.

Ε.Μ.: Εμπνέομαι από τα πάντα. Από παντού. Όλοι οι άνθρωποι ασχολούνται με τη μόδα και όχι μόνο οι σχεδιαστές επηρεάζονται πάντα από την καθημερινότητα, από που τη ζωή, από την τέχνη, από τα χρώματα, από τον ήλιο, από τους συνανθρώπους τους και φυσικά από τις τάσεις της μόδας που υπάρχουν στο εξωτερικό. Όπως δηλαδή στο θέατρο, στη μουσική υπάρχουν τάσεις, έτσι υπάρχουν και στη μόδα. Θα φτιάχνουμε δηλαδή άντε, ό,τι μας έρθει στο κεφάλι! Συμβαδίζει μαζί τους. Αλλά ναι μεν, σύμφωνα με αυτά λειτουργείς, ωστόσο μέσα σου πηγάζουν νέα πράγματα τα οποία τα εξελίσσεις. Το ρούχο είναι εικόνα, όπως ένα ποίημα, ένα μυθιστόρημα. Είναι το συναίσθημα που σου δημιουργείται για να δημιουργήσεις ένα ρούχο. Από τα πάντα, λοιπόν, εμπνέομαι. Ακόμα και από μια κουκίδα στον τοίχο.

 

Μιας που θεωρείς πως τα πάντα είναι εικόνα, δράττομαι και εγώ της ευκαιρίας να σε ρωτήσω πόσο πολύ προσέχεις τη δική σου εικόνα προς τα έξω;

Δεν είμαι κοκέτα. Δεν είμαι ο τύπος που θα φτιαχτώ, θα βαφτώ για να πάω να ψωνίσω για παράδειγμα. Άλλοι το κάνουν και μπράβο τους. Εγώ όχι. Βγαίνω με τη φόρμα μου για να πάω βόλτα το σκυλί για παράδειγμα. Δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι χύμα. Κάποιες φορές που τυχαίνει να με αναγνωρίσουνε περαστικοί λέω μέσα μου «Είμαι έτσι και με γνωρίσανε, με είδαν έτσι οι άνθρωποι» (γέλια). Αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που λένε πάντα καλά λόγια. Να ‘ναι καλά. Όμως, όταν θέλω να φτιαχτώ γιατί πρέπει να πάω κάπου και έχω τη διάθεση, τότε ναι, θα ασχοληθώ αρκετά με την εμφάνισή μου. Δεν είμαι -όπως καταλαβαίνεις- από τις γυναίκες που από το πρωί μέχρι το βράδυ σκέφτονται τι θα φορέσουν, πως θα βαφτούν. Εκείνες, επαναλαμβάνω, καλά κάνουν. Εγώ είπαμε, είμαι χύμα, είμαι ο εαυτός μου.

Με τον Μάνο, τον σύζυγό σου στο σπίτι είσαι ο «εαυτός» σου; Ρωτάω γιατί ως σχετικά φρεσκοπαντρεμένοι που είστε μπορεί να μην θέλεις να κυκλοφορείς με πιτζάμες στο σπίτι.

Αναλόγως τι πιτζάμες φοράς! (γελάει). Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο εάν ο σύντροφός σου σε κάνει και σε αφήνει να είσαι ο εαυτός σου. Στο «επιτρέπει». Με τον Μάνο νιώθω πως μπορώ να είμαι 1000% ο εαυτός μου. Μπορώ να του μιλήσω για τα πάντα. Να εκφραστώ αυθόρμητα. Δεν σου κρύβω πως δεν έχω κάποιο θέμα με τον εαυτό μου. Τον αγαπάω και μου αρέσει και είναι βασικό αυτό για έναν άνθρωπο. Θέλω επίσης να σου πω πως σημαντικότατο σε μια σχέση είναι να θαυμάζεις τον σύντροφό σου όπως και εκείνος εσένα και αυτός ο αμοιβαίος θαυμασμός υπάρχει μεταξύ μας. 

Η μεταξύ σας γνωριμία αληθεύει πως ήρθε μέσα από ένα ραντεβού που ο Μάνος επιδίωξε;

(Γελάει) Μεγάλη και όμορφη ιστορία. Ο Μάνος είχε εκφράσει την επιθυμία στον συνάδελφό σας δημοσιογράφο Βασίλη Μπουζιώτη, με το οποίον συνεργάζονται, πως ήθελε να με γνωρίσει. Ο Βασίλης, λοιπόν, είπε στη Μαρίνα Ασλάνογλου, να κανονίσουμε όλοι μαζί να βγούμε. Να μου το πει δηλαδή εκείνη με τον άνδρα της. Έτσι και έγινε. Βγήκαμε «ραντεβουδάκι» (γελάει).

Έρωτας με την πρώτη ματιά;

Ναι! Πραγματικά με τον Μάνο ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. μου άρεσε από την πρώτη στιγμή το πόσο κύριος και σοβαρός ήταν, αλλά και με πολύ χιούμορ

Και η πρόταση γάμου πως έγινε;

Ήταν έκπληξη. Είχα τα γενέθλιά μου, είχαμε καλέσει κόσμο στο σπίτι, τρώγαμε, χορεύαμε και κάποια στιγμή πριν βγάλει ο Μάνος την τούρτα, σταμάτησε την μουσική, γονάτισε, μου έδωσε ένα δαχτυλίδι και μου ζήτησε να γίνω γυναίκα του. Ήταν πολύ ρομαντική στιγμή και ο ίδιος είναι πολύ τρυφερός και ρομαντικός ως άνθρωπος.

Εσύ είσαι;

Αμέ! Είμαι και εγώ!

Είναι πολύ σπουδαίο Ελισάβετ το γεγονός πως τα δύο παιδιά που έχει ο Μάνος από τον πρώτο του γάμο τα έχεις «αγκαλιάσει» με πολύ αγάπη και στοργή. Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να «χτιστεί» η σχέση που σήμερα έχετε;

Τα αγαπάω σαν δικά μου. Είναι δυο υπέροχα πλάσματα. Η Κωνσταντίνα και η Ισιδώρα. Νομίζω πως εκτός από εμένα, έπαιξε μεγάλο ρόλο το πως το διαχειριστήκανε, ο Μάνος καταρχάς και φυσικά η μαμά τους, η οποία είναι μια εξαιρετική μαμά. Ήταν πολύ σημαντικό το πως τα παιδιά θα αντιμετωπίσουν μια νέα γυναίκα. Δύο κορίτσια μάλιστα και σε μία ηλικία προεφηβείας. Τα παιδιά είναι μεγαλωμένα εξαιρετικά. Είναι τρυφερές και υπέροχες και τους έχω τρομερή αδυναμία. Η σχέση μας χτίστηκε πάνω σε γερές βάσεις, σιγά -σιγά με σεβασμό και αγάπη. Ποτέ δεν με φόβισε το γεγονός ότι ο μέλλοντας σύζυγός μου έχει δύο παιδιά και εγώ δεν έχω εμπειρία παιδιών. Όλα κύλησαν πολύ όμορφα και έχουμε υπέροχη σχέση μεταξύ μας.

Κύριε Τσέλιο ποιο είναι το δικό σας success story; Πως ξεκινήσατε;

Ξεκίνησα τον Νοέμβριο του 1973 με 32.000 δραχμές στην τσέπη -όπως είπα. Μια αποζημίωση από την προηγούμενή μου δουλειά. Αυτά ήταν τα λεφτά μου όλα και όλα. Ήθελε πολύ δουλειά, αγάπη, σοβαρότητα και πάνω από όλα αλήθεια και ειλικρίνεια. Βασικότατος παράγοντας πάντα είναι να μην κοροϊδέψεις ποτέ τον κόσμο. Τότε έκανα μια άλλη δουλειά και κάποια στιγμή συνάντησα τον Βασίλη, τον γνωστό σε όλους BILLY BO, όπως είναι και το όνομα της εταιρείας, όπου και εκείνος έκανε μια άλλη δουλειά τότε. Ήθελε να αλλάξει επάγγελμα γιατί σπούδασε κάτι που δεν το έβρισκε ενδιαφέρον. Τότε εγώ, ως μέντορας του, του είπα να αλλάξει και μαζί με τον Βασίλη άλλαξα και εγώ. Είναι ένα κεφάλαιο ο Βασίλης πάρα πολύ μεγάλο και υπέροχο στη ζωή μου. Μου σημάδεψε ολόκληρη τη ζωή μου. Μαζί ξεκινήσαμε και προχωρήσαμε. Δημιουργήσαμε μια μικρή γωνιά τότε στην Σόλωνος και φτάσαμε μέχρι τη Νέα Υόρκη. Όμως ο Θεός είχε άλλες σκέψεις για εμάς και το όνειρο «πάγωσε». Ήταν μεγάλη απώλεια, ειδικά για τον χώρο της μόδας, ο θάνατός του. Ήταν μεγάλος πρεσβευτής της Ελλάδας προς τα έξω. Τη λάτρευε την Ελλάδα. Εγώ προσπάθησα όλο εκείνο το δύσκολο διάστημα να του δώσω δύναμη και να κτίσω ένα τοίχος γύρω του ώστε να μην τον ακουμπήσει τίποτα. Η σκέψη πως κάποτε θα συναντηθούμε ξανά απαλύνει τον πόνο για την απώλεια των αγαπημένων μας ανθρώπων.

Αναφέρεστε στην ασθένεια που ξαφνικά τον «χτύπησε» και «έφυγε» τόσο νέος από τη ζωή. Μετά τον θάνατό του, ο περίγυρος ο οποίος γνώριζε πως έπασχε από Aids, πως σας αντιμετώπισε;

Ήτανε σκληρή η κοινωνία και είναι πάντα σκληρή. Από την αρχή που έγινε γνωστή η ασθένειά του και για χρόνια μετά, επειδή ήμουν συνεργάτης του και ο καλύτερός του φίλος με αντιμετώπιζαν με δισταγμό. Κάποιοι ούτε στις πισίνες τους δεν ήθελαν να κολυμπήσω ή να πιώ από τα ποτήρια στα σπίτια τους. Πίστευαν πως μπορεί να είμαι επικίνδυνος, φοβόντουσαν ότι εγώ μπορεί να τους κολλήσω. Πέρασα πολλά τέτοια. Εγώ δεν έδινα σημασία όμως. Εμένα άλλες ήταν οι σκέψεις μου για αυτό έπρεπε να συνεχίσω το όνειρο που ξεκινήσαμε μαζί. Είχαν γίνει πολλά έξοδα τότε. Έπρεπε να καλύψω διάφορες εκκρεμότητες. Με έπιασε τότε ένα μεγάλο πείσμα και προχώρησα μόνος.

Υπήρξε, όμως, μια περίοδος που μια άλλη πολύ επικίνδυνη ασθένεια μπαίνει στη δική σας ζωή.

Ναι. Τον Γενάρη του ‘86, όταν ήμουν 40 χρονών. Τότε δεν μπορούσα να καταλάβω τι μου συνέβαινε. Είναι ένα ύπουλο και δύσκολο πρόβλημα. Δεν ήθελα να ασχοληθώ με τη δουλειά, δεν είχα διάθεση για τίποτα. Είχα μια εσωτερική ανησυχία. Σαν κόμπο -όπως λέμε- στο στομάχι. Η μέρα μου τελείωνε στις 10 το πρωί. Ήταν τραγικό, κάτι σαν προμήνυμα του τι θα συμβεί μετά και εννοώ την ασθένεια και το θάνατο του Βασίλη. Ξέρετε πότε το ξεπέρασα; Όταν προέκυψε το πρόβλημα του Βασίλη. Τότε αφοσιώθηκα στο πρόβλημα υγείας εκείνου και ξέχασα το δικό μου. Ήταν ανάγκη να γίνω καλά. Να είμαι καλά για να μπορώ να του σταθώ και να τον βοηθήσω. Πολλές φορές οι άνθρωποι παίρνουν δύναμη και ξεφεύγουν από κάποια προβλήματα όταν προκύπτει ένα άλλο δυνατότερο.

Είστε ένας ευαίσθητος, αλλά ωστόσο δυναμικός με ελεύθερη ψυχή;

Έτσι ακριβώς. Είμαι ελεύθερη ψυχή. Δεν δίνω σημασία στα χρήματα και στα υλικά αγαθά. Ζω πολύ ταπεινά, δίχως να επιδιώκω ποτέ να κάνω κάποιον «θόρυβο», με ακριβά αυτοκίνητα, σπίτια. Τον «θόρυβο» θέλω να τον κάνει μόνο η δουλειά μου. Αναγκαστικά βρίσκομαι στα Μέσα και στη δημοσιότητα γιατί χρειάζεται λόγω της δουλειάς μου. Μέχρι εκεί!

Λίγοι γνωρίζουν πως έχετε κάνει σπουδαία φιλανθρωπικά έργα. Ένα από αυτά και η δωρεά του σπιτιού σας στον χωριό SOS.

Α, που το ξέρετε; Πάνε πολλά χρόνια τώρα. Αυτό ήταν νομίζω όταν πέθανε ο Βασίλης. Περίπου το ΄87- ‘88 .Να ξέρετε εγώ τότε δεν είχα δικό μου σπίτι. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Για να τα πούμε ακριβώς πως έγιναν, υπήρξε τότε μια δυνατότητα φορολογικά να εκπέσω κάποια χρήματα. Τα χρήματα αυτά θα πήγαιναν στο χωριό SOS και τα υπόλοιπα τα έβαλα εγώ. Γιατί δεν γίνεται αλλιώς, μόνο ένα μέρος των χρημάτων μπορείς να δώσεις. Επειδή αρκετά κέρδη εκείνη τη χρονιά θέλησα να τα δώσω. Είπα φυσικά πως θα δώσω και ό,τι άλλο χρειαστεί παραπάνω. Έκανα, λοιπόν, ένα πολύ ωραίο σπίτι τριώροφο στην Βάρη όπου βρίσκεται το χωριό SOS και έμειναν τότε περίπου οκτώ παιδιά. Αυτά τα παιδιά μεγαλώσανε εκεί και μετά και άλλα παιδάκια και άλλα… Είναι ένας σπουδαίος οργανισμός με πολύ καλές προδιαγραφές. Έχω κάνει πολλές επιδείξεις εκεί, αρκετά πράγματα γιατί τα παιδάκια είναι το σημαντικότερο που υπάρχει. Είναι ό,τι αγνότερο υπάρχει στη ζωή μας. Έχω βοηθήσει και άλλα παιδάκια. Παιδάκια με νεοπλασία. Έχω κάνει και άλλα διάφορα…

Ωστόσο, εσείς δεν κάνατε δικά σας παιδιά. Ήταν συνειδητή η απόφασή σας;

Ε, βέβαια. Δεν έκανα δικά μου παιδιά συνειδητά. Εργαζόμουν πολύ, βρισκόμουν ατελείωτες ώρες στη δουλειά μου. Αγαπώ όλα τα παιδιά του κόσμου σαν να είναι δικά μου. Ό,τι κάνω για τα παιδιά το κάνω με την καρδιά μου. Είναι σπουδαίο ένας άνθρωπος που είναι γνωστός, αναγνωρίσιμος να βοηθάει, να κάνει κάποιο φιλανθρωπικό έργο γιατί έτσι παρασύρει -με την καλή έννοια- και όλο τον υπόλοιπο κόσμο.

Η οικονομική κρίση, τι αντίκτυπο είχε και έχει στη μόδα;

Συνεχίζει η οικονομική κρίση να επηρεάζει τον χώρο της μόδας. Η υψηλή ραπτική βρίσκεται παραγκωνισμένη. Ωστόσο, εγώ είχα κάποιες συνεργασίες με εργοστάσια. Η κρίση έκλεισε κάποια από αυτά. Δεν έκανα άλματα, οπότε και κατάφερα να υπερπηδήσω τα προβλήματα των τελευταίων 10-11 ετών. Εγώ δούλεψα και συνεχίζω να δουλεύω μόνο με προδιαγραφές εξωτερικού. Προσπαθώ πάντα να βρίσκω λύσεις σε οποιαδήποτε δύσκολη στιγμή. Όταν αποφάσισα πως θέλω τα ρούχα μου να τα φοράνε όλοι, τότε συνεργάστηκα με μεγάλες βιομηχανίες, που μπορούσαν να γίνουν τα ρούχα με δελεαστικές τιμές -σε σχέση πάντα με την ποιότητα. Είχα προβλέψει πολύ νωρίς. Πάνω από 20-25 χρόνια. Έχω ξεκινήσει από πολύ νωρίς να δημιουργώ σειρές. Κάνω σειρά με ανδρικά, με γαμπριάτικα, με λευκά ήδη που πωλούνται σε όλη την Ελλάδα, βαπτιστικά, θεατρικά κοστούμια, τα πάντα.

Κλείνοντας, θέλω να σας πω πως όσοι μιλούν για εσάς κάνουν λόγο για έναν ιδιαίτερα ευγενικό άνθρωπο που ακόμα και σε συνεργάτες του χρόνων μιλάει στον πληθυντικό όπως και εκείνοι το ίδιο. Το κάνετε γιατί θέλετε να κρατάτε κάποιες αποστάσεις;

Πάντα θέλω να κρατάω κάποιες απαραίτητες αποστάσεις. «Θωρακίζω» έτσι και τον εαυτό μου και εκείνους. Είναι αμφίδρομο αυτό. Ωστόσο, είμαι πάντα δίπλα τους να τους βοηθήσω οποιαδήποτε στιγμή μου το ζητήσουν. Συζητάμε, μου λένε τα προβλήματα τους. Έχουμε εξαιρετική σχέση και συνεργασίες. Με τους φίλους μου πάλι όχι. Δεν κρατάω αποστάσεις, ούτε μιλάω στον πληθυντικό. Εκεί κάνω λάθη!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Photographer: Giannis Svigos, Fashion Editor: Giannis Ferentinos

Make Up Artist: Elena Dermentzoglou, Hairstyling: Kalliope

Ευχαριστούμε για την φιλοξενία το ATHENS AVENUE HOTEL, Syngrou Avenue 182, Kallithea, Athens

Φωτογραφία 1 και 2:Σακάκι και ζώνη : DIMITRIS stepkos celebrity skin, φόρεμα: EMCI Margarita Priftaki
Φωτογραφία 3 :Φόρεμα και Κολιέ : EMCI Margarita Priftaki. Φωτογραφία 4 :Φόρεμα: EMCI Margarita Priftaki, Κολιέ: DIMITRIS stepkos celebrity skin.
Ο κύριος Μάκης Τσέλιος φοράει κουστούμι απο την προσωπική του συλλογή.