Συνεντεύξεις

ΚΟΥΚΛΕΣ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ DRAG QUEENS SHOW

ΚΟΥΚΛΕΣ ΠΟΥ ΖΩΝΤΑΝΕΥΟΥΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΓΟΡΙΚΑ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΙΚΟΣΙ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ
123

Η συγγραφέας Γωγώ Τσακογιάννη μεταμορφώνεται και γίνεται ένα με τις πλέον διάσημες «Κούκλες» των Αθηνών. Μια ακρώς αποκαλυπτική συνεύρεση,με αλήθειες που σοκάρουν και κουβέντες που κρύβουν απίστευτη,μα απίστευτη “μαγκιά»!

Κείμενο: Γωγώ Τσακογιάννη

Δεκαοκτάχρονη, συνοδευόμενη από τον τότε πρώτο σύζυγό μου, περιμένοντας να μπούμε μέσα. Φορούσα μια θεόστενη σατέν μαύρη φούστα, σατέν σακάκι με ασπρόμαυρες ρίγες και

γόβα στιλέτο… 47 κιλά κοριτσάκι με διαστάσεις… στήθος 90 cm «δικό μου», περιφέρεια 75cm και πλατάρες φαρδιές και στητές, σπούδαζα κλασσικό μπαλέτο. Από μακριά, κάτι ομορφόπαιδα με «έτρωγαν» με τα μάτια τους. Εγώ καμάρωνα κι ο άντρας μου λύσσαγε! «Αποκοτιάζουν» και πλησιάζουν. Εκείνες τις εποχές τα αρσενικά γινόντουσαν «επικίνδυνα» όταν τους άρεσε μια γκόμενα, ειδικά σε μέρη που «κυρίες» δεν σύχναζαν… Alcazar αγάπες μου, dragqueenshow, όχι αστεία κι εγώ τακτικός θαμώνας από τις απειροελάχιστες γυναίκες που πέρναγαν το κατώφλι.

-Πω ρε φίλε και να φανταστείς από μακριά έμοιαζε με γυναίκα!… είπαν μόλις με πλησίασαν… έφτυσαν κι έφυγαν!

Ο άντρας μου με ένα θριαμβευτικό χαμόγελο -όλο απαξίωση- με κοίταξε στα μάτια, κουνώντας το

κεφάλι αντιμετωπίζοντας με έκπληξη το δικό μου θριαμβευτικό χαμόγελο και ένα βλέμμα γεμάτο

αυτοπεποίθηση και ευτυχία… Εκείνα τα λόγια,

έγιναν για εμένα ένα από τα καλύτερα κομπλιμέντα που άκουσα ποτέ. Έτσι το καταχώρησε το μυαλό μου και πίστεψα πως δεν ήμουν απλά μια όμορφη κοπέλα αλλά… πανέμορφη σαν αυτές τις ψηλές καλοβαλμένες και καλοντυμένες θεές που έβλεπα στο show που αν θύμωναν, θα μπορούσαν να σου αστράψουν κι έναν μπάτσο να κατουρήσεις υδράργυρο!… αυτή τους την ευχέρεια πάντα τη ζήλευα!

Ιανουάριος 2019…

-Μαριλού θέλω ένα βράδυ να με βάψετε και να γίνω μια από εσάς…

-Έλα κούκλα μου όποτε θες!

Η Μαριλού Φραγκιαδάκη, η ιδιοκτήτρια του «Κούκλες club» στην οδό Ζαν Μορεά, ένα μικρό στενάκι κάθετο στη Συγγρού που με παρέα αλλά και μόνη πηγαίνω και τραγουδώ τον «Λευτέρη» με την Αλίκη, χαζεύω με το μπρίο της Ζωζώς, θαυμάζω τα υπέροχα πόδια της Tina’s και ξεσηκώνομαι με τη

Μελίνα… περισσότερα θα δείτε μόνοι σας όταν πάτε και εγγυημένα σας λέω, είναι το πιο ασφαλές μέρος να διασκεδάσεις γι αυτό και γεμίζει με γυναικοπαρέες!

 

Με το Grande, Σάββατο βράδυ, αναβαίνουμε τη σιδερένια στριφογυριστή σκάλα που οδηγεί στοκαμαρίνι, εκεί που οι Κούκλες γίνονται performers και ετοιμάζονται.

-Ποια θα με βάψει; Ρωτώ…

Η Εύα Κουμαριανού αρχίζει το βάψιμο κι εγώ παρατηρώντας τα ατέλειωτα πόδια της Ρίας  Νόλη σκέφτομαι δυνατά «είναι τόσο μακριά που στο ενδιάμεσο κόβεις διόδια»!

Μάνια: Καλά που είσαι openmind, άμα το έλεγαν σε καμιά καρακατίνα, θα γινόταν της τρελής, σχολιάζει όταν άκουσε την ιστορία μου.

Γωγώ: Σας ζηλεύουν οι γυναίκες;

Εύα: Όχι ποτέ! Έχω πιο καλές σχέσεις με τη γυναίκα παρά με τον άντρα.

Γωγώ: Θα μοιραζόσουν έναν άντρα;

Εύα: Όχι γιατί είμαι μονογαμική και πάντα είχα μακροχρόνιες σχέσεις. Η μεγαλύτερή μου σχέση ήταν 12 χρόνια. Χωρίσαμε γιατί αποφάσισε να τον μοιράζομαι με μια κοπέλα, το πήρα εγωιστικά γιατί ήμουν πιστή και ένοιωσα κορόιδο. Όχι, δεν θα δεχόμουν κάτι τέτοιο.

Γωγώ: Συμφωνώ! Ούτε εγώ θα ήθελα «μισακό» γαϊδούρι. Πιστεύεις ακόμα στον έρωτα;

Εύα: Εδώ και 15 χρόνια έχουν αλλάξει όλα. Δεν υπάρχει έρωτας, ούτε φλερτ. Υπάρχει μόνο ξεπέτα και σεξ. Αν πας σε ένα μαγαζί, θα δεις παρέες με γυναίκες και άντρες μόνους.

Ρία: Αυτό είναι σημείο των καιρών.

Εύα: Παίζουν στο κινητό τους και σε γράφουν. Τώρα, οι γυναίκες έχουν γίνει σαν τραβεστί. Φουσκώνουν χείλια, κάνουν μπότοξ και βρίζουν σαν νταλικέρηδες. Το σεξ γίνεται ηλεκτρονικά μέσω ίντερνετ. Τα αγόρια  είναι μπλαζέ με αποτριχωμένα σώματα, φρύδια και περιποιημένα νύχια. Αναρωτιέμαι, για να βρεις έναν άντρα βαρβάτο, πρέπει να πας στη λαχαναγορά;

Γωγώ: Εμένα, πάλι, μου αρέσουν οι unisex,στην πολλή τεστοστερόνη κρατώ ομπρέλα!

Εύα: Ωραία, λοιπόν, εμείς δεν θα τσακωθούμε ποτέ για άντρα! (γέλια)

Τάνια: Συμφωνώ κι εγώ, δεν υπάρχει αγάπη,ούτε έρωτας, μόνο sex γι αυτό δεν θέλω γούτσου-γούτσου κι αγκαλίτσες. Ερωτεύτηκα και μετά από χρόνια πληγώθηκα όταν κατάλαβα ότι ήταν ένα παραμύθι. Όλα είναι sex, όσο κρατά η επιθυμία, τόσο κρατά και ο έρωτας. Μετά, όλα γίνονται κινούμενα σχέδια.

Αλίκη: Όλες οι σχέσεις έχουν ημερομηνία λήξης! Όταν παρεμβάλλονται παιδιά, υποχρεώσεις, συμφέροντα τότε οι σχέσεις γίνονται συμβατικές και «αντέχουν». Σε εμάς λειτουργεί η σχέση μόνο όσο υπάρχει αγάπη και έρωτας, άρα είναι και πιο ευάλωτη στο χρόνο.

Γωγώ: Πότε θα γίνετε μάνες; Ρωτώ για να προκαλέσω απαντήσεις…

Ρέα: Δεν με έχει απασχολήσει ποτέ!

Γωγώ: Μα τόσες συζητήσεις γίνονται γύρω από υιοθεσίες και έχουν ανοίξει οι «Ασκοί του Αιόλου».

Μάνια: Είμαι κατά, λόγω της ιδιαιτερότητάς μου. Δεν είναι για μένα αυτά. Όσο αγάπη κι αν θες να προσφέρεις σ’ αυτό το παιδί, μια μέρα θα πάει στο σχολείο και τα παιδιά κρίνουν «σκληρά». Η γειτονιά και οι γονείς των παιδιών θα το επηρεάσουν αρνητικά. Δυο κοπέλες είναι πιο εύκολο να το μεγαλώσουν.

Εύα: Συμφωνώ με τη Μάνια και είμαι της ίδιας άποψης αλλά μετά λέω, ρε γαμώτο, αυτή η μάνα που γεννάει ένα μωρό και το πετάει στα σκουπίδια ή ο πατέρας που το βιάζει; Γιατί να μην μπορώ να προσφέρω και να βοηθήσω ένα παιδί; Εμείς, είμαστε ευαίσθητα άτομα, έχουμε φύγει από το σπίτι μας και έχουμε αντιμετωπίσει σκληρότητα και στο θέμα οικογένειας και παιδιών είμαστε πολύ ευαισθητοποιημένες.

Βανέσσα: Το πρόβλημα είναι αν το παιδί θα έχει δυο μπαμπάδες ή δύο μαμάδες ή αν το παιδί μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον με αγάπη και οικογενειακή θαλπωρή; Πόσοι ετερόφυλοι γονείς σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου βιάζουν ή βγάζουν τα παιδιά τους στην επαιτεία, αντί να τα αγκαλιάσουν και να τους δώσουν τροφή και μόρφωση; Δεν νομίζω ότι αποτελούν απειλή για την προσωπικότητα ενός παιδιού οι ομοφυλόφιλοι γονείς. Μην ξεχνάμε όλοι εμείς από ετερόφυλες «νορμάλ» και «straight» οικογένειες βγήκαμε! Ποίος μπορεί να αποδείξει ότι όλοι οι ετεροφυλόφιλοι είναι ικανοί να μεγαλώσουν παιδιά; Όντως, θέλουν όλοι να κάνουν οικογένεια και να μεγαλώσουν παιδιά ή απλά είναι ένας προγραμματισμός του εγκεφάλου από γενιά σε γενιά χωρίς λόγο και αιτία… Ο Ντα Βίντσι που δεν έκανε παιδιά απέτυχε στη ζωή του;

Γωγώ: Γονείς… πόσο σκληροί μπορούν να γίνουν όταν μάθουν πως ο γιόκας τους είναι gay;

Εύα: Όταν οι γονείς είναι «κτήνη» θα πετάξουν το παιδί στο δρόμο και το μόνο που θα καταφέρουν είναι να το «ρίξουν» στην πορνεία. Εγώ, πιστεύω πως οι γονείς τα αγαπάνε τα παιδία σήμερα. Τα χρόνια τα δικά μας σου λέγανε «είσαι κίναιδος, είσαι κουνιστός» και σε έδιωχναν.

Γωγώ: Ένας λόγος παραπάνω οι γονείς να στηρίξουν με ζήλο ένα τέτοιο παιδί. Να το βοηθήσουν να σπουδάσει, να μάθει μια τέχνη. Να μπορεί να επιβιώσει καλύτερα, όχι να αναγκαστεί να ζει από το πεζοδρόμιο. Από την άλλη  βλέπουμε ανθρώπους να φτάνουν στο φόνο επειδή δεν αντέχουν το διαφορετικό.

Άννα: Το μεγαλύτερο άδικο είναι να αρπάξεις με άγριο τρόπο τα όνειρα ενός παιδιού και να τα ποδοπατάς με μίσος, ίσως γιατί τα δικά σου είναι ανεκπλήρωτα.

Γωγώ: Εσύ, Άννα μου, «παλεύεις» χρόνια για αυτονόητα δικαιώματα και ο αγώνας σου τέλος δεν έχει.

Άννα: Επειδή το βίωσα σε κάθε έκφανσή του, σε πολλά στάδια στη ζωή μου «ήρθε» σαν καθήκον η ανάγκη να γίνω «φραγή», «τοίχος» στους επίδοξους δολοφόνους –κυριολεκτικά και μη.

Σε μία εποχή που αλλάζει παγκόσμια την τάξη πραγμάτων, τα ανθρώπινα δικαιώματα έρχονται για ακόμη μία φορά στην πρώτη γραμμή. Εκεί ανήκω –με το όποιο κόστος- αρκεί να βλέπω και να εισπράττω πως κάποιες μάχες κερδίζονται. Άλλωστε, ο πόλεμος δεν τελειώνει ποτέ.

Βανέσσα: Η Άννα είναι «ήρεμη δύναμη» και κάνει μεγάλο έργο ως διευθύντρια του RUA (Red Umbrella Athens) μια δομή της θετικής φωνής, που ασχολείται με τα άτομα που δουλεύουν στο σεξ. Έχει βοηθήσει πολύ κόσμο, χωρίς να το πάρει χαμπάρι κανείς!

Γωγώ: Δικαίωμα στη δουλειά έχεις, αν δεν θες να κρύβεις τη σεξουαλική σου ταυτότητα;

Αλίκη: Όσο εχθρική κι αν είναι η κοινωνία μας, εμείς πρέπει να μην προκαλούμε. Η στάση ζωής μας είναι αυτή που θα λειτουργήσει στο να γίνουμε αποδεκτοί. Δεν μπορείς να πας στη δουλειά σου σα «ξέκωλο» -ασχέτως αν είσαι τρανς, άντρας, γυναίκα. Σέβεσαι για να σε σέβονται.

Εύα: Τώρα έχουν γίνει προοδευτικά πράγματα. Κοπέλες δουλεύουν σε υπηρεσίες, στο δήμο και αρχίζει να «κυλάει» το πράγμα. Το σωματείο προσπαθεί. Εμείς είχαμε και τη Χούντα να μας κυνηγάει.

Βανέσσα: Πρέπει να καταλάβει ο κόσμος ότι το να πάρει στη δουλειά του τρανς άτομα δεν θα είναι λάθος και χασούρα, άλλα κέρδος γιατί έτσι θα πάει μπροστά η κοινωνία μας και θα τραβήξει πελάτες από την LGBT κοινότητα. Μην ξεχνάμε ότι η κοινότητά μας κάθε μέρα δυναμώνει ανά τον κόσμο και πολλαπλασιάζεται, αυτομάτως. Αυτό μεταφράζεται σε χρήμα. Το σημαντικό, όμως, δεν είναι τα χρήματα αλλά ότι έτσι θα δείξουμε ότι μπορούμε να βάλουμε τον εγκέφαλό μας να δημιουργήσει νέους νευρώνες, νέους προγραμματισμούς να αποδεχτούμε και να συμβιώσουμε όλοι μαζί.

Γωγώ: Ένας που λέει πως σε αγαπά σαν φίλος ή σαν εραστής, έχει το τσαγανό να σε παρουσιάσει στις παρέες του;

Εύα: Δεν μπορείς να πας κόντρα και να τους το επιβάλλεις. Το κάνεις πιο διακριτικά και δεν είναι ανάγκη να προκαλείς. Γι’ αυτό κι εγώ δεν ένιωσα ποτέ μπούλινγκ ή απόρριψη γιατί πάντα ήμουν χαμηλών τόνων, δεν προκαλούσα ήμουν διακριτική.

Βανέσσα: Αναμφισβήτητα, ο γνήσιος ετερόφυλος μπορεί να κάνει παρέα με έναν ομοφυλόφιλο χωρίς να ντρέπεται να πάει για φαγητό ή βόλτα μαζί του. Αρκεί να έχουν κοινά θέματα να συζητήσουν.

Ο ουσιαστικά δυνατός και ισορροπημένος άνθρωπος είναι αυτός που δέχεται τον διπλανό του ακριβώς όπως είναι και όχι όπως θέλει εκείνος να είναι.

 

Γωγώ: Ποιος είναι ο ορισμός του άντρα;

Βανέσσα: Αυτός που ξέρει ότι γουστάρει το γυναικείο όργανο και δεν τον απασχολεί αν τον περάσουν για «αδερφή» γιατί δεν έχει να δώσει λογαριασμό πουθενά. Απλά ξέρει ποιος είναι, στέκεται στα πόδια του και εκεί του αποδίδεις τον όρο «Γνήσιο Αρσενικό»! Άντρακλας δεν είναι αυτός που θα πάει στο γήπεδο θα σπάσει τα καθίσματα και θα δώσει στο τσακίρ κέφι και μια σφαλιάρα στη γυναίκα του. Εκεί είναι που μπερδεύεται η κοινωνία!

Βανέσσα: Δεν καταλαβαίνω γιατί είναι ανεπίτρεπτο δυο άνθρωποι του ιδίου φύλου να αγκαλιαστούν στον δρόμο και να φιληθούν; Δυο ερωτευμένοι έχουν τόσο δυνατή ενέργεια, ομορφιά και φωτεινή αύρα που να το κατακρίνεις ή να χρησιμοποιείς οποιαδήποτε μορφή βίας, είναι σαν να πετάς από την ταράτσα ένα αρχαίο άγαλμα, ένα έργο τέχνης. Το να μαθαίνουμε να καταστρέφουμε τέτοιες δυναμικές είναι ό,τι χειρότερο για την κοινωνία μας και αυτό βέβαια οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην εκκλησία, που το μόνο που ξέρει να κάνει με επιτυχία, είναι να μαζεύει πλούτο και να σκορπά φόβο, τύψεις και μίσος στους ποιμένες της.

Γωγώ: Θεός και θρησκείες;

Βανέσσα: Εγώ αυτό που ξέρω από την οικογένειά μου είναι ότι εγώ είμαι μέσα στον Θεό και ο Θεός μέσα σε μένα. Οτιδήποτε μπορεί να είναι ο Θεός. Είμαστε ένα. Τόσο απλά. Από τη μία, όλες οι θρησκείες βασίζονται στην αγάπη και από την άλλη, θέλουν να την κατακρεουργήσουν.

Γωγώ: Οι ρόλοι μας ξεκινούν από τα παιχνίδια μας;

Βανέσσα: Όταν θέλει ένα αγοράκι να παίξει με κούκλες δεν είναι απαραίτητα δείγμα ότι είναι ομοφυλόφιλος, αλλά ότι του αρέσει να βλέπει το γυναικείο σώμα και να το αγγίζει και αυτό ισχύει και όταν θέλει να παίζει με κούκλες που δείχνουν αντρικό σώμα με έντονο ανδρικό προφίλ. Είστε σίγουροι ότι παίζουν με τις κούκλες με το τρόπο που εσείς βλέπετε τα πράγματα; Από την άλλη, γιατί να μεγαλώνουμε τα κοριτσάκια με παραμύθια και το όνειρο ότι κάποια στιγμή θα έρθει ο πρίγκιπας να τις πάρει, θα κάνουν οικογένεια και θα τις προσέχει για μια ζωή. Αντί να τους πούνε ότι με το που παντρευτούν τον πρίγκιπα 80% θα αντιστραφούν οι ρόλοι και αυτές θα πρέπει να προσέχουν και τον πρίγκιπα και τα παιδιά τους και δεν θα τους μένει χρόνος για τον εαυτό τους…

Παρατηρώ την Τάνια- έχει θεωρηθεί μια από τις ωραιότερες trans στην Ελλάδα…

Γωγώ: Τάνια, όταν βγαίνεις σαν Αλίκη Βουγιουκλάκη γίνεται «σεισμός» πες μου, πόσο λατρεύεις αυτό το ρόλο;

Τάνια: Καθόλου! Τον βαριέμαι αφόρητα, απλά τον έχω μάθει παπαγαλία και ξέρω ακριβώς την κάθε κίνηση. Θα ήθελα να μοιάζω στην Beyonce, λατρεύω το μελαμψό, αλλά ο κόσμος με λάτρεψε σαν Αλίκη.

Γωγώ: Είσαι σημείο αναφοράς για πολλές trans.

Τάνια: Ναι, το γνωρίζω και μάλιστα με αντιγράφουν, προσπαθώντας να με ξεπεράσουν και με στενοχωρεί όταν ξεχνούν εμάς που παλέψαμε σε δύσκολες εποχές για να έχουν αυτές σήμερα «βήμα». ‘Οταν βγαίνω στα ΜΜΕ ένας σημαντικός λόγος που το κάνω είναι για να δείξω ότι όχι μόνο δεν πρέπει να κρυβόμαστε, αλλά και να διεκδικούμε μια θέση στην κοινωνία.

Γωγώ: Υπάρχει, λοιπόν, ανταγωνισμός!

Μάνια: Ισχύει, εμείς έχουμε ανταγωνισμό μεγαλύτερο από ότι οι γυναίκες. Ειδικά όταν η άλλη περνάει καλά, λες τι έχει παραπάνω από μένα!

Γωγώ: Συναδελφισμό έχετε;

Μάνια: Σε δύσκολες στιγμές ναι, δεν θα αφήσουμε να πεινάσει κάποιο παιδί και θα τρέξουμε, ειδικά σε θέμα αρρώστιας. Μπορεί να είμαστε σκοτωμένες, στην ανάγκη θα τρέξουμε!

Γωγώ: Ποια θέλει να μου πει τί διαφορετικό θα έκανε αν ξεκινούσε απ την αρχή;

Εύα: Δεν θα έκανα τα ίδια λάθη που έκανα τότε. Δεν σεβάστηκα τα λεφτά μου. Το παράκανα. Μάζευα τα λεφτά και σκεφτόμουν πότε θα ανοίξουν τα μαγαζιά για να πάω να ψωνίσω 500.000 δραχμές ρούχα και την άλλη μέρα από τον Πειραιά πήγαινα στη Συγγρού με τα πόδια γιατί δεν είχα φράγκο για ταξί. Θα αγόραζα μια γκαρσονιέρα να μην πληρώνω νοίκι, να έχω να φάω. Πέρασα, όμως, ωραία! Έβαλα τα ακριβότερα ρούχα, με καλούσαν σε επιδείξεις μόδας, έκαναν σαν τρελοί για μένα!

Τα κορίτσια σχολιάζουν τη γάτα μου τη Φρουφρού άλλωστε, τα περισσότερα like -όταν την ανεβάζω στο fb- τα μαζεύει από αυτές. Όλες είναι φιλόζωες, αλλά η Μάνια και η Αλίκη το έχουν «τερματίσει».

Αλίκη: Οι ευαίσθητοι και αξιόλογοι άνθρωποι αγαπούν τα ζώα, μην εμπιστεύεσαι άνθρωπο που δεν τα αγαπά και τα φροντίζει!

Διακριτικά, εμφανίζεται η Μαριλού να μας υπενθυμίσει ότι το show σε λίγο ξεκινά.

Γωγω: Μαριλού εμεις πότε θα μιλήσουμε?

Μαριλου: Κούκλα μου σημερα δεν υπάρχει περίπτωση Γιατί δεν έρχεσαι από το σπίτι να φάμε και να τα πουμε?

Με κάλεσε στο σπίτι της σκέφτομαι και έχω γίνει ολόκληρη ένα χαμόγελο. Την  Μαριλού την ξέρω από το  Alcazar. Έχει ζήσει μοναδικά  και δεν βλέπω την ώρα για να την ρωτήσω πώς ήταν η Μάρλεν Ντίντριχ που συνάντησε κάποτε στο Παρίσι.

 

Σε λίγο τα κορίτσια θα βγουν στη σκηνή κι εμείς θα απολαύσουμε ένα ακριβό φαντασμαγορικό show! Θα «απογειωθούμε» μαζί τους και θα ζήσουμε τρελές στιγμές παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Θα ταξιδέψουμε στο Χόλυγουντ και θα συναντήσουμε παλιές λαμπερές ντίβες του Χόλυγουντ, τυλιγμένες σε  σατέν πούλιες και φτερά. Θα δραπετεύσουμε από την πραγματικότητα και θα ζήσουμε ένα υπέροχο παραμύθι!

 

Τελικα τι Hταν αυτο που ειχα στο μυαλο μου όταν τους ζήτησα να με βαψουν;

Το βάψιμο κοντεύει να τελειώσει.

 

Η Ρία, η αγαπημένη μου «μαλώνει» την Εύα να με προσέξει λέγοντας…

«Μην την κάνεις για την Καβάλας, κάνε την για την Συγγρού τουλάχιστον» και σκάμε όλες στα γέλια!

Μια κόκκινη περούκα είναι η τελευταία πινελιά, αλλά εγώ προσέχω το eyeliner στο κάτω βλέφαρο… δεν «έδεσε» με το επάνω και γκρινιάζω.

«Ωχ, με «μούντζα» έμπλεξες, θα σου βγάλει την Παναγία» λέει στην Εύα η Μάνια. «Δεν ξέρεις τι τραβάνε οι κομμωτές και οι αισθητικοί με δαύτες».

Τελικά, τι ήταν αυτό που είχα στο μυαλό μου όταν τους ζήτησα να με βάψουν;

Να γίνω για ένα βράδυ μια σαν κι αυτές, έγινα τελικά; Πόσο διαφορετική ήμουν; Πόσο διαφέρουμε, τελικά, από αυτές τις γυναίκες, trans, gay, πούστρες και όπως αλλιώς τις λέμε; Ερωτευόμαστε το ίδιο, πληγωνόμαστε το ίδιο, κλαίμε και πονάμε το ίδιο, από straight οικογένειες βγήκαμε όλες και με το ίδιο νόμισμα πληρώνουμε όλοι το σύστημα που μας θέλει σε φατρίες και τάξεις για να μπορεί να μας στρέφει εναντίον. Όχι, εγώ δεν θέλω να κάνω κακό, ούτε να δώσω πόνο έστω και μέσα από μια πικρή κουβέντα στην Εύα, στη Βανέσα, στην Άννα, στη Μάνια, στην Τάνια, στη Ρία,στην Αλίκη, στην κόρη της γειτόνισσας, στον γιο της φίλης μου, στον ξάδερφο της αδερφής του φίλου μου, ούτε στο παιδί μου, επειδή είναι gay-λεσβία. Όλοι αυτοί τον ίδιο ήλιο βλέπουν κάθε πρωί με μένα και τον ίδιο αέρα αναπνέουν.

Μην ξεχνάτε αυτό που σήμερα αποκλείετε ή κοροϊδεύετε, αύριο μπορεί να είναι το παιδί σας ή το παιδί του παιδιού σας, γι αυτό πρώτα αγαπήστε εσάς και αποδεχθείτε εσάς για να μπορέσετε να δώσετε. Αγάπη, αποδοχή και ασφάλεια.

Ανοίξτε τις αγκαλιές της ψυχή σας κι ελάτε να φτιάξουμε μια κοινωνία ασφαλή, γεμάτη αγάπη και υποστήριξη για όλους. Μια κοινωνία και ένα περιβάλλον, μέσα στο οποίο, όλα τα πλάσματά της θα «ανθίσουν», γιατί όλα είναι όμορφα και τα κάνει ακόμα πιο υπέροχα η διαφορετικότητά τους!

 

 

 

Photographer: Πάνος Γκέκας