Συνεντεύξεις

Λένα Αλκαίου

"Η τέχνη είναι καθρέφτης της εποχής"
66

Η διαδρομή της ζωής της Λένας Αλκαίου ξεκίνησε στον Πειραιά, εκεί που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Η μουσική διαδρομή της ξεκίνησε στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών, με τη δασκάλα της στα μαθήματα φωνητικής Άννα Διαμαντοπούλου, τον πρώτο άνθρωπο που την πίστεψε. Ύστερα, ήλθαν οι στάσεις στο σπουδαίο μουσικό της ταξίδι: Ελένη Βιτάλη, Πόλυ Πάνου, Τάκης Μπίνης, Αντώνης Καλογιάννης, Μαρίζα Κωχ, ο Μανώλης Μητσιάς. Η μεγάλη αρχή έγινε. Η δισκογραφία ήταν η φυσική εξέλιξη για μια ερμηνεύτρια με το αστείρευτο ταλέντο της.Γλυκιά και αέρινη, απλή και προσιτή, η Λένα Αλκαίου δέχθηκε να μας μιλήσει για τα μελλοντικά επαγγελματικά της σχέδια, και μας εξηγεί για ποιο λόγο δεν έχει κάνει εδώ και αρκετό καιρό νέο cd, ενώ μας επισημαίνει ότι θέλει πλέον να εμφανίζεται σε μικρούς χώρους. Θεωρεί πως η τέχνη είναι καθρέφτης της εποχής και διέξοδος για τους ανθρώπους εν γένει. «Στη ζωή δεν είναι όλα μια ευθεία, υπάρχουν τα πάνω και τα κάτω», μας λέει ξεκινώντας, αποκαλύπτοντας ένα από τα πολλά μότο της.

Συνεργάστηκες με μεγάλα ονόματα του Ελληνικού πενταγράμμου. Ξεχωρίζεις κάποιο;

«Είχα την τύχη να συνεργαστώ με ανθρώπους που πολλοί απ’ αυτούς ήταν μύθοι για μένα, από μικρή που τους άκουγα, και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Συνεργάστηκα με πολλούς συνθέτες και σπουδαίους ερμηνευτές της παλιάς γενιάς αλλά και πολλούς από τη δική μου. Ο καθένας απ’ αυτούς μού έχει δώσει κάτι και έχω εισπράξει τη μεγαλύτερη εμπειρία. Για αυτόν τον λόγο, αν πω για κάποιους συγκεκριμένα ίσως να αδικήσω κάποιους άλλους. Πραγματικά είναι σημαντικό να μπορείς να συνεργάζεσαι σε αυτόν τον χώρο με τόσο αξιόλογους ανθρώπους, διότι γίνεσαι καλύτερος και εσύ, και μένουν μέσα σε αυτόν τον δρόμο που λέγεται τραγούδι, που λέγεται τέχνη, που λέγεται μουσική. Μαθαίνεις μέσα απ’ αυτούς και εκείνοι μέσα από σένα. Γίνεται αυτό το “πάρε- δώσε”, το οποίο έχει πολύ ενδιαφέρον και προχωράς παρακάτω».

Με ποιους καλλιτέχνες που έχεις συνεργαστεί κρατάς ακόμα επαφές; Με ποιον έχεις την έντονη επιθυμία να ξανασμίξεις επάνω στη σκηνή;

«Έχω κρατήσει επαφές με πάρα πολλούς. Μπορώ να πω ότι από τις συνεργασίες μου έκανα φιλίες πολλές και έρχομαι σε επαφή ακόμα με αρκετούς ανθρώπους. Με πολλούς από αυτούς θα ήθελα να συνεργαστώ και –γιατί όχι;– ίσως και να το κάνω. Με τον Κώστα Μακεδόνα, τον Γεράσιμο Ανδρεάτο, την Κατερίνα Κούκα, την Πίτσα Παπαδοπούλου, τη Λίτσα Διαμάντη που είναι τραγουδιστές της γενιάς μου, αλλά και με πάρα πολλούς ακόμη. Τα ονόματα που έδωσα τώρα είναι τελείως ενδεικτικά, καθώς υπάρχουν πολλοί ακόμα που αγαπώ και εκτιμώ βαθύτατα. Μπορεί να μη συναντιόμαστε συχνά λόγω τού ότι η φύση της δουλειάς είναι τέτοια που δεν το επιτρέπει, αλλά ξέρω ότι την πρώτη στιγμή που θα ξανασμίξουμε, θα είναι όπως παλιά».

Συμμετείχες στη θεατρική παράσταση «Μια ζωή Ελλάδα», στην οποία «πρωταγωνιστικό ρόλο» είχαν τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη. Μίλησέ μας γι’ αυτή την εμπειρία σου.

«Κατ’ αρχάς, θέλω να πω ότι η συγκεκριμένη παράσταση, η οποία διήρκησε δύο θεατρικές σεζόν, στο θέατρο “Park” η πρώτη και στο θέατρο “Βέμπο” η δεύτερη, με τίτλο: Μίκης Θεοδωράκης “Μια ζωή Ελλάδα”, ήταν για μένα μία πολύ μεγάλη εμπειρία, γιατί ήρθα σε επαφή με το θέατρο και είδα πώς είναι μια μουσικο-θεατρική παράσταση. Είναι μαγικό. Επίσης είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά τον Μίκη Θεοδωράκη, αυτόν τον τεράστιο συνθέτη που μας έχει κάνει παγκόσμια περήφανους, αυτή την ιστορία και αυτόν τον θρύλο. Είναι σταθμός στην καριέρα μου».

Θεωρείς πως ο τραγουδιστής στην ουσία υποδύεται ρόλους;

«Θεωρώ πως κάθε τραγούδι που κρατάει τρία λεπτά είναι ένας μικρός ρόλος. Οφείλει ο καλλιτέχνης να ερμηνεύει αυτό που λέει το τραγούδι και να ντυθεί ουσιαστικά αυτό καθ’ αυτό που λέει το τραγούδι. Αυτό είναι για μένα τραγούδι, αυτό είναι για μένα ερμηνεία».

Αν και ποτέ δεν έχει αναφερθεί στα έντυπα κάτι γύρω από την προσωπική σου ζωή, θα το επιχειρούσες ποτέ για να γίνεις πιο δημοφιλής;

«Δεν είναι επιλογή μου αυτό. Νομίζω ότι είναι εντελώς δικό μου θέμα τι κάνω στην προσωπική μου ζωή. Αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι να είμαι συνεπής στη δουλειά μου, γιατί ο κόσμος θέλει να μ’ ακούσει να τραγουδάω, να επικοινωνώ. Είναι κάτι που ποτέ δεν το επεδίωξα και δεν με απασχολεί».

Ωστόσο, πολλοί καλλιτέχνες το επιδιώκουν και ίσως το προκαλούν, προκειμένου να βρίσκονται κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας.

«Ο κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του, εγώ δεν μπορώ ούτε να κρίνω κανέναν, ούτε να συμβουλέψω. Ο κάθε άνθρωπος αποφασίζει για τη ζωή του όπως εκείνος επιθυμεί. Από εκεί και πέρα, είναι δικό του θέμα το πώς διαχειρίζεται είτε τη ζωή του είτε την καριέρα του είτε και τα δύο παράλληλα. Δεν είμαι εγώ σε θέση να κρίνω κανέναν, αλλά είμαι σε θέση να κρίνω τον εαυτό μου, τον οποίο κρίνω πολύ αυστηρά και προσπαθώ να έχω μία συγκεκριμένη στάση απέναντι στο είδος μου, το τραγούδι».

Κάποιοι σε έχουν χαρακτηρίσει ως τραγουδίστρια του έντεχνου. Θεωρείς πως η μουσική διακρίνεται σε έντεχνη και άτεχνη;

«Όχι, δεν μου αρέσουν γενικά οι ταμπέλες. Νομίζω ότι υπάρχουν καλά τραγούδια που έχουν γραφτεί με μεράκι, είναι διαχρονικά και αυτά τα αγαπάει ο κόσμος. Αλλά υπάρχουν και αυτά τα οποία γράφουν για να αναλωθούν από το σύστημα του τραγουδιού, της μουσικής και του marketing».

Έχεις τραγουδήσει κάποιο κομμάτι με ξένο στίχο; Αν δεν το έχεις κάνει, πώς θα σου φαινόταν να το επιχειρούσες και σε ποια γλώσσα;

«Δισκογραφικά, όχι. Σε live, όμως, μου άρεσε πολύ και έλεγα του Mondorare το “NanaD’amore” στα ιταλικά. Δεν έχω τολμήσει να το κάνω δισκογραφικά. Αν θα το έκανα, θα ήταν στ’ αγγλικά που γνωρίζω καλά, αλλά και στα ιταλικά δεν δυσκολεύομαι. Στα γαλλικά θα μου ήταν δύσκολο λόγω της κακής προφοράς μου».

Αυτή τη στιγμή ετοιμάζεις κάτι δισκογραφικά;

«Είμαι σε αναζήτηση υλικού για να κάνω μια δουλειά. Απλώς θα ήθελα να το ψάξω περισσότερο, λόγω του ότι τα τραγούδια θέλω να είναι πολύ καλά. Όταν κάνω κάποιες δουλειές, επιδιώκω να υπάρχει λόγος ύπαρξης. Δεν κάνω, δηλαδή, ένα CD επειδή έχει περάσει ο καιρός και πρέπει να εμφανιστώ δισκογραφικά. Θέλω να υπάρχουν τραγούδια που θα μείνουν στον χρόνο, που θα περάσουν στη συνείδηση των ανθρώπων και θα τους βγάλει κάτι που λέγεται “Ψυχή”».

Με την πολιτική ποια είναι η σχέση σου; Υπάρχει περίπτωση να ασχοληθείς ενεργά μαζί της;

«Αυτή τη στιγμή όχι, γιατί το τοπίο είναι πάρα πολύ θαμπό. Τι να κάνω; Δεν νομίζω ότι εγώ θα μπορούσα να κάνω κάτι. Θα ήθελα πάρα πολύ όμως να δω κάποιον άνθρωπο χαρισματικό, που θα παλέψει πραγματικά για την Ελλάδα».

Ποιο είναι το στοιχείο που λείπει κατά τη γνώμη σου από το πολιτικό σκηνικό τού σήμερα;

«Είναι η συνείδηση αυτό που εκλείπει. Νομίζω ότι όλοι αυτοί που έκαναν τα λάθη δεν είχαν συνείδηση καθαρή, και δυστυχώς φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Δεν υπήρχαν ιδανικά».

Πιστεύεις πως τα πράγματα μπορούν να γίνουν καλύτερα και με ποιον τρόπο;

«Θέλω να είμαι αισιόδοξη, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που έχει δείξει στο παρελθόν πολύ σπουδαία πράγματα. Έχει κάνει μεγάλους αγώνες και έχει φύγει από δύσκολες καταστάσεις, πολιτικές κρίσεις, με επιμονή, καθώς αυτό που χαρακτηρίζει τους Έλληνες είναι το πείσμα και η αγωνιστικότητα. Θέλω να ελπίζω ότι θα μπορέσουν να βοηθήσουν οι άνθρωποι αυτοί που είναι τώρα στην πολιτική να κάνουν κάτι επιτέλους για αυτή τη χώρα. Είναι πολλά τα χρόνια που δεν κάνει κανείς τίποτα».

Η τέχνη θα μπορούσε να είναι μια διέξοδος στην «καταχνιά» της εποχής μας;

«Βεβαίως! Ας μην ξεχνάμε ότι στις εποχές της κρίσης η τέχνη έχει δημιουργήσει πολύ σπουδαία πράγματα. Είναι ο καθρέφτης της εποχής και διέξοδος για τους ανθρώπους. Αυτό πρέπει να κάνουμε εμείς οι καλλιτέχνες, να προσπαθούμε να δίνουμε στους ανθρώπους δύναμη ν’ αντέξουν αυτή τη σκληρή πραγματικότητα. Ο ρόλος της τέχνης πρέπει να είναι σημαντικός και όλοι εμείς, απ’ την πλευρά μας, να περνάμε το μήνυμα στον κόσμο ότι δεν χάθηκαν όλα και ότι ίσως να συμβεί κάτι καλύτερο».

Μια ευχή για το Grande Secreto;

«Να συνεχίσει να είναι “GRANDE” όπως και το όνομά του, να είναι πρώτο σε αναγνωσιμότητα και να πορευθεί κάνοντας όμορφα πράγματα όπως μέχρι τώρα, γιατί βλέπω ότι κάνετε ωραίες συνεντεύξεις, ωραία σχόλια, και εύχομαι το “Grande Secreto” να μπορέσει να μείνει. Δεν είναι τυχαίο που σε αυτή τη δύσκολη εποχή αντέχει και πάει καλά>>.

Συνέντευξη στη Βάσια Πετράτου