Συνεντεύξεις

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ

«Δεν φοβάμαι τις συγκρούσεις, έχω καλό οπλοστάσιo»
398

Με τη βαθιά μπάσα φωνή, που έχει «μετρήσει» στην καριέρα του, ζητάει να μιλάμε στον ενικό. Για εκείνον ξέρω, πως εκτός από το ότι είναι ένας πολύ καλός ηθοποιός, έχει μέχρι σήμερα βιώσει μια μυθιστορηματική ζωή που θα μπορούσε να εμπνεύσει συγγραφέα για ένα αισιόδοξο βιβλίο γύρω από την αγάπη, την απώλεια και το θάρρος για μια νέα αρχή.

Μιλώντας μαζί του καταλαβαίνω, πως είναι ένας άνθρωπος συναισθηματικός, ευαίσθητος, με μεστό σταθερό λόγο και έντονη αίσθηση του χιούμορ.

Παρόλα αυτά, ο Λεωνίδας Κακούρης, τουλάχιστον στην τηλεόραση έχει ξεχωρίσει στους ρόλους του σκληρού, που παίζει με τις ζωές των άλλων.

Με αυτήν τη σκληρότητα και με έναν έντονο αμοραλισμό υποδύεται στις μέρες μας στη πετυχημένη σειρά «Αγριες Μέλισσες» τον αδίστακτο, Δούκα Σεβαστό, έναν γαιοκτήμονα, έτοιμο για τα χειρότερα προκειμένου να πετύχει τον στόχο του.

«Κι όμως», μου λέει, «όταν γινόταν το καστ με έβλεπαν τόσο για τον Δούκα όσο και για τον Μιλτιάδη, ανάλογα με το πως θα διαμορφωνόταν η διανομή».

 

Συνέντευξη στην Κατερίνα Παπαγεωργίου

Εσύ ποιον προτιμούσες να υποδυθείς;

Διαβάζοντας το σενάριο της Μελίνας Τσαμπάνη, με την οποία είχαμε επίσης δουλέψει μαζί στο δεύτερο κύκλο της σειράς «Επιστροφή», κακός κι εκεί, προτιμούσα να υποδυθώ τον Μιλτιάδη. Να κάνω κι εγώ έναν καλό άνθρωπο! Τελικά, μου έδωσαν τον ρόλο του Δούκα, και καλά έκαναν! Ίσως κάτι έβλεπαν, που δεν το βλέπαμε εμείς! Για άλλη μια φορά, λοιπόν, υποδύομαι έναν άνθρωπο κόντρα στην ιδιοσυγκρασία μου. Να σκεφτείς, πως στα χρόνια που φοιτούσα στη δραματική σχολή του Εθνικού, η χορογράφος Μαρία Χόρς, με αποκαλούσε «αιθεροβάμων». «Κατέβα από τα σύννεφα Κακούρη» συνήθιζε να μου λέει».

Δεν είχες τον έλεγχο των συναισθημάτων σου;

Είμαι βαθιά συναισθηματικός και η αλήθεια είναι πως αφήνομαι στο συναίσθημα χωρίς να κρατάω αντιστάσεις. Ποιος μπορεί, άλλωστε να το κατευθύνει;

Τι θα σ΄ έκανε σκληρό απέναντι σε κάποιον;

Η αδικία, η αχαριστία, η προσποιητή ευγένεια. Θυμώνω μ΄ εκείνους που νομίζουν πως είναι κάποιοι, όπως και μ΄ εκείνους που τους αρέσουν οι αυλές και οι κολακείες, μπορεί να είναι γνωστοί μου, όχι όμως φίλοι μου.

Πως αντιδράς σ΄ αυτές τις περιπτώσεις;

Δεν με φοβίζουν οι συγκρούσεις, για μένα δεν είναι απαραίτητο να τα έχεις καλά με όλους, ούτε βέβαια να φτάνεις με το παραμικρό στα άκρα. Σίγουρα, όμως, αν μου πετάξεις λέξεις που θίγουν, θα αμυνθώ, έχω καλό οπλοστάσιο. Από κει και πέρα, πολλά τα σβήνει ο χρόνος κι εγώ ξεχνάω εύκολα. Άλλωστε, βρίσκω πως είναι ανόητο να κρατάμε κακίες και έχθρες.

Η σχέση με τον εαυτό σου;

Είμαι κυρίως εσωστρεφής αλλά άνετα κινούμαι και με εξωστρέφεια όταν το αποφασίσω. Έχω κάνει για παράδειγμα stand up comedy σε μπαράκι πριν πολλά χρόνια. Σ΄ εκείνο το δίωρο έπρεπε να είμαι εξωστρεφής.

Αδύνατο σημείο;

Έχω αυτοκαταστροφικές τάσεις, θέλω να τιμωρώ τον εαυτό μου. Είναι κάτι που το παλεύω.

Ποιες συνεργασίες ξεχωρίζεις στα πρώτα βήματα της καριέρας σου;

Τη συνεργασία με την Μάγια Λυμπεροπούλου μετά από οντισιόν, που μου έδωσε την ευκαιρία στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, να δοκιμαστώ σε πολύ σημαντικά έργα.

Πως αντιμετώπισες την πρώτη σου μεγάλη επιτυχία πριν δεκαετίες στη σειρά του Νίκου Φώσκολου «Η Λάμψη», όπου υποδυόσουν τον αδυσώπητο Τίμο Δράκο, ρόλος που σ΄ έκανε γνωστό στον κόσμο;

Θυμάμαι πως ένοιωθα άβολα με την αναγνωρισιμότητα, δεν ήταν κάτι που επεδίωκα.

Πως και μετά από μια σειρά σημαντικών τηλεοπτικών ρόλων έμεινες εκτός τηλεόρασης για εννέα ολόκληρα χρόνια, επιστρέφοντας το 2019 με το σήριαλ «Επιστροφή»;

Ήταν η κρίση που ξεκινούσε τότε, γυρίζονταν πλέον λιγότερα σήριαλ, οι παραγωγές είχαν μειωθεί. Κι εγώ, όμως, δεν κυνηγούσα ρόλους. Προσπαθούσα να έχω ένα σταθερό εισόδημα από εκφωνήσεις, σπικάζ, μεταγλωττίσεις. Εμφανιζόμουν, επίσης, σε μουσικές σκηνές.

Η ζωή σε pause κορονοϊού- Πως αντέδρασες τις πρώτες μέρες των περιοριστικών μέτρων λόγω κορονοϊού;

Δεν έτρεξα γεμάτος πανικό, στα σούπερ μάρκετ για να γεμίσω τα ντουλάπια με προμήθειες. Αυτό που μ΄ ενδιέφερε από την πρώτη στιγμή ήταν να ενημερώνομαι φιλτράροντας τις ειδήσεις. Έβλεπα πως όλα έμπαιναν σ΄ ένα pause και πως ήμασταν πλέον σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Έπρεπε άμεσα και υπεύθυνα να οργανωθούμε, αντί να λουφάρουμε, μεταφέροντας τον ιό εδώ κι εκεί.

Στο σπίτι πως ήταν η κατάσταση;

Πολύ καλή. Τα παιδιά μου, η Ελιάνα, και ο Βαγγέλης, δεκατριών και εννιά ετών, δεν γκρίνιαξαν, έδειξαν πως καταλαβαίνουν. Με ξάφνιασε η κατανόηση τους. Νόμιζα πως με τον εγκλεισμό θα δίναμε μια μικρή μάχη, παρόλα αυτά δεν μου ζήτησαν να βγούμε έξω.

«Δεκαεννέα χρόνια με την Αλίκη δεν κατάλαβα πως πέρασαν»

Πρώτος γάμος

Τις μνήμες δεν τις μοιραζόμαστε ποτέ ολόκληρες. Από την γνωριμία του λοιπόν το 2001 με τη σημερινή του σύζυγο, την μουσικό Αλίκη Στεφανοπούλου, μέλος σήμερα της ορχήστρας σύγχρονης μουσικής της ΕΡΤ, που κατέληξε σε γάμο το 2004, κρατάμε την αγάπη τους που έχει ρίξει άγκυρα στον χρόνο.

Είχε προηγηθεί ο πρώτος του γάμος με Ρωσίδα χορεύτρια που είχε γνωρίσει στην Ελλάδα. Εκείνη ήταν τότε μητέρα ενός μικρού αγοριού τέσσερα με πέντε. Μετά από τρία χρόνια χώρισαν γιατί στη ζωή του ήρθε ο έρωτας και τότε ήταν που παντρεύτηκαν για να μπορέσει εκείνη να πάρει την υπηκοότητα. Μέχρι σήμερα ο Λεωνίδας μόνο καλές κουβέντες θα πει για εκείνη την ιστορία, δείχνοντας σεβασμό και αγάπη στο παρελθόν και στους ανθρώπους με τους οποίους συμπορεύτηκε κάποια στιγμή στη ζωή του. Με την Αλίκη είμαστε μαζί δεκαεννέα χρόνια, ούτε εκείνη ούτε εγώ, έχουμε καταλάβει πως πέρασαν!

Πως γνωριστήκατε;

Ήταν το 2001 στις πρόβες της ροκ όπερας «Μάλα: Η μουσική του Ανέμου» του Νίκου Καρβέλα σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα στο Παλλάς. Εγώ συμμετείχα στην παράσταση, εκείνη ήταν μέλος της ορχήστρας, παίζοντας βιόλα. Μια μέρα εκεί που προχωρούσα στο διάδρομο του θεάτρου με πλησιάζει για να μου δώσει χαιρετισμούς από μια φίλη. Ξαφνικά, άρχισα να νοιώθω την καρδιά μου να χτυπάει πιο δυνατά. Με το που βρεθήκαμε οι δυο μας, υπήρξε μια αρμονία ανάμεσα μας.

Μετά την πρώτη έλξη, τι εκτίμησες σ΄ εκείνη;

Πως να το περιγράψω! Η Αλίκη είναι από τους πιο αυθεντικούς και γλυκούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Γεμάτη καλοσύνη. Αποδεικνύει έμπρακτα την αγάπη της, με πράξεις. Μου έχει σταθεί σ΄ όλες τις δύσκολες στιγμές μου. Δεν το έχει με τα λόγια, αλλά αυτά που λέει τα εννοεί. Την θαυμάζω για τον τρόπο που μεγαλώνει τα παιδιά μας, καθώς εγώ απορροφημένος από τη δουλειά τα έχω αφήσει όλα επάνω της.

Ταιριάζουν οι χαρακτήρες σας;

Οι πυρήνες μας ταιριάζουν, οι συμπεριφορές μας είναι διαφορετικές. Η Αλίκη είναι πιο απλή, πιο οργανωτική και πιο αποτελεσματική στα πρακτικά πράγματα. Πολύ σχολαστική. Εγώ πάλι έχω οργανώσει το δικό μου σύμπαν μέσα από ένα χάος που πυροδοτεί η δουλειά μου.

Τι δεν αντέχεις σε μια σχέση;

Τη ζήλεια και την πίεση, την αμφιβολία, την γκρίνια τις εκρήξεις. Απέχω απ΄ όλες αυτές τις συναισθηματικές εκδηλώσεις. Σίγουρα ποτέ δεν θα εμποδίσω την Αλίκη να βγει με τις φίλες της, ούτε θα μπω σε φάση να την ρωτάω επίμονα για το που ήταν και τι έκανε, αυτό το μοντέλο σχέσης μου αρέσει, χωρίς να σημαίνει πως δεν ενδιαφέρομαι για εκείνη. Άλλωστε, μετά από τόσα χρόνια κοινής πορείας, όλα αυτά τα ζητήματα τα έχουμε λύσει.

Υπάρχει κατά τη γνώμη σου μυστικό για να αντέξει μια σχέση στον χρόνο;

Δεν είναι εύκολο, πόσο μάλλον που στην εποχή μας ψάχνουμε πάντα για κάτι παραπάνω, αφήνοντας αυτήν τη διάθεση να μας κατευθύνει. Μπορεί όμως τα συναισθήματα να μην είναι πάντα παρόντα, υπάρχουν όμως μέσα μας και είναι θέμα χρόνου κάτι να συμβεί για να βγουν στην επιφάνεια. Οπωσδήποτε, βοηθάει να κρατηθεί μια σχέση ζωντανή το να μην φοβάσαι να ανοιχτείς στον άνθρωπο σου. Αν κάτι σε βασανίζει, να το συζητήσεις μαζί του με αγάπη, βρίσκοντας τη λύση.  

Ποιος επωμίσθηκε στο σπίτι τα περισσότερα βάρη κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού;

Σ΄ αυτήν την κουραστική και απαιτητική περίοδο η Αλίκη επωμίσθηκε τα περισσότερα βάρη, εγώ κουβαλάω φορτίο μεγάλης και έντονης ψυχικής και σωματικής δραστηριότητας. Περιμένουμε το καλοκαίρι για να ξεκουραστούμε. Το θέμα είναι πως όταν εμείς κάνουμε σχέδια, ο θεός γελάει.

Ιδανικές διακοπές;

Να ξυπνάς δίπλα στο κύμα, να κάνεις βουτιές με τους φίλους, να γνωρίζεις ανθρώπους, να διαβάζεις, να φιλοσοφείς, να κάνεις έρωτα. Βέβαια, από τότε που με την Αλίκη γίναμε γονείς, δεν είναι έτσι οι διακοπές μας. Πρώτα απ΄ όλα για να πάμε οικογενειακώς κάπου, χρειάζεται πολύ κουβάλημα!

«Αν έκανα μόνο τον Δούκα, θα ήμουν σ΄ ένα μήνα στο Δαφνί»

Η πανδημία ξέσπασε την ώρα που μόλις είχαν ολοκληρωθεί τρεις σημαντικές παραστάσεις του Λεωνίδα Κακούρη: Ο «Κάτω Παρθενώνας» του Μηνά Βιντιάδη, όπου έπαιζε μαζί με τον Χρήστο Σαπουντζή σε σκηνοθεσία Βάνας Πεφάνη στο θέατρο Άλμα.

Ο μονόλογος «Ειρήνη» του Γιάννη Τσίρου σε σκηνοθεσία Ηλέκτρας Ελληνικιώτη, στις «7 Αναζητήσεις» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και το «Φαλιμέντο του Κόσμου», μια μουσικοθεατρική παράσταση στο θέατρο Άλμα βασισμένη σε μουσική, κείμενο και τραγούδια του Νικόλα Ασιμου. Ταυτόχρονα ο Λεωνίδας είχε γυρίσματα στις «Αγριες Μέλισσες».

Πως τα έβγαζες πέρα με τέσσερις διαφορετικούς ρόλους;

Ο ένας ρόλος μου αποφόρτιζε τον άλλον! Αν έκανα μόνο τον Δούκα, έναν τόσο σκληρό άνθρωπο που έχει κλειδώσει τα συναισθήματα του, θα ήμουνα σ΄ έναν μήνα στο Δαφνί! Βέβαια, κοιτάζοντας προς τα πίσω, δεν μπορώ να πιστέψω, πως τα κατάφερα!

Υποθέτω πως τη μεγαλύτερη δυσκολία θα την είχες με το σήριαλ.

Σίγουρα η σειρά, στην οποία όλοι οι ηθοποιοί δίνουμε την ψυχή μας, έχει πολύ διάβασμα, δεν είναι πως βγαίνω και λέω τα λογάκια μου! Πρόκειται για ένα κείμενο που δεν είναι εύκολο να το αποστηθίσεις. Μιλάμε για δεκάωρο γύρισμα τέσσερις φορές την εβδομάδα! Επέστρεφα στο σπίτι στις πέντε το απόγευμα και στις επτά έφευγα για το θέατρο Άλφα όπου έπαιζα στον «Κάτω Παρθενώνα» ή για το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στις «7 αναζητήσεις» ανάλογα με το πρόγραμμα. Στον γυρισμό, μετά τις δώδεκα τη νύχτα, καθόμουν να διαβάσω τις σκηνές από τις «Αγριες Μέλισσες» για το γύρισμα της επόμενης ημέρας! Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι τα έβγαλα πέρα! Το πιο πρόσφατο που θυμάμαι είναι πως από τα Σπάτα, όπου γίνεται το γύρισμα της σειράς, έτρεχα στις πρόβες για τον μονόλογο «Ειρήνη» του Γιάννη Τσίρου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Τον είχα ηχογραφήσει και τον άκουγα κατά τη διάρκεια της διαδρομής, όταν κολλούσα στη κίνηση. Έλεγα μέσα μου: «Ωραία, δεν μπορείς να κάνεις κάτι για την αργοπορία, κάτσε λοιπόν και μάθε τουλάχιστον τον μονόλογο»! Στα χέρια μου είχα ένα συγκλονιστικό κείμενο. Ο ήρωας που υποδυόμουν, είχε προδοθεί στην εποχή του εμφυλίου με τον χειρότερο τρόπο από τους συντρόφους του. Τον ήθελα περήφανο, δεν μπορούσα όμως να συγκρατηθώ κι έκλαιγα στις πρόβες, στην πρώτη μάλιστα πρόβα ήταν αδύνατον να ολοκληρώσω τον μονόλογο, τόσο πολύ άγγιζε την ψυχή μου! Αργότερα στις παραστάσεις είχα μαντήλι στην τσέπη μη με πιάσουν τα δάκρυα στη σκηνή! Σήμερα, κοιτάζοντας προς τα πίσω, δεν μπορώ να πιστέψω πως τα κατάφερα!

Θα ήταν λυτρωτικό όλο αυτό που ζούσες.

Η δουλειά μας είναι ψυχοθεραπευτική.

Μου κάνει εντύπωση που από το 2013 είσαι στην παράσταση «Το Φαλιμέντο του κόσμο» έργο που επανέρχεται στο προσκήνιο ξανά και ξανά!

Είναι γιατί μας το ζητούν. Το κείμενο βασίζεται στο βιβλίο του Άσιμου «Αναζητώντας τους κροκανθρώπους».

Είχες την ευκαιρία να τον γνωρίσεις από κοντά;

Όχι, τον έβλεπα όμως συχνά στα Εξάρχεια, η γιαγιά μου είχε τότε περίπτερο Στουρνάρη και Πατησίων απέναντι από το Πολυτεχνείο. Το σπίτι μου ήταν Εμμανουήλ Μπενάκη και Μεθώνης μιλάμε για μια άλλη Αθήνα.

Ποια εικόνα έχει μείνει από τότε δυνατή στη μνήμη σου;

Θυμάμαι έντονα τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο, που το έβλεπα από το παράθυρο του μπάνιου. Προσπαθούσα εκείνες τις μέρες να διαχειριστώ όσα συνέβαιναν.

Μια ζωή σαν μυθιστόρημα

Ο Λεωνίδας Κακούρης πιστεύει πως οι κωμικοί ρόλοι του πάνε περισσότερο, την ίδια ώρα και ο ίδιος δείχνει πως έχει έντονα ανεπτυγμένη την αίσθηση του χιούμορ. Δεν το περίμενα πάντως, βλέποντάς τον σε συνέντευξή του στην Ελένη Μενεγάκη που κυλούσε στα όρια μιας κυριλέ αβρότητας να γυρίσει το τελευταίο λεπτό της εκπομπής, στον αποχαιρετισμό και να ανατρέψει τις εντυπώσεις που είχε δημιουργήσει ως εκείνη τη στιγμή μ΄ ένα: «Άντε καλέ, ένα σούργελο είμαι!». Ήταν η ώρα που ο κύριος… Σεβαστός, γινόταν άμεσα ο κύριος… αγαπητός!

Παρόλα αυτά, κάνοντας ένα φλας μπακ στο παρελθόν του θα συναντήσεις μια ζωή γεμάτη δοκιμασίες.

«Σε πρόσφατες συνεντεύξεις μου» διευκρινίζει «αναφέρθηκα, αφού με ρωτούσαν, στις δυσκολίες που αντιμετώπισα στη ζωή μου από παιδί. Όλα αυτά, όμως, τα έζησα τριάντα με σαράντα χρόνια πριν, δεν είναι για να ανακυκλώνονται. Προσπαθώ, λοιπόν, να τα μαζέψω όσο τουλάχιστον μπορώ, μόνο που τίποτα δεν μαζεύεται, απλά αναπαράγεται την ώρα που η ζωή μου έχει προχωρήσει πολύ πιο πέρα».

Οι αντιξοότητες τον βρήκαν από τα παιδικά του χρόνια. Ήταν στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, όταν χρειάστηκε να αποχωριστεί τους γονείς του, μετανάστες στην Γερμανία, όπου ο ίδιος έχει γεννηθεί, για να έρθει και να συνεχίσει τη ζωή του σε συγγενείς στην Ελλάδα. Στα δεκατρία του, έζησε την απώλεια, όταν η εννιάχρονη αδερφή του χτυπήθηκε από αυτοκίνητο. Οδυνηρά όσα ακολούθησαν για τα λίγα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι το τελευταίο αντίο. Δεν είχαν τελειώσει οι συμφορές. Στα δεκαοκτώ του, πηγαίνοντας ενθουσιασμένος να ανακοινώσει στον πατέρα του πως πέρασε στη Νομική μαθαίνει πως εκείνος λίγες ώρες νωρίτερα είχε σκοτωθεί σε αυτοκινητιστικό ατύχημα! Ήταν μόνο σαρανταεπτά χρονών!

«Σαν να μην έφτανε αυτό» μου λέει, «με έτρεχαν για τα επόμενα πέντε χρόνια και στα δικαστήρια, για τις οικονομικές εκκρεμότητες του πατέρα μου που είχαν μείνει πίσω. Την εφηβεία μου δεν την έζησα».

-Άλλοι θα είχαν λυγίσει στη θέση σου.

-Κι άλλοι έχουν περάσει ακόμα πιο δύσκολα!

Σήμερα όταν τα σκέπτεσαι όλα αυτά που καταλήγεις;

Πως με επηρέασαν στο να διαμορφωθώ σαν άνθρωπος και σαν χαρακτήρας.

Πως μπόρεσες να ξεπεράσεις τόσο οδυνηρές καταστάσεις;

Εκείνη την ώρα είσαι σαν μπαλόνι με βαρίδια, θα πρέπει λοιπόν να δεις πώς θα τα βγάλεις από πάνω σου. Εμένα με βοήθησε ο έρωτας, καθώς τότε είχα ξεκινήσει μια σχέση που κράτησε τρία χρόνια, ήταν η πρώτη μου συμβίωση. Με βοήθησε επίσης πολύ το θέατρο.

Πότε έπαιξες τον πρώτο σου ρόλο;

Στα μαθητικά μου χρόνια. Τότε μαζί μ΄ έναν φίλο συμμαθητή μου, είχαμε φτιάξει στο σχολείο θεατρική ομάδα, κάνοντας μιμήσεις και σκετσάκια όπου σχολιάζαμε τα όσα γίνονταν μέσα και έξω από τις σχολικές αίθουσες. Τελειώνοντας το σχολείο έδωσα στη Νομική παράλληλα όμως και σε δυο δραματικές σχολές, Εθνικού και Βεάκη. Πέρασα  και στις δυο, επιλέγοντας τη σχολή του Εθνικού καθώς ήταν η πρώτη που έβγαλε τα αποτελέσματα. Τη Νομική μετά από δυο χρόνια τη σταμάτησα, δεν προλάβαινα να παρακολουθήσω τα μαθήματα, με είχε απορροφήσει η αγάπη μου για το θέατρο.

Ο Δουκας Σεβαστός… πέντε χρόνια μετά!

Ταξίδεψε μας, στη ζωή των ηρώων της σειράς, σ΄ αυτά που τους περιμένουν.

Οι σεναριογράφοι στην επόμενη σεζόν θα μεταφέρουν την πλοκή της σειράς πέντε χρόνια αργότερα.  Ο Δούκας θα συνεχίσει να θεωρεί ότι έχει σε όλα τον έλεγχο, ανοίγοντας νέα μέτωπα εναντίον του. Στα μεγάλα ζόρια θα βγάζει τον χειρότερο εαυτό του φτάνοντας στα άκρα. 

Πως εξηγείς το γεγονός πως ο Δούκας για πολλούς τηλεθεατές, παρά τα όσα κάνει, δεν είναι μισητός;

Τον Δούκα τον έχω «χτίσει» έτσι που να φαίνεται πιο ανθρώπινος, είναι κι αυτός θύμα της ανατροφής του και των βιωμάτων του, ένας άνθρωπος που μεγάλωσε χωρίς αγάπη με προσπάθειες να επιβεβαιωθεί στα μάτια του πατέρα του. Κατατρέχεται από τους δαίμονές του, που για να τους αντιμετωπίσει δημιουργεί έναν δικό του κόσμο ηθικής και δικαιοσύνης. Δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, γιατί τότε θα συνειδητοποιήσει, πως όλο αυτό που έχει «χτίσει» δεν είναι παρά ένα λάθος.

 

Photographer: Kostis Nikolaou- Fashion Editor: Giannis Ferentinos-Make Up Artist: Despoina Papaioannou

Hairstylist: Kalliope-Ευχαριστούμε για την Φιλοξενία το GRANDE CAFÉ BISTRO, Σουρή 56, Κορυδαλλός