Συνεντεύξεις

ΜΑΚΗΣ ΔΕΛΑΠΟΡΤΑΣ

«ΕΓΚΩΣΑ ΝΑ ΜΕ ΡΩΤΑΝΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ»
73

Ο Μάκης Δελαπόρτας σε μια διαφορετική συνέντευξη, που δεν θυμίζει σε τίποτα όσες έχει παραχωρήσει μέχρι σήμερα, δεν διστάζει να εξομολογηθεί πως «έγκωσε» να του κάνουν ερωτήσεις για τους πρωταγωνιστές του ελληνικού κινηματογράφου και πως δεν είναι μονάχα η Αλίκη, η Ρένα, ο Δημήτρης και η Τζένη. Αποκαλύπτει τον λόγο που αρνήθηκε να γράψει τα ένοχα μυστικά τους, ακόμη κι όταν του το ζήτησαν και παραδέχεται πως παραμένει ένας βιοπαλαιστής. Ποια επιλογή αν είχε κάνει η Ελένη Μενεγάκη, θα ήταν η εθνική μας σταρ; Υπήρξε ποτέ «αυλικός» των διάσημων αστέρων; Πως διαχειρίζεται τις απώλειες τους;

Συνέντευξη στον Λευτέρη Βουτσά

 

Τι σ΄ έκανε το τελευταίο διάστημα ν’ αποφεύγεις τις συνεντεύξεις;

Είμαι στη showbiz από παιδάκι και φέτος κλείνω σαράντα χρόνια. Θέλω, λοιπόν, πλέον στις συνεντεύξεις μου να μιλάω για πράγματα που με ενδιαφέρει να μαθαίνει ο κόσμος για μένα. Η τελευταία συνέντευξη που έδωσα ήταν απογοητευτική. Ήμουν σε μια πρεμιέρα κι όταν ξεκίνησαν οι δηλώσεις μπροστά στις κάμερες ένας δημοσιογράφος με ρώτησε ποια ήταν η πιο δύσκολη βιογραφία που έχω γράψει. Εγώ απάντησα πως ήταν το βιβλίο για την Γεωργία Βασιλειάδου καθώς ήταν η πιο παλιά ηθοποιός με την οποία καταπιάστηκα -γεννήθηκε το 1897- και ήταν πολύ δύσκολο να συλλέξω στοιχεία και φωτογραφίες. Η επόμενη του ερώτηση ήταν «Όταν την συναντήσατε πρόσφατα, τι σας είπε η ίδια για τη ζωή της;». Εκεί αναγκάστηκα να σταματήσω τη συνέντευξη κι είπα «Παιδιά, κλείστε τις κάμερες για να μη γίνουμε ρεζίλι!». Μπορεί να αισθάνθηκε εκείνος άσχημα, αλλά αισθάνθηκα κι εγώ γιατί θέλω εκείνος που με ρωτάει να είναι ενήμερος. Ξεκινώντας και μπαίνοντας στην δραματική σχολή ήξερα όλους τους ηθοποιούς και όλη την ιστορία του κινηματογράφου. Οπότε καταλαβαίνεις ότι η πορεία μου δεν ήταν τυχαία.

Έχεις νιώσει να αμφισβητούν την καριέρα σου και να τη θεωρούν τυχαία;

Όχι, δεν το λέω με αυτή την έννοια. Εκείνο που θέλω να πω είναι ότι όπως στρώσεις, έτσι και θα κοιμηθείς. Το γεγονός πως με εμπιστεύτηκαν όλοι οι μύθοι του σινεμά, δεν ήταν τυχαίο. Είδαν σ’ εμένα πως είχα μια φλόγα και ήθελα πάση θυσία να είμαι μέσα στο κλίμα. Κάτι που δεν κάνουν σήμερα οι νέοι δημοσιογράφοι και οι νέοι ηθοποιοί. Υπάρχουν ηθοποιοί που δεν έχουν ιδέα ποια είναι η Παξινού, ποιος είναι ο Μινωτής και ποια είναι η Κυβέλη. Το θεωρώ απαράδεκτο! Παρόλα αυτά πιστεύω στην νέα γενιά και προσπαθώ να είμαι δίπλα της.

Σε μια ακρόαση αναζητάς στους νέους ηθοποιούς αυτό που είδαν οι μύθοι του σινεμά σ ’εσένα;

Ευτυχώς, είχαν μιλήσει εκείνοι για μένα κι είχαν δηλώσει τι είδαν πάνω μου. Όπως κι η Αλίκη είχε πει ότι είδε μια φλόγα στα μάτια μου, μια επιθυμία να μάθω και να προχωρήσω, που την έκανε να με εμπιστευτεί. Αυτό όταν το δω κι εγώ σήμερα, δεν υπάρχει περίπτωση να μην στηρίξω ένα νέο παιδί. Επίσης, στις παραστάσεις μου δεν θα δεις ποτέ τα «μέσα». Παίρνω μόνο εκείνους που το αξίζουν διότι διαφορετικά θα έχει αντίκτυπο στη δικιά μου δουλειά.

Έχεις κουραστεί να σε ρωτάνε στις συνεντεύξεις σου για  τους πρωταγωνιστές του ελληνικού κινηματογράφου;

Η λέξη «έγκωσα» νομίζω πως μου ταιριάζει απόλυτα. Έγκωσα από τις συνεχείς ερωτήσεις. Δεν είμαι μονάχα Αλίκη, Ρένα, Δημήτρης, Τζένη… Είμαι πολλά άλλα πράγματα για τα οποία δεν μπαίνουν στη διαδικασία να ρωτήσουν και να υπογραμμίσουν την επιτυχία τους. Αυτό με ενοχλεί. Σε μια συνέντευξη, ενώ έχω κάνει τις βιογραφίες της Βασιλειάδου, της Λάσκαρη, του Φωτόπουλου, του Κωνσταντάρα, του Ηλιόπουλου, του Κούρκουλου, οι ερωτήσεις γυρνάνε πάντα γύρω από την Αλίκη. Βεβαίως, είναι τιμή μου και καμάρι μου. Της χρωστάω πάρα πολλά. Αλλά δεν είμαι μόνο Αλίκη.

Έχεις θέσει βέτο πριν από συνέντευξη ότι δεν θα μιλήσεις καθόλου για την Αλίκη;

Έχω ζητήσει να μην υπογραμμίσουμε μονάχα αυτό το κεφάλαιο, που βεβαίως είναι πολύ σημαντικό για μένα, αλλά πάντα στο τέλος φωτίζεται μονάχα αυτό.

Ό,τι ήταν να πεις για αυτούς, το έχεις πει;

Όχι, ξέρω πολύ περισσότερα. Έχω γράψει ήδη σαράντα βιβλία, αλλά να είσαι σίγουρος πως ξέρω τα πάντα για αυτούς, οπότε θα μπορούσα να έχω γράψει άλλα τόσα. Κάποια θα τα πάρω μαζί μου και δεν θα τα μάθει ποτέ κανείς. Υπάρχουν άλλα που δεν ξέρει ο κόσμος και είναι είτε χρήσιμα, είτε νόστιμα, είτε χαριτωμένα, αλλά υπάρχουν κι άλλα δυσάρεστα. Είμαι της άποψης πως ο μύθος είναι μύθος και δεν πρέπει να τον κατεβάζουμε από τον θρόνο του. Αυτό δεν είναι άποψη μόνο δική μου, αλλά και του κόσμου. Όταν γινόταν το σίριαλ της Αλίκης, ο κόσμος με σταμάταγε στον δρόμο και μου έλεγε «Κύριε Δελαπόρτα, αν έχετε ανακατευτεί, δεν θέλουμε να ξέρουμε άλλα γι’ αυτό το ζευγάρι». Από αυτούς τους ανθρώπους θέλω να μείνει η προσφορά τους και όχι η κρεβατοκάμαρα τους. Ζώντας στα σπίτια τους, για να γράψω τη βιογραφία τους, έβλεπα πράγματα που δεν μπορώ να αποκαλύψω γιατί είναι σαν να προδίδεις έναν φίλο που σ’ έχει εμπιστευτεί.

Δεν σκέφτηκες πως αν βάλεις πικάντικες λεπτομέρειες, τα βιβλία σου θα πουλήσουν πολύ περισσότερο;

Γι’ αυτό δεν έχω βγάλει τα λεφτά που θα έπρεπε να έχω βγάλει. Με σαράντα τέτοια βιβλία γι’ αυτούς τους ανθρώπους θα έπρεπε να έχω εξασφαλίσει και τα δισέγγονα μου. Εγώ δεν έχω εξασφαλίσει καν τη ζωή μου. Είμαι βιοπαλαιστής ακόμα και παλεύω για την επόμενη χρονιά μου. Υπάρχει τίμημα! Φαντάσου πως έχω αποσιωπήσει ακόμη και πράγματα που οι ίδιοι θέλανε να ειπωθούν γιατί έπρεπε να τους προστατεύσω. Τους έλεγα «Όταν κάνεις την αυτοβιογραφία σου, μπορείς να γράψεις ό,τι θες!».

Για να βρίσκεσαι κοντά σ’ αυτούς τους σπουδαίους ανθρώπους, χρειάζεται να είσαι υποτακτικός;

Δεν ήμουν ποτέ έτσι. Δεν υπήρξα ποτέ αυλικός κι αυτό το εκτιμούσαν. Η Αλίκη με άκουγε. Έμπαινε μέσα στο στούντιο να τραγουδήσει και εγώ ήμουν απ’ έξω και τη συμβούλευα. Το ίδιο και η Βλαχοπούλου, ο Μπονάτσος, η Αλέξια, ο Παπαμιχαήλ. Ήμουν ένας νέος άνθρωπος με άποψη, σωστή απ’ ό,τι φάνηκε στη συνέχεια.

Πέρασες πολλά χρόνια δίπλα σ’ αυτούς τους καλλιτέχνες. Η λάμψη τους σ’ επισκίασε; Σ’ εμπόδισε να αποκαλύψεις το δικό σου αστέρι;

Βέβαια, το έχω σκεφτεί, αλλά ήταν πολύ συνειδητή η επιλογή μου. Πρώτα απ’ όλα το έκανα για τον εαυτό μου γιατί περνούσα εγώ καλά. Με τα χρόνια απεδείχθη πως το δικό μου μεράκι άγγιζε και αγγίζει πολύ κόσμο. Δεν ήταν μονάχα τα βιβλία, αλλά και τα 300 βινύλια με τα τραγούδια του ελληνικού κινηματογράφου με τα οποία διασώθηκε ένα υλικό λίγο πριν οδηγηθεί στις χωματερές. Τώρα αν όλο αυτό με επισκίασε… Τότε ναι, καπέλωσε σίγουρα ο βιογράφος τον ηθοποιό, αλλά ηθελημένα. Ηθοποιοί σαν εμένα υπάρχουν πάρα πολλοί και μάλιστα καλύτεροι από μένα. Ως βιογράφος όμως ξεχώρισα. Ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος ήμουν πραγματικά low profile. Δεν ήμουν παιδί του εξωφύλλου και της αφίσας. Στον δρόμο με αναγνωρίζουν και κατεβάζω τα μάτια. Αυτοσκοπός μου ήταν η δημιουργία, όχι η δημοσιότητα και τα χρήματα. Μπορεί να είχα κάνει σπουδαιότερα πράγματα υποκριτικά αλλά τα τελευταία δέκα χρόνια βρίσκω τα πατήματα μου.

Τι άλλαξε αυτά τα δέκα χρόνια και το πήρες απόφαση;

Το κάνω για ψυχοθεραπευτικούς λόγους. Κλείστηκα σ΄ ένα δωμάτιο για χρόνια κι έγραφα ατέλειωτα. Έχω βιώσει απέραντη μοναξιά γράφοντας αλλά ταξίδεψα σε ζωές υπέροχες.

Μήπως κλείστηκες στο δωμάτιο γράφοντας γιατί ένιωθες στη ζωή σου μοναξιά;

Όχι, δεν υπήρχε μοναξιά στη ζωή μου. Δεν ήμουν ποτέ μόνος μου. Ήμουν άνθρωπος της σχέσης και πάντα είχα σχέση από δεκαεπτά χρονών. Φίλους έχω ελάχιστους γιατί οι φιλίες στον χώρο μας είναι της σεζόν. Όσο κρατάει μια σεζόν, κρατάει και μια φιλία. Όταν τελειώνει η δουλειά, ο καθένας τραβάει τον δρόμο του.

Όταν κάνεις παρέα με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, δεν είναι πολύ ψηλά ο πήχης;

Είναι πάρα πολύ ψηλά ο πήχης και δεν μπορεί να τον περάσει, δυστυχώς, κανένας. Όμως, μοιραία προχωρώ τη ζωή μου και πρέπει να συνεργαστώ με ανθρώπους που είναι πολύ σπουδαίοι κι εκείνοι σήμερα. Απλά, δεν είναι τα μεγέθη τα οποία εγώ γνώρισα στη ζωή μου. Γι’ αυτό και ασχολούμαι ακόμη μ΄ αυτήν τη γενιά.

Πως διαχειρίζεσαι τις απώλειες;

Οι απώλειες είναι για μένα πληγές που δεν κλείνουν ποτέ. Δεν μιλάμε για ανθρώπους που τους είδα στο πανί. Εγώ τους έζησα και για μένα κάθε φορά είναι ένα «ξερίζωμα ψυχής». Δεν βγαίνω στα κανάλια ούτε να κλαίω, ούτε να μοιράζομαι τον πόνο μου. Ο πόνος μου είναι βουβός. Έχω ένα «αγκάθι» που έφυγαν από τη ζωή μου.

Οι γονείς σου πως το πήραν όταν τους ανακοίνωσες πως θα ασχοληθείς με αυτόν τον χώρο;

Η μητέρα μου, μου έλεγε «Εσύ είσαι αρνάκι. Που πας να μπλέξεις; Θα σε φάνε». Όμως, χρωστάω στην Αλίκη ότι όταν με ήθελε για έναν ρόλο στα δεκαεπτά μου στο Cabaret, πήρε η ίδια τον πατέρα μου και του είπε ότι θα είμαι κοντά της και θα με στέλνει κάθε βρδυ με το αυτοκίνητο και τον οδηγό της στο σπίτι. Είδες; Πάλι για την Αλίκη μιλάω!

Είναι για σένα σημεία αναφοράς αυτοί οι άνθρωποι…

Και βέβαια είναι σημεία αναφοράς, αλλά δεν είναι τα μοναδικά πράγματα που στιγμάτισαν την πορεία μου αυτά τα σαράντα χρόνια. Έχω συνεργαστεί με τον Γιάννη Δαλιανίδη, με τον Μάνο Χατζηδάκη, τον Πλέσσα, τον Χατζηνάσιο, τον Σπανό, τον Μαρκόπουλο, τον Κατσαρό, τον Καπνίση.

Έχεις δει κάποια από τις ελληνικές ταινίες που ανεβαίνουν στο θέατρο, τα τελευταία χρόνια;

Πηγαίνω και τις βλέπω όλες. Δεν θα πω ποια ήταν χειρότερη ή καλύτερη, αλλά θα πω πως καλώς τις προσεγγίζουν αν κι εγώ δεν θα τις προσέγγιζα καθόλου. Η άποψη μου είναι πως κάποια πράγματα δεν τα αγγίζουμε. Η νέα γενιά μαθαίνει μέσα από τις ταινίες που βλέπει στην τηλεόραση, δεν χρειάζεται να τις δει στο θέατρο. Γι’ αυτό άλλωστε και οι περισσότερες δεν πήγαν καλά εμπορικά. Δεν φταίνε οι ηθοποιοί, δεν φταίνε οι σκηνοθέτες. Φταίει το στίγμα που έχουν αυτές οι παραστάσεις.

Μπαίνεις στη διαδικασία να ανακαλύψεις τη νέα Βλαχοπούλου ή τη νέα Καρέζη;

Όχι, δεν μπαίνω σ’ αυτήν τη διαδικασία. Όμως, φέτος συνεργάζομαι με τη Σοφία Μουτίδου στην οποία έχω πει πως αν ζούσε στην δεκαετία του ΄60, θα ήταν μια από τις μεγάλες κωμικούς της Finos Films. Αυτό μπορώ να το δω σε κάποιους σημερινούς ηθοποιούς που έχουν αυτήν τη λάμψη και αυτό το λαϊκό έρεισμα.

Σταρ σήμερα υπάρχουν ή ζούμε σε μια εποχή απομυθοποίησης;

Σήμερα αισθάνονται όλοι σταρ και ζούμε την εποχή της κάμερας. Οποιοσδήποτε με μια selfie αισθάνεται σημαντικός αλλά είναι fake. Είναι ευτυχισμένοι και δυστυχισμένοι ανάλογα με τα like, οπότε όλη η εποχή είναι πλασματική. Θα υπογραμμίσω, βέβαια, την Ελένη Μενεγάκη που της έχω αδυναμία και θεωρώ ότι αν ήταν στο θέατρο, θα ήταν η εθνική μας σταρ. Αν η Ελένη ήταν ηθοποιός, θα ήταν η εθνική σταρ!

Έχει κλείσει o κύκλος των βιογραφιών για εσένα;

Όταν φτάσω τις πενήντα, θα κλείσει για μένα αυτός ο κύκλος. Τα επόμενα πρόσωπα που θα έχουν ενδιαφέρον ας γραφούν από άλλους. Εγώ έχω ετοιμάσει τα επόμενα βιβλία ήδη και θα κυκλοφορήσουν μέσα στη χρονιά με γνωστή εφημερίδα. Είναι πιο παλιά πρόσωπα κι από τα παλιά που έχω ήδη γράψει, αλλά μέσα από τις ζωές τους διαγράφεται η ιστορία του θεάτρου στην Ελλάδα. Θα σου πω μερικά από αυτά. Είναι η Μαρίκα Κοτοπούλη, η Κυβέλη, η Παξινού, ο Βεάκης και ο Μινωτής. Αυτοί οι άνθρωποι σηματοδότησαν εποχές.

 

Φωτογράφος:  Θανάσης Αυξεντίδης

Η φωτογράφιση έγινε στο Hyatt Regency Thessaloniki.