Συνεντεύξεις

ΝΑΤΑΛΙΑ ΔΡΑΓΟΥΜΗ

«ΣΗΜΕΡΑ ΖΩ απο θαύμα»
161

 

Μια αιώνια έφηβος που ξέρει να «ζει» με πάθος και ένταση την κάθε στιγμή.

Ωστόσο, όπως η ίδια αποκαλύπτει, αν και σε κάποια πράγματα είναι «χύμα», μέσα της επικρατεί  η πειθαρχεία και η αυστηρότητα.

Συνέντευξη στην Στη Λίλα Καλοσκάμη

 

Πριν από λίγο καιρό σε είδαμε να πρωταγωνιστείς στην σειρά του ALPHA «Έλα στη θέση μου». Υποδυόσουν μια γυναίκα που ζούσε στη Γερμανία και είχε απόλυτη πειθαρχία. Πόσο πειθαρχημένη και αυστηρή είσαι στη ζωή σου; Τι κοινά στοιχεία έχεις με τη «Μένη Σούλτς»;

Το κοινό μας στοιχείο είναι πως έχω και γερμανικό αίμα. Έχω μια προγιαγιά Γερμανίδα. Μπορεί να έχω διάφορα στοιχεία «χύμα», αλλά έχω κάτι πολύ αυστηρό μέσα μου, το οποίο με ταλαιπωρεί μπορώ να σου πω. Θέλω, δηλαδή, να είναι όλα σε τάξη. Έχω μέσα μου την αυστηρότητα, την πειθαρχεία και με τον εαυτό μου και με τους άλλους. Αυτή η πλευρά του εαυτού μου έρχεται σε αντίθεση με την πιο «χύμα» πλευρά μου. Κάποιες φορές μπορεί λίγο να ξεχαστώ, αλλά σύντομα επανέρχομαι στην… τάξη. Πιάνω επίσης συχνά τον εαυτό μου να κάνει παρατηρήσεις σε άλλους. Αυτό είναι κάτι που δεν θέλω να το κάνω, ωστόσο γίνεται αυθόρμητα.

Βγαίνοντας από το Εθνικό «έπεσες» στα βαθιά νερά, έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο δίπλα στη μεγάλη κυρία του θεάτρου και κινηματογράφου Μαίρη Χρονοπούλου. Πως ήταν αυτή η πρώτη συνεργασία;

Ήταν μια εξαιρετική συνεργασία. Είχα παίξει και πριν στο «Μικροί-Μεγάλοι», αλλά πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος ήταν στο «Μάνα είναι μόνο μια». Θυμάμαι πως τότε είχε ξεκινήσει η ιδιωτική τηλεόραση και έψαχναν νέους ηθοποιούς που να έχουν τελειώσει το Εθνικό Θέατρο. Εγώ είχα τελειώσει το Εθνικό. Υπήρξα, λοιπόν, τυχερή. Ωστόσο, τότε δεν είχα συνειδητοποιήσει τόσο το γεγονός ότι έπαιζα δίπλα σε μια μεγάλη κυρία-ηθοποιό του Ελληνικού κινηματογράφου, γιατί ήμουν μικρή και «φευγάτη». Αν και κάποιοι με είχαν τρομάξει στην αρχή που θα έπαιζα στη σειρά γιατί μου έλεγαν πω πω… η Μαίρη. Η ίδια με αντιμετώπισε πολύ φιλικά και ήταν πολύ κοντά μου. Με φώναζε «Ναταλάκι», με καλούσε στο καμαρίνι της να μου δείξει τα φουστάνια της και πάντα ένιωθα πως με «πίστευε». Αλλά και εγώ, όμως, την αντιμετώπισα χωρίς φόβο. Υπήρξα πάντα ευγενική μαζί της, όπως ευγενής είμαι και με όλο τον κόσμο. Δεν είχα ποτέ την αυθάδεια του νέου. Είχα μια άνεση με τη Μαίρη Χρονοπούλου, την τηλεοπτική μου μαμά και φυσικά παράλληλα μεγάλο σεβασμό και ευγένεια προς το πρόσωπο της, όπως επίσης και προς όλους τους συντελεστές της σειράς.

Όλοι οι παλαιότεροι ηθοποιοί θεωρείς πως έχουν μια έμφυτη ευγένεια και σεβασμό στους νεώτερους.

Ναι, το πιστεύω. Θα σου πω ένα παράδειγμα. Ήρθε ο κύριος Δημήτρης Καλλιβωκάς στο θέατρο. Δεν τον γνώριζα προσωπικά, ούτε και εκείνος εμένα. Αφού παρακολούθησε την παράσταση, ζήτησε να βγω έξω να μου δώσει συγχαρητήρια. Το θεωρώ ανατριχιαστικό πραγματικά. Μια εξαιρετική κίνηση από έναν άνθρωπο που έχει δώσει τη ζωή του στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Για εμένα ήταν μεγάλη τιμή. Αυτή την ευγένεια την έχω δει σε όλους τους παλαιούς ηθοποιούς. Στη Μαίρη φυσικά, στον Γιάννη Βογιατζή, στον Κώστα Βουτσά, στον Γιώργο Κωνσταντίνου. Είναι άνθρωποι που είχα την τύχη να συνεργαστώ μαζί τους και βλέπω πως έχουν απίστευτο σεβασμό προς τους νεώτερους ηθοποιούς. Μου έχει κάνει εντύπωση αυτή η ευγένεια των «μεγάλων».

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι στην εποχή μας κάποιος να γίνει «σταρ»;

Τώρα πια πολλά πράγματα είναι εύκολα. Στην εποχή μας τα πράγματα είναι πιο επιφανειακά. Τα δύσκολα είναι άπιαστα και το επιφανειακά είναι εύκολα. Ειδικά τώρα που υπάρχουν τα social media, μέσα από αυτά μπορεί κάποιος που δεν είναι ηθοποιός, αλλά έχει για παράδειγμα 200.000 ακολούθους, να γίνει «σταρ» στον κύκλο του. Υπάρχει μια ευκολία και μια γρηγοράδα σε αυτό. Αλλά είναι επιφανειακό.

Ένας έρωτας μεγάλος για εσένα είναι η μηχανή σου. Δεν την αποχωρίζεσαι στην καθημερινότητά σου. Είσαι από φύση και θέση καμικάζι;

Ναι (γελάει). Είμαι καμικάζι από φύση και θέση. Με βροχή και με χιόνια εγώ καβαλάω τη μηχανή μου. Θεωρώ τον εαυτό μου γνήσιο καμικάζι που δεν φοβάται τον καιρό. Απλώς, δεν αγαπάω την ταχύτητα. Την έχω κάνει «πέρα». Δεν αγαπώ, επίσης, τα ταξίδια με την μηχανή καθόλου. Προτιμώ, για παράδειγμα, να πάρω μέρος σε αγώνα motorcross, αλλά όχι να ταξιδέψω.

Αληθεύει πως φοράς δυο διαφορετικά παπούτσια όταν οδηγείς τη μηχανή;

Ναι (γελάει)! Αλήθεια είναι. Καταρχήν όταν οδηγώ φοράω όλων των ειδών τα παπούτσια, μπότες, γόβες, δεν το κοκορεύομαι αυτό γιατί δεν είναι ασφαλές. Αλλά ορισμένες πλατφόρμες παπουτσιών δεν χωράν στην ταχύτητα μπροστά και δεν μπορώ να αλλάξω ταχύτητα, οπότε φοράω από τη μια το αθλητικό μου -αν είναι χειμώνας- και τη σαγιονάρα μου -αν είναι καλοκαίρι- και από την άλλη φοράω το παπούτσι που θέλω. Έτσι και αλλιώς, όταν είμαι πάνω στη μηχανή δεν φαίνεται πως φοράω δυο διαφορετικά παπούτσια διότι αν με δει ο ένας από τη μια, είναι σαν να φοράω σαγιονάρα. Αν με δει κάποιος από την άλλη, είναι σαν να φοράω γόβα. Μόνο ο από πίσω μου θα δει την πραγματικότητα (γέλια).

Και αν τα παιδιά σου, που βρίσκονται στην εφηβεία ζητήσουν να τους αγοράσεις μηχανή σε λίγα χρόνια;

Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Την σήμερον ημέρα μου φαίνεται πολύ επικίνδυνο η οδήγηση μιας μηχανής. Άσε που είμαι και ο τύπος που αν κάποιος καθυστερήσει να έρθει σπίτι -έστω και πέντε λεπτά- αμέσως μέσα στο μυαλό μου βάζω τα χειρότερα σενάρια και φέρνω την καταστροφή.

Ναι. αλλά την σήμερον ημέρα την οδηγείς και εσύ.

Εγώ, όμως, είμαι στην ηλικία που είμαι και έχω άλλα μυαλά από ένα εικοσάρι που την οδηγεί. Να σου πω κάτι; Από τύχη ζω. Πραγματικά από τύχη ζω. Μικρή έκανα τρέλες με τη μηχανή. Καταρχήν δεν φορούσα κράνος ποτέ. Είχα την ανωριμότητα του εικοσάρι, πάνω σε μια μηχανή. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα.

Και οι γονείς σου δεν φοβόντουσαν;

Οι γονείς μου δεν το έβαζαν στον νου τους. Ήταν σαν να μην υπήρχε η μηχανή. Η μητέρα μου, μου είχε πει «Αν σου πω όχι, δεν θα την πάρεις πάλι;» και απάντησα «Ναι» οπότε μου λέει «Τότε δεν έχει νόημα τι θα σου πω, απλά δεν μπορώ να το σκέφτομαι».

Τι παιδί ήσουν μικρή;

Ήμουν πολύ ζωηρό παιδί. Δεν ήμουν, όμως, αντιδραστική. Γιατί οι γονείς μου ποτέ δεν μου έδωσαν το «έδαφος» για να είμαι αντιδραστική. Ήταν πολύ καλοί μαζί μου, μου είχαν εμπιστοσύνη, με άφηναν ελεύθερη, μου έδωσαν τα εφόδια που πρέπει. Ειλικρινά, σε αυτούς τους ανθρώπους δεν έχω να  καταλογίσω τίποτα. Είμαι και το τέταρτο παιδί, το στερνοπαίδι, οπότε πλέον όλα τα λάθη που ενδεχομένως να είχαν κάνει τα πρώτα παιδιά είχαν διορθωθεί. Δεν θυμάμαι ειλικρινά ποτέ ούτε ένα καυγά με τους γονείς μου. Δεν τους κάκιωσα ποτέ.

Μιας και μιλάμε για την οικογένειά σου, το όνομα Δραγούμη έχει μεγάλη ιστορία. Ίων Δραγούμης, Ναταλία Δραγούμη, Στέφανος Δραγούμης…

Ο Ίων Δραγούμης ήταν αδελφός του παππού μου, του Φίλιππου, ήταν δέκα αδέρφια. Η Ναταλία Δραγούμη και σύζυγος του Παύλου Μελά ήταν και εκείνη αδερφή του παππού μου, από την οποία και πήρα το όνομά μου… Είμαι υπερήφανη που ανήκω σε αυτήν την οικογένεια. Ο Ίων ήταν ένας από τους λίγους πολιτικούς που τον αγαπούσαν όλοι και ήταν θετικοί απέναντί του. Το νιώθω μέσα μου πως προέρχομαι από αυτή την οικογένεια, αλλά το νιώθω ως παιδεία και όλα αυτά που κουβαλάω. Δηλαδή, δεν μου είπαν ποτέ οι γονείς μου πως επειδή προέρχομαι από αυτή την οικογένεια είμαι κάτι άλλο σε σχέση με άλλα παιδιά. Ο προπάππους μου ήταν ο Στέφανος Δραγούμης, ο οποίος υπήρξε πρωθυπουργός .

Με τέτοιο πολιτικό αίμα να κυλάει στις φλέβες σου, το μικρόβιο της πολιτικής δεν μπήκε ποτέ μέσα σου;

Δεν με ιντριγκάρει η πολιτική, οπότε δεν μου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό να ασχοληθώ μαζί της. Ούτε και πρόκειται ποτέ να μου περάσει από το μυαλό. Έχω δεχτεί κατά καιρούς προτάσεις να κατέβω στις εκλογές και να μπω στην πολιτική, αλλά τις αρνήθηκα. Η πολιτική θέλει την ίδια αφοσίωση με αυτήν που έχω στο θέατρο και θεωρώ πως δεν μπορείς να τα κάνεις και τα δύο. Επίσης, αν ήμουν πολιτικός, θα ήθελα να είμαι καλή και τίμια. Αυτή η σκέψη είναι πολύ ρομαντική φυσικά.

Εκτός από ηθοποιός, έχεις κάνει και παρουσίαση εκπομπών μεταξύ άλλων και το Μ.Α.Μ. και έχεις εκδώσει μαζί με την κόρη σου ένα βιβλίο μαγειρικής. Ποιά η σχέση σου με την κουζίνα; Σου αρέσει πολύ η μαγειρική;

Αυτή την περίοδο έχω τσακωθεί λίγο με την κουζίνα και γενικώς με την μαγειρική. Η σχέση μας είναι παγωμένη, όχι όμως τελειωμένη. Ποτέ δεν ήμουν μαγείρισσα. Μαγειρεύω μόνο ως μαμά. Ωστόσο, η σωστή διατροφή με ενδιαφέρει πάντα. Γι αυτό και έχω πάντα μαζί μου ένα ταπεράκι. Δεν θα πάρω ποτέ κάτι άλλο να φάω απ‘ έξω, τυρόπιτα, σάντουιτς για παράδειγμα. Με ενδιαφέρει η υγιεινή διατροφή, τα καλά εστιατόρια, οι περίεργες γεύσεις. Με ενδιαφέρει η υγιεινή διατροφή, τα καλά εστιατόρια, οι περίεργες γεύσεις. Προσέχω τη διατροφή μου. Αν και τα γλυκά είναι το μεγάλο μου πάθος, έχουμε σχέσεις «λατρείας και μίσους» Θα δω πόσο θα αντέξω!

Αυτός ήταν και ο λόγος να δημιουργήσεις καντίνα σε σχολεία, έτσι ώστε να υπάρχει σωστή διατροφή και στους μαθητές;

Σαφέστατα. Για αυτό με τον άνδρα μου δημιουργήσαμε την εταιρεία «Μέλι – Γάλα», όπου διατηρούμε καντίνες σε ιδιωτικά σχολεία. Το concept της εταιρείας μας είναι πως η σχολική διατροφή είναι συνέχεια του σπιτιού και όχι της εξόδου μας. Επίσης, λειτουργεί και κάπως ως διατροφική παιδεία, διότι όταν στο σχολείο σου έχεις για παράδειγμα βιολογικά προϊόντα ή ταχίνι, το παιδί θα τα μάθει και αυτά και μεγαλώνοντας θα τα εντάξει στη διατροφή του. Δεν θέλουμε να κάνουμε εκπτώσεις στα προϊόντα και για αυτό πάντα επιλέγουμε και θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά.

Με τον άνδρα σου παντρεύτηκες γρήγορα;

Με τον Eddie παντρευτήκαμε στον έναν χρόνο. Είχα μείνει έγκυος και παντρευτήκαμε με πολιτικό γάμο όταν ήμουν έγκυος στον ένατο μήνα. Πήγαμε με τα πόδια στο Δημαρχείο του Ψυχικού που ήταν κοντά στο σπίτι μας και εγώ φορούσα φόρμα. Στον γάμο ήταν μόνο οι μάρτυρες. Δηλαδή, οι άνθρωποι που υπέγραψαν. Κανένας άλλος, ούτε καν οι γονείς μας. Μετά τον γάμο κάναμε ένα τραπέζι όπου γνωρίστηκαν όλοι μεταξύ τους. Η οικογένεια η δική μου με την οικογένεια του Eddie.

Θρησκευτικό αργότερα δεν θέλατε να κάνετε;

Όχι ,όχι. Δεν βρίσκω τον λόγο γιατί να ξαναπαντρευτούμε. Να σου πω επίσης πως η πρώτη φορά που μου έκανε πρόταση γάμου ήταν με τατουάζ. Εγώ ήμουν στην Ελβετία και εκείνος στην Αθήνα και μου είπε όταν γυρίσω θέλει να κάνουμε ο ένας το όνομα του άλλου τατουάζ, ας πούμε κάτι σαν γάμο μεταξύ μας. Απάντησα φυσικά «ναι»! Αν και εγώ δεν είχα ποτέ τον καημό να με δω ντυμένη νυφούλα, ωστόσο, την κόρη μου θα ήθελα να τη δω.

Η Κλειώ έκλεισε τα 16 και ο Φίλιππος είναι 14. Ποιές είναι οι ανησυχίες σου ως μαμά με παιδιά στην εφηβεία;

Έχω και εγώ τις κλασσικές ανησυχίες μιας μαμάς. Με ανησυχεί η ταχύτητα, οι καταχρήσεις. Τώρα ακόμα σε πάρτι και σε εκδηλώσεις ή ο Eddie ή εγώ τα πηγαινοφέρνουμε οπότε τα πράγματα είναι ελεγχόμενα. Ανησυχώ πολύ, όμως, όταν θα αρχίσουν να βγαίνουν μόνα τους έξω, σε ποιό αυτοκίνητο θα μπουν, αν ο οδηγός είναι καλός και προσέχει ή όχι, γενικά πως θα γυρίσουν σπίτι. Κάτι άλλο που με ανησυχεί είναι το ίντερνετ. Η κακή χρήση του. Η κακή χρήση του, η μη εκπαίδευση μέσα από αυτό.

Η αποβλάκωση. Διότι εκτός από το σώμα μας, πρέπει να εκπαιδεύουμε και το μυαλό μας. Ωστόσο, θεωρώ πως έχω «οχυρώσει» και μεγαλώσει τα παιδιά μου με κάποιες αρχές και με την παιδεία που να ξέρουν πώς και πότε να προφυλαχτούν. Να μην κινδυνεύουν -για παράδειγμα- από μια σεξουαλική παρενόχληση μέσα στο διαδίκτυο. Προσπαθώ να «δημιουργήσω» ένα έδαφος μεταξύ μας που να υπάρχει εμπιστοσύνη. Αυτό έχω ως στόχο.

Ως μαμά είσαι αυστηρή;

Μπα όχι. Δεν θα έλεγα πως είμαι ιδιαίτερα αυστηρή μαμά. Περισσότερο αυστηρός είναι ο μπαμπάς τους. Ωστόσο, είμαι παραπάνω αγχώδης από ότι θα έπρεπε.

Με τον Eddie φέτος κλείνεται 18 χρόνια μαζί. Πως κρατιέται η σχέση τόσο δυνατή; Αφιερώνετε χρόνο στους δυο σας;

Αφιερώνουμε όσο μπορούμε περισσότερο χρόνο ο ένας στον άλλον. Πηγαίνουμε πολλά ταξίδια οι δυο μας, πίνουμε καφέδες έξω, συνήθως τα μεσημέρια, γιατί τελειώνω πολύ αργά από το θέατρο, οπότε μεσημεράκι – απογευματάκι είναι ο ιδανικός χρόνος να απολαύσουμε μια βόλτα παρεούλα. Συνταγή και μυστικό δεν υπάρχει. Υπάρχει εκτίμηση, σεβασμός, θαυμασμός μεταξύ μας και ενώ είναι δεδομένος ο ένας για τον άλλον, αυτό δεν σταματάει την επιθυμία να θέλουμε να δίνουμε χρόνο και χώρο στην σχέση.

Ποιά ερώτηση είναι αυτή που βαριέσαι να σου κάνουν και να απαντάς;

Χμ… (σκέφτεται). Το πως μπορώ και μαθαίνω τα λόγια μου!

Ωραία, λοιπόν, Ναταλία, πες μου πως μπορείς και μαθαίνεις τα λόγια σου;

Βαριέμαι να σου απαντήσω (γέλια)!

 

 

Photographer: Giannis Sviggos, Make Up Artist: Elena Dermentzoglou,

Hair Styling: Kalliope, Fashion Editor: Giannis Ferentinos

Ευχαριστούμε για την φιλοξενία το ξενοδοχείο ΣΤΡΑΤΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ,Μιχαλακοπούλου 114, Αθήνα.