Συνεντεύξεις

ΣΟΦΙΑ ΜΟΥΤΙΔΟΥ

«Εμένα δεν με ενδιαφέρει καθόλου τι εικόνα έχεις εσύ για μένα. Με ενδιαφέρει, όμως, πάρα πολύ τι εικόνα έχω εγώ.»
92

Τι μπορεί να συμβεί όταν μια πολύ πετυχημένη κωμικός ασχολείται και με το youtube, και παράλληλα πέρασε και απο τον στήβο των Εθνικών Εκλογών!

 Μαζί της μιλήσαμε για τα κιλά, τις κρίσεις πανικού, τον Ντάνο, τον Σεφερλή, τις σχέσεις, την ομοφυλοφιλία. Γιατί όλα, τελικά, στη ζωή… είναι πολιτική!

 

Συνέντευξη στον Γιώργο Κολέτσο

Η κόρη σας είναι δέκα ετών. Τι σας είπε όταν της ανακοινώσατε ότι θα ασχοληθείτε με την πολιτική; 

Την πρώτη φορά, η Δήμητρα μου είπε «θα με φέρνει το σχολικό στη βουλή»; Φοβήθηκε ότι θα είμαι στη Θεσσαλονίκη, της εξήγησα ότι η έδρα του βουλευτή είναι στην Αθήνα. Δεν ήθελε να είμαι μακριά, αυτό, τίποτε άλλο. Να μη χάσει τη μαμά!

Γιατί αποφασίσατε να θέσετε υποψηφιότητα στις εθνικές εκλογές με το ΚΙΝΑΛ; 

Πάντα ήθελα να ασχοληθώ με την πολιτική. Το φανταζόμουν λίγο πιο ύστερα, στα πενήντα, μου έκατσε στα σαράντα επτά! Πάντα μου άρεσε να ασχολούμαι με τα κοινά, να διεκδικώ δικαιώματα και για εμένα και για άλλους. Και τώρα, μου έγινε μια πρόταση από έναν χώρο που νομίζω ότι θα είμαι χαλαρά, στη φάση που είμαι, στην ηλικία  και στην κατάσταση την πνευματική που είμαι, δεν μπορώ καθόλου να πιέζομαι και ένιωθα ότι παρόλο που είμαι αριστερή, ότι στην αριστερά θα πιεζόμουν.

Γιατί θα πιεζόσασταν εκεί;

Δεν ξέρω, έχω ένα συναίσθημα ότι θα πιεζόμουν. Σε αυτόν το χώρο θα είμαι πιο ήσυχη να ασχοληθώ με θέματα που, κακά τα ψέματα, θέματα του πολιτισμού με ενδιαφέρουν. Η Α’ Θεσσαλονίκης -που έβαλα υποψηφιότητα- είναι η περιοχή μου. Εκεί μεγάλωσα, μου είναι πολύ γνώριμη και οικεία.

Μπορεί η προσωπικότητα ενός καλλιτέχνη να ταιριάξει στη βουλή; Από την άλλη η βουλή δεν είναι ένα μεγάλο, κακό θέατρο;

Για κάποιον λόγο τον καλλιτέχνη τον αποκλείουμε από το να είναι πολίτης. Λέμε είναι καλλιτέχνης, δηλαδή δεν είναι ενεργός πολίτης, ασχολείται με το θέατρό του, με το σαξόφωνό του, με το πιάνο του. Δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι ο καλλιτέχνης είναι ένας πολίτης, ο οποίος έχει δικαίωμα και να εκλέγει και να εκλέγεται. Το αν η πολιτική είναι ένα κακό θέατρο ή αν η πολιτική είναι ένας χώρος πολύ διαφορετικός, αυτό δεν έχει να κάνει με τη διάθεση να ασχοληθείς με τα κοινά. Είναι σαν να λέμε ότι ο γάμος είναι ένας αποτυχημένος θεσμός, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα παντρευτεί ο κόσμος.  Ότι δε θα κάνει μια προσπάθεια να κάνει τον δικό του γάμο, διαφορετικό.

Έρχεται ένας άνθρωπος, που σας έχει βοηθήσει πολύ στο παρελθόν, και έχει μεγάλη ανάγκη. Δεν έχει λεφτά, αύριο μένει χωρίς σπίτι και ζητά ρουσφέτι: «Σοφία  βοήθησέ με!» Το κάνετε το ρουσφέτι;

Η ζωή μου είναι έτσι στρωμένη ως τώρα, που αυτοί που με βοήθησαν ουσιαστικά πρέπει να είναι… δυόμισι άτομα και τα οποία δεν θα ζητούσαν ποτέ κάτι τέτοιο. Δεν έχω υποχρέωση σε κάποιον, δεν έχω στηρίξει τη ζωή μου πάνω σε μια άλλη δύναμη. Είμαι εντελώς μόνη μου. Αν κάποιος έρθει και μου ζητήσει τη βοήθειά μου, μπορώ να τη δώσω, όχι με την έννοια του ρουσφετιού. Αλλά πραγματικά, αν κρίνω ότι κατά περίπτωση κάποιος έχει ανάγκη, μπορώ να βοηθήσω πολύ ανθρώπινα και μπορώ να το κάνω χωρίς την πολιτική. Όταν κάποιος έρχεται και μου λέει «θέλω δανεικά» ή «πες μια καλή κουβέντα για μένα», στο χώρο του θεάτρου ας πούμε, αν πραγματικά το αξίζει το κάνω.

Σε τι οικογένεια μεγαλώσατε; Πλούσια; Αστική; Ήταν μια οικογένεια που ασχολούταν με πολιτική;

Όχι, ήμασταν μια μικροαστική οικογένεια στη Θεσσαλονίκη, ο πατέρας μου ήταν καπνεργάτης, πριν ήταν ανθρακωρύχος, πιο πριν δούλευε στα υαλοβάμβακα, στη Γερμανία, μετανάστης. Η μητέρα μου ήταν νοικοκυρά. Πασοκτζήδες. Εγώ πάντα αριστερή ήμουν και με τον πατέρα μου μαλώναμε. Μου έλεγε «Αυτό είναι μεγάλο κακό, μην το λες πουθενά, θα βρεις μπελά μεγάλο». Ούτε ήμουν πλούσια, ούτε είμαι, ούτε και θα υπάρξω. Δεν είχα βοήθεια, έχω κατά καιρούς χρήματα, είναι λίγο εποχιακή η δουλειά του ηθοποιού. Κάποιο διάστημα δουλεύεις, κάποιο διάστημα βγάζεις τα προς το ζην, κάποιο διάστημα βγάζεις περισσότερα και κάποιο λιγότερα. Κάποιο διάστημα δεν βγάζεις καθόλου. Πέτυχα και τα τελευταία χρόνια της καλής τηλεόρασης, όπου έβγαλα κάποια χρήματα, τα έδωσα στο σπίτι μου και πήρα ένα αυτοκίνητο, στοιχειώδη πράγματα. Δεν είμαι και πολύ της ιδιοκτησίας. Το σπίτι για να το πάρουμε, με δάνειο εννοείται, έπεσε πάνω μου πάρα πολύς κόσμος για να μου πει «μη νοικιάζεις, αντί να δίνεις στο ενοίκιο, να δίνεις στο δάνειο».

Πώς ξεκίνησε η ιστορία με το youtube;

Ξεκίνησε για χαβαλέ. Ένας φίλος μου είπε ότι αφού κάνεις βιντεάκια για εμάς και γελάμε, πάρε ένα χώρο στο διαδίκτυο και κάντο εκεί. Δεν ήξερα ότι δίνεται ο χώρος αυτός. Μου είπε «μπορεί να κάνεις κανάλι και να είσαι μόνος σου και να κάνεις ό,τι θέλεις». Και έτσι το ξεκίνησα πριν δυο χρόνια και είναι πάρα πολύ ωραία. Μου αρέσει που μιλάω σε πολύ κόσμο.

Έχετε πάρα πολλούς subscribers. Γιατί πιστεύετε σας ακολουθούν; 

Ο κόσμος σε διαλέγει γιατί έχει εμπιστοσύνη σε εσένα. Είτε θα πεις κάτι χαβαλετζίδικο, είτε θα μιλήσεις για πολιτική, είτε θα πεις για ένα κραγιόν, ο κόσμος θα σε ακούσει. Ο κόσμος θα ξοδέψει το χρόνο του. Η μόνη ανταμοιβή που έχω να δώσω εγώ είναι να είμαι ειλικρινής, να είμαι εντάξει. Όταν λέω «δεν μου άρεσε αυτό που έγινε» να το εννοώ. Είμαι ένας πολίτης που αποφάσισε να κάνει ένα κανάλι για να λέει αυτό που θέλει. Είτε είναι σοβαρό, είτε είναι εντελώς βλακεία. Μαγειρεύω ακόμα και πατάτες, ό, τι θέλω θα κάνω σε αυτό το κανάλι.

Μιλάτε ακόμα και για προσωπικές εμπειρίες, όπως οι κρίσεις πανικού. Τι είναι αυτό που σας τις προκάλεσε;

Σε εμένα τις κρίσεις πανικού τις προκάλεσε ο κραδασμός που είχα με τη μαμά μου. Η αρρώστια και ο θάνατος της μαμάς μου. Από εκεί και πέρα, αυτός ο πανικός έβρισκε μια ευκαιρία και τρύπωνε κάθε φορά που εγώ ήμουν σε μια κατάσταση ζορισμένη. Είχε τη μορφή της ταχυκαρδίας, της αγοραφοβίας, του να πνίγομαι, να ζαλίζομαι και να μη μπορώ να το διαχειριστώ. Μου «κολλούσε» την καθημερινότητα. Μέχρι που σε μια πορεία της 17 Νοέμβρη με έπιασε πολύ έντονα και πήγα στο νοσοκομείο. Μου είπανε «έχεις κάποιο ταμπού, να πάρεις αντικαταθλιπτικά»; Κανένα απολύτως είπα. Μου λένε «δεν έχεις κατάθλιψη, έχεις κρίσεις πανικού». Η αγωγή είναι η ίδια, σου δίνουν σεροτονίνη.

Κράτησε χρόνια;

Κρατάει ακόμα. Είναι 27 χρόνια  και δεν έχω τελειώσει. Είναι μια νίκη, μια ήττα. Δύο νίκες, μία ήττα.  Έτσι πάει. Δεν τελειώνει αυτός ο αγώνας δυστυχώς. Απλά καλό είναι, όπως όταν πονάει το ένα ποδάρι σου και παίρνεις ένα παυσίπονο, όταν έχεις πρόβλημα με τις ορμόνες σου, να τις διορθώνεις. Διαταραχή ορμονών είναι. Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι διαβητικοί παίρνουν ινσουλίνη, ενώ οι καταθλιπτικοί κρύβουν ότι παίρνουν σεροτονίνη.

Μου κάνει εντύπωση που είχατε εκδήλωση αγοραφοβίας. Δεν ήταν δύσκολο στο θέατρο που έχετε τόσο πολύ κόσμο στο κοινό;

Πολύ, πάρα πολύ. Σκέψου ότι ένα τεράστιο ποσοστό των ηθοποιών του Χόλυγουντ έχουν σταματήσει να κάνουν θέατρο, γιατί έχουν πανικό. Είπαν «όχι, δε ξαναβγαίνω στο κοινό». Είναι πολύ άγριο πράγμα. 

Σκεφτήκατε να σταματήσετε;

Δεν το σκέφτηκα γιατί εγώ πάντα ήμουν καλυμμένη με αγωγή. Πάντα φρόντιζα να είμαι ξεκούραστη, να έχω τις προϋποθέσεις εκείνες που θα με βοηθούσαν να είμαι κουλ στη σκηνή. Άλλωστε, η αγοραφοβία στη σκηνή, όσο περίεργο και αν σου φαίνεται, δεν είναι τόσο μεγάλη όσο είναι κάτω από τη σκηνή. Η δική μου η φύση είναι να είμαι πάρα πολύ άνετη στη σκηνή. Το πρόβλημα ήταν όταν έμπαινα σε ένα πολυκατάστημα, με «έπνιγε». Όταν έπρεπε να περάσω ένα δρόμο. Όταν έπρεπε να μπω σε μια καινούργια συνθήκη. Με τα χρόνια μεγάλωσα και εγώ, τα σκέφτηκα αλλιώς, έκανα ψυχανάλυση. Δεν πήρα μόνο χάπια.

Στο youtube σχολιάζετε τα είδη των γυναικών και έχει πολύ γέλιο. Ποια είναι τα είδη των ανδρών; Και ποιο είδος δεν αντέχετε εσείς;

Είναι ένα κομμάτι από το stand up μου. Τους άνδρες τους είχα κατηγοριοποιημένους καταρχήν, με βάση τη σεξουαλικότητά τους. Στρέιτ, γκέι, μπαϊσέξουαλ, μετροσέξουαλ. Και εκεί… έδινα πόνο! Υπάρχουν πάρα πολλά είδη αντρών. Ο μαμάκιας, ο ξερόλας, ο καβγατζής, ο φοβητσιάρης, ο πιστός, αυτός που κερατώνει με την πρώτη ευκαιρία, είναι άπειρα… Εγώ από τους άντρες, δεν μπορώ τους ξερόλες. Έχουμε, ας πούμε, δυο τρεις συναδέλφους στο θέατρο που ξέρουν τα πάντα. Από αεροναυπηγική, μέχρι για τσιμούχες αυτοκινήτου. Είναι  τόσο αντισέξουαλ και γελοίο συνάμα, να περιφέρεται ένας άνδρας γνωρίζοντας τα πάντα. Επίσης, δεν μπορώ τους τσιγκούνηδες.

Τι θεωρείτε σε έναν άνδρα γοητευτικό;  Ποιος τύπος άνδρα σας ελκύει;

Είναι πολύ γοητευτικό σε έναν άνδρα αυτά που λέει να τα εννοεί. Να έχει σταθερό λόγο. Και αυτό που λέει να μην είναι μόνο λόγια. Είναι πάρα πολύ αντισέξουαλ ο άλλος να λέει μπούρδες και μπαρούφες. Από το να υποσχεθεί κάτι που δεν μπορεί να φέρει σε πέρας, μέχρι το να πρεσβεύσει μια εικόνα που δεν είναι.

Έχετε παρουσιάσει πρόσφατα και το gay pride. Οι γυναίκες ή οι άνδρες είναι πιο σκληροί με τους γκέι;

Απαντώ «οι άντρες» γιατί με ρώτησες πιο πολύ. Δεν λέω ότι οι γυναίκες δεν είναι. Στους άνδρες έχει να κάνει με τη σεξουαλικότητά τους, ενώ στις γυναίκες όχι. Και μάλιστα, οι γυναίκες θα γίνουν και μανάδες, πάντα υπάρχει αυτό. Δεν ξέρεις αν το παιδί που θα γεννήσεις θα είναι ομοφυλόφιλο ή όχι. Πάντα η γυναίκα, είτε έχει γεννήσει, είτε δεν έχει γεννήσει σκέφτεται και με το πρίσμα της μητρότητας και χωρίς να είναι μαμά, μπορεί να μη γίνει ποτέ. Η μητρότητα ενυπάρχει στη γυναίκα.

Εσείς μιλάτε στην κόρη σας, τη Δήμητρα, για τέτοια θέματα;  

Φουλ, ναι! Από μικρή. Όσον αφορά τη σεξουαλικότητα, προχτές μαζευτήκαμε κάποια άτομα μέσω του ΚΙΝΑΛ και κάναμε μια κουβέντα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την LGBT κοινότητα. Εκεί, μίλησε μια κοπέλα ομοφυλόφιλη και είπε «καλό είναι να έχουμε δικαιώματα, αλλά να μην προσβάλλουμε τα δικαιώματα των άλλων» και γύρισα και της είπα «δεν πειράζει προσβάλλετέ τα λίγο, τόσο καιρό  προσβάλλεστε κατά κόρον, έχετε ευνουχιστεί». Οι ομοφυλόφιλοι δεν μπορούν να πιαστούν χέρι χέρι, δεν μπορούν να φιληθούν δημόσια, δεν μπορούν να βρουν ταίρι. Αν θίγεσαι που φιλιούνται δυο άνδρες σε ένα παγκάκι, να θίγεσαι και όταν φιλιέται μια γυναίκα με έναν άντρα. Αλλιώς για κανέναν. 

Έχετε πρόσφατα θυμώσει με μια φωτογράφιση που σας πρότειναν από περιοδικό, με θέμα το πάχος. Το στήσιμο, τα ρούχα ήταν προσβλητικά; 

Ναι, τα κόνσεπτ που μου έστειλαν ήταν παρωδία. Το να βγάλεις μια υπέρβαρη σε μια ωραία εικόνα, σε μια φυσική εικόνα ζωής είναι πολύ διαφορετικό από το να την βγάλεις με σκισμένο δικτυωτό καλσόν και τα βυζιά έξω, όπως είχαν προτείνει σε εμένα. Όπως εγώ πήγα και είπα σε μια εταιρεία ρούχων ότι δεν μπορεί μια ζωή η υπέρβαρη να χτυπιέται πάνω σε τοίχους, στην Σαντορίνη με ρούχα που είναι σαν παπλωματοσέντονα! Βάλτε μια υπέρβαρη με έναν άνδρα. Υπάρχουν υπέρβαρες με άνδρες. Δεν αλλάζει κάτι. Οι υπέρβαρες έχουν σεξουαλικές σχέσεις κανονικές.

Είχατε ποτέ πρόβλημα με την εικόνα; Σας έχουν πει να χάσετε κιλά στη δουλειά;

Όχι, να χάσω κιλά δεν μου έχουν πει. Αλλά ζω τον ρατσισμό με τα κιλά κανονικά. Ο χονδρός άνθρωπος, ο υπέρβαρος, ταλαιπωρείται πολύ και η γυναίκα και ο άνδρας και τα παιδάκια στα σχολεία. Γιατί βλέπεις ότι ο άλλος σε κρίνει και μπορεί να κατακρίνει όλη σου την πορεία ή να την μηδενίσει από ένα πάθος που έχεις, που είναι να τρως. Το πάχος είναι κάτι που φαίνεται. Περνάς στο δρόμο και λες «άντε κουνήσου μωρή χοντρή». Έναν που παίρνει ναρκωτικά υψηλής αξίας, κοκαΐνες και ανήκει στην ελίτ της κοινωνίας, δεν μπορείς να τον καταλάβεις όταν περνάει από το δρόμο. Ένας που δέρνει τη γυναίκα του, δεν μπορείς να τον καταλάβεις. Τον χοντρό τον βλέπεις. Το ελάττωμα του, το πάθος του και η εξάρτησή του φαίνονται.

Μπορείτε να αγνοείτε τα προσβλητικά σχόλια;

Ναι, εμένα δεν με ενδιαφέρει καθόλου τι εικόνα έχεις εσύ για μένα. Με ενδιαφέρει, όμως, πάρα πολύ τι εικόνα έχω εγώ. Εμένα, δεν μου αρέσει η εικόνα μου. Εμένα για μένα. Φέτος βγήκα με μαγιό στη σκηνή, με τα περισσότερα κιλά μου, είμαι εκατό κιλά και βγήκα με μαγιό. Η εικόνα μου ήταν τραγική. Το τι θα μπορούσε κάποιος να πει για μένα κάτω, δεν το σκέφτηκα ποτέ. Την ώρα που εγώ έβγαινα στη σκηνή, δεν είχα κανένα πρόβλημα με τον εαυτό μου. Εγώ με τη Σοφία, όμως, έχω πρόβλημα, με τον εαυτό μου. Κοινωνικά. Θα ήθελα να έχω ένα άλλο σώμα. Όχι ως καλλιτέχνης, όχι πάνω στη σκηνή, ως Σοφία. Να κουβαλάω ένα άλλο σώμα. Ένα σώμα πιο ευέλικτο, πιο υγιές.

Τηλεοπτικά τι θα κάνετε;

Μου έγινε πρόταση για το «Καφέ της Χαράς» και θα πάω. Ξεκινάει του χρόνου, καλώς εχόντων των πραγμάτων.

Λαζόπουλος ή Μουτσινάς;

Ο Μουτσινάς μου αρέσει πολύ! Τον αγαπάω πολύ και ήμασταν και φίλοι. Ο Λαζόπουλος μου αρέσει εξαιρετικά πολύ, αλλά και ο Μουτσινάς έχει πολύ το χιούμορ μου, τρελαίνομαι!

Ποιος είχε δίκιο, η Ακρίτα ή ο Σεφερλής;

Δεν συμφωνώ με κάποια πράγματα από τη μια μεριά και με κάποια από την άλλη.

Εσείς θα παίζατε με τον Σεφερλή;

Όχι.

Γιατί;

Γιατί δεν μου αρέσει.

Δεν σας αρέσει ο τρόπος που παίζει ή το είδος, η επιθεώρηση;

Το είδος, όπως γίνεται. Δεν μου αρέσει ο τρόπος που διαχειρίζεται το είδος αυτό του θεάτρου.

Πώς θα έπρεπε να γίνεται;

Αλλιώς, με περισσότερα όρια. Όσον αφορά τις διάρκειες, την ποιότητα των αστείων, την ποιότητα εκφοράς.

Όσον αφορά τις κοινωνικές ομάδες στις οποίες αναφέρθηκε η κυρία Ακρίτα; 

Να σου πω την αλήθεια, αυτή την πλευρά, δεν την είχα σκεφτεί πριν την ακούσω από την Ακρίτα. Η διαχείριση της κωμωδίας δεν μου άρεσε. Η κωμωδία είναι πολύ ευαίσθητο πράγμα. Είναι θέμα γούστου ρε παιδί μου… μου αρέσει η βανίλια, δεν μου αρέσει η σοκολάτα.

Τι άλλο σχεδιάζετε στο άμεσο μέλλον, πέρα από την πολιτική;

22 Ιουνίου θα κάνω ένα σεμινάριο υποκριτικής στη Λαμία. Θα διδάξω βασικές αρχές υποκριτικής και κωμωδίας… πεθαίνω για διδασκαλία!


Photographer: Giannis Sviggos, Make Up Artist: Elena Dermentzoglou,

Hair Styling: Gianna Kelmpakouri, Fashion Editor: Giannis Ferentinos

Ευχαριστούμε για την φιλοξενία το ξενοδοχείο ΣΤΡΑΤΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ, Μιχαλακοπούλου 114, Αθήνα

Η κυρία Μουτίδου Σοφία φοράει ρούχα της εταιρείας Design Cold Style (Αθηνάς 47,Κορυδαλλός), καθώς και κομμάτια από την δική της συλλογή.