Συνεντεύξεις

ΣΟΦΙΑ ΠΑΥΛΙΔΟΥ

"ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΚΑΝΕΙΣ !..."
100

Είναι θηλυκό, αλλά και «μαγκάκι» στη ζωή. Συνδυάζει -με την ίδια άνεση- το γλυκό χαμόγελο

με την ειλικρίνειά της, που πολλές φορές την κάνει να φαίνεται απόμακρη. Δεν αφήνει τα άσχημα γεγονότα

να την επηρεάζουν και είναι ευγνώμων για όλα όσα μέχρι τώρα της έδωσε η ζωή.

Με τον Χρηστο ΕΙΧΑΜΕ 20 χρονια κοινου βίου. Οι Ανθρωποι, όμως, κουράζονται σε κάποια φάση και είναι πολύ λογικό και πολύ  έντιμο να απομακρυνθούν, παρά να «τρώνε» τις σάρκες τους.

Οι συναδελφοι μετα την πρωτη – δευτερη προβα, οταν με γνωριζουν από κοντα μου λενε «στην αρχη φαινεσαι κάπως απομακρη, αλλα τελικα εισαι “εξω καρδια”»

 

Συνέντευξη  στην Λίλα Καλοσκάμη

Πρωταγωνιστείς στη μαύρη κωμωδία «Μπαμπά μην ξαναπεθάνεις Παρασκευή», η οποία σατιρίζει -κυρίως- την απληστία. Στους καιρούς που διανύουμε, υπάρχει γύρω μας απληστία και αν ναι, εσύ πως την αντιλαμβάνεσαι;  

Νομίζω πως φτάσαμε σε ένα σημείο, στο παρελθόν, που «κρασάραμε» από την απληστία. Δεν είναι τυχαία και η οικονομική κρίση και όλα όσα συνέβησαν. Ωστόσο, νομίζω πως ο κόσμος έχει κάνει μια στροφή, πλέον, και αρχίζει και λειτουργεί πιο πνευματικά. Δεν μπορώ, ωστόσο, να είμαι και απόλυτη σε αυτό, διότι μπορεί στον καλλιτεχνικό κόσμο, στο θέατρο και την τηλεόραση να μην συναντώ την «απληστία», όμως, φαντάζομαι σε άλλους χώρους –όπως, για παράδειγμα, των επιχειρήσεων – θα είναι ακόμα διαφορετικά τα πράγματα.

 

Άπληστη έχεις υπάρξει ποτέ στη ζωή σου;

Όχι και για αυτό ποτέ δεν ήταν το κριτήριο μου τα χρήματα στις δουλειές που επέλεγα. Γενικώς με το χρήμα δεν έχω καλή σχέση. Δεν το ζητάω, δεν κάνω καλό «deal» για τον εαυτό μου, δεν το θεωρώ ως μέσο που κάτι μου προσφέρει. Είναι λογικό πως εάν το έχεις, ειδικά στην εποχή μας, μπορείς να κάνεις πολλά και ωραία πράγματα, αλλά νομίζω πως δεν χρειάζονται πολλά. Αν χειριστείς σωστά και τα λίγα, πάλι μπορείς να κάνεις εξαιρετικά πράγματα. Εμένα στη δουλειά μου -πάνω από τα χρήματα- με ενδιαφέρει το καλλιτεχνικό κομμάτι. Να γίνεται μια καλή δουλειά. Ακόμα δε πιο πάνω από το καλλιτεχνικό, έχω τους ανθρώπους που θα συναναστραφώ. Με ποιούς θα δουλέψουμε. Με ποιούς θα μοιράζομαι το καμαρίνι, επειδή περνάμε πολλές ώρες μέσα στο θέατρο, θέλω να είμαι με ανθρώπους που περνάω καλά. Αυτός είναι πάντα ο γνώμονας στις δουλειές μου.

 

Αν σε ρωτούσα, εσύ σε ποιό από τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα έχεις «υποκύψει» κάποια στιγμή της ζωής σου, ποιό θα ήταν αυτό;

Αν και λαίμαργη δεν είμαι, ωστόσο, ομολογώ πως πάντα υποκύπτω στο καλό φαγητό. Μου αρέσει, είναι μεγάλη ευχαρίστηση στη ζωή. Από εκεί και πέρα και οργισμένη έχω υπάρξει, αλλά μετά λέω «οκ, δεν πειράζει θα περάσει και αυτό». Το ζω. Μου περνάει. Σε παλαιότερες- φυσικά- ηλικίες, όταν εξοργιζόμουνα με κάτι αντιδρούσα διαφορετικά. Με το παραμικρό μπορεί να εξοργιζόμουν. Έχω φτάσει, όμως, σε ένα σημείο που δεν επιτρέπω πια να με εξοργίσει κάτι, να με θυμώσει ή να μου δημιουργήσει άσχημο συναίσθημα. Έχω γίνει λίγο πιο «βούδας» σε όλα τα πράγματα.

Για να καταφέρεις να κρατάς τόσο ψύχραιμη στάση στη ζωή σου σημαίνει ότι έχεις κάνει ώρες ψυχανάλυσης και γιόγκα;

Ναι. Έχω κάνει ψυχανάλυση. Έχω κάνει και διάφορα άλλα σεμινάρια, όμως, το σημαντικότερο που έχω κάνει είναι που έχω αγαπήσει τον εαυτό μου και δεν επιτρέπω σε κανέναν να τον θυμώνει και να τον εξοργίζει. Πρέπει όλοι να αγαπήσουμε τον εαυτό μας.

Φέτος για εσένα είναι ένας ακόμα χειμώνας «σκληρής» δουλειάς. Ελεύθερος χρόνος υπάρχει στο πρόγραμμά σου;

Φέτος ασχολούμαι με το θέατρο και με τα παιδιά μου. Έχω φυσικά και τη γιόγκα μου και τη γυμναστική μου. Πράγματα που ευχαριστούν εμένα. Το θέατρο είναι από Τετάρτη έως Κυριακή και με διπλές παραστάσεις το Σαββατοκύριακο και είναι μία απαιτητική και κουραστική παράσταση. Οπότε, μέσα στο Δευτερότριτο βρίσκω κάποιον χρόνο να πάω να παρακολουθήσω άλλες παραστάσεις συναδέλφων, σινεμά, να βγω για φαγητό με φίλους ή μπορεί να παρακολουθήσω κάποια σεμινάρια που με ενδιαφέρουν.

Μετά τον χωρισμό σου με τον Χρήστο Φερεντίνο, έχεις σκεφτεί να ξαναπαντρευτείς;

Όχι, νομίζω πως δεν θα το ξανακάνω αυτό. Δεν θέλω, ούτε πρέπει να λέω «ποτέ» για τίποτα στη ζωή μου, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχω αισθανθεί την ανάγκη να ξαναπαντρευτώ. Να συμπορευτώ, ίσως, ναι, αλλά η τελετή του γάμου δεν μου λείπει, δεν το χρειάζομαι αυτό. Ούτε και τον πρώτο τον γάμο τον ήθελα γιατί δεν ήταν ο γάμος που μου έλειπε με τον Χρήστο. Ζούσαμε μαζί ήδη σαν παντρεμένοι πέντε χρόνια. Ξέρεις, όμως, πως είναι αυτά. Οι οικογένειές μας το ήθελαν και το ζητούσαν και έτσι βρέθηκα στην εκκλησία.

Μανούλα δίδυμων αγοριών στην εφηβεία. Μήπως είναι και αυτός ένας λόγος να είσαι παραπάνω επιφυλακτική για τη δημιουργία μιας νέας σχέσης; Πως θα αντιδρούσαν οι γιοι σου σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο;

Σίγουρα λαμβάνω υπ’ όψιν μου τα παιδιά μου, αλλά δεν είμαι σε τέτοια φάση που θα σκεφτώ πρώτα τα παιδιά μου, εάν κάποιος άνθρωπος με γοητεύσει. Είναι μεγάλα παιδιά, μπορούν να το καταλάβουνε αφενός και αφετέρου έχουμε μια σχέση εμπιστοσύνης, που σίγουρα θα βρω έναν άνθρωπο που θα ταιριάξει και μαζί τους. Αλλά στην παρούσα φάση και επειδή υπήρξα πολλά χρόνια δεσμευμένη, δεν είναι κάτι που με αφορά.

Όλα αυτά τα χρόνια, δεν υπήρξε κάποιος άλλος άνδρας να σε συγκινήσει και να σου «τραβήξει» το ενδιαφέρον;

Όχι κανένας. Μη ξεχνάς πως είναι και ο Χρήστος αυτός που είναι. Είναι πολύ δύσκολο μετά από εκείνον να με συγκινήσει κάποιος άλλος και να κάνω το επόμενο βήμα. Ήμουν 20 χρόνια με τον Χρήστο, οπότε δεν είναι εύκολη η μετάβαση. Πιστεύω πως εγώ η ίδια δεν δίνω χώρο σε κάτι άλλο προς το παρόν. Απολαμβάνω που μετά από τόσα χρόνια έχω και τις μοναχικές μου στιγμές.

Πως έχετε πετύχει να είστε δυο πρώην σύζυγοι και ταυτόχρονα  να κάνετε τέλεια παρέα, βγαίνοντας για φαγητό ή για θέατρο; Είναι ιδιαιτέρως ασυνήθιστο φαινόμενο για τα ελληνικά δεδομένα.

Έχουμε βαθιά αγάπη και εκτίμηση ο ένας στον άλλον. Πάνω από όλα είμαστε φίλοι. Το έχουμε πετύχει αυτό. Είναι ο άνθρωπός μου. Δεν έχουμε διαμάχες μεταξύ μας. Είμαστε όμορφο παρεάκι. Έχουμε κοινούς φίλους καταρχήν, οπότε σε πάρτι, εκδηλώσεις, παραστάσεις, πολλές φορές πηγαίνουμε μαζί. Δεν αφήνουμε τα προσωπικά μας να μας στερούν ευχάριστες και χαρούμενες στιγμές της ζωής μας.

Αφού είστε αγαπημένοι, κάνετε παρέα, είναι «ο άνθρωπός σου», τι έφταιξε και τραβήξατε δρόμους χωριστούς; 

Με τον Χρήστο καταφέραμε και φθάσαμε στα 20 χρόνια κοινού βίου. Οι άνθρωποι, όμως, κουράζονται σε κάποια φάση και είναι πολύ λογικό και πολύ έντιμο να απομακρυνθούν, παρά να «τρώνε» τις σάρκες τους. Το θεωρώ δείγμα εξυπνάδας αυτό σε μία σχέση. Οπότε, κρατάς την απόστασή σου από το να κάθεσαι να τσακώνεσαι και να μιζεριάζεις.

Πως θα αισθανόσουν εάν έβλεπες τον Χρήστο με μια άλλη γυναίκα;

Όταν θα συμβεί αυτό το πράγμα, δεν θα υπάρξει η ζήλεια. Θα υπάρξει χαρά που κάποιος από τους δυο μας είναι ευτυχισμένος κάπου αλλού.

Δεν απασχόλησες ποτέ τον Τύπο με τα προσωπικά σου, παρά μόνο με τις δουλειές και τις συνεργασίες σου. Πέρσι, ωστόσο, έγινε ευρύτερα γνωστό ένα «βίαιο» περιστατικό που διαδραματίστηκε στα καμαρίνια. Δεν το έβγαλες -ενώ θα μπορούσες- ούτε και αυτό στη δημοσιότητα. Ποιος και γιατί πιστεύεις το έκανε;

Από εμένα δεν υπήρχε περίπτωση να το μαθαίνατε ποτέ. Ποτέ δεν θα βγω να πω τα προσωπικά μου. Δεν υπήρχε κανένας λόγος γιατί ήταν ένα περιστατικό που δεν τιμάει κανέναν. Ούτε εμένα προσωπικά, ούτε συναδέλφους μας, ούτε τον χώρο μας. Βιάστηκαν κάποιοι να το βγάλουν γιατί «διψάνε» για δημοσιότητα, γιατί πιστεύουν πως και η κακή δημοσιότητα κάνει καλό, κάτι που εγώ δεν το ασπάζομαι, οπότε αναγκάστηκα να βγω και εγώ και να μιλήσω. Κάθε δράση έχει μια αντίδραση. Πλέον, το θέμα έχει πάρει τον δρόμο της δικαιοσύνης. Αισθάνθηκα ότι πρέπει να ενδιαφερθώ για το δίκιο μου και φυσικά έχω την ελεύθερη βούληση να μην επιτρέπω σε κανέναν να σηκώνει χέρι επάνω μου. Από εκεί και πέρα είμαστε σε αναμονή.

Προσπαθήσατε και οι δυο πλευρές να τα βρείτε εξωδικαστικά;

Δυστυχώς δεν οδηγήθηκαν τα πράγματα εκεί. Από την άλλη πλευρά δεν υπήρχε καμία διάθεση κατανόησης καταρχήν της πράξης και κατά δεύτερον δεν νομίζω πως θα μπορούσε να λυθεί αυτό το θέμα κάπως αλλιώς. Δεν το θεωρώ κακό να λυθεί το θέμα στο δικαστήριο. Για αυτό άλλωστε υπάρχει και η δικαιοσύνη και για εμένα ήταν μονόδρομος.

Θα μπορούσες να συγχωρέσεις σε κάποιον μια πράξη «βίας»;

Όχι, είναι κατακριτέα η πράξη βίας. Εντάξει, δεν μιλάμε τώρα για βία σε συνθήκες πολέμου, αλλά όπως και να έχει η βία «γεννάει» βία και την καταδικάζω. Δυστυχώς, όμως, ο κόσμος είναι λίγο -έως πολύ- εθισμένος στη βία. Υπάρχουν άτομα εθισμένα στη βία δίχως να το καταλαβαίνουν, είτε από το οικογενειακό τους περιβάλλον, είτε από φίλους τους. Τότε, λοιπόν, που συνέβη το δικό μου περιστατικό, υπήρχαν άτομα που μου έστελναν μηνύματα ή το έγραφαν δημόσια να το δουν όλοι πως «εντάξει μωρέ, δεν τρέχει και τίποτα αν θα φας καμιά σφαλιαρίτσα». Αυτό, λοιπόν, το λένε οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν υποστεί βία.

Στα αγόρια σου τι λες ως μαμά για το πώς θα πρέπει να συμπεριφέρονται σε τέτοιου είδους καταστάσεις;

Καταρχήν, πως δεν σηκώνουμε χέρι ποτέ. Ούτε σε φίλο, ούτε σε γυναίκα, σε κανέναν και για τίποτα. Δεν πρέπει να ενεργούμε την στιγμή που είμαστε εν βρασμώ, που είμαστε θυμωμένοι. Περιμένουμε πέντε λεπτά να ηρεμήσουμε, παίρνουμε τις ανασούλες μας και μετά πάμε παραπέρα. Γιατί το να εξοργιστείς είναι το μόνο εύκολο και το καταλαβαίνω ότι μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο. Με τόσες υποχρεώσεις, κούραση, άγχος. Δεν κάνουμε μια εύκολη ζωή. Είναι πάρα πολλά τα πράγματα που μπορούν να μας βγάλουν «εκτός εαυτού».

Είναι πολύ της μόδας καλλιτέχνες να πηγαίνουν σε διάφορα reality και ιδιαίτερα σε reality επιβίωσης. Αν θα πήγαινες σε κάποιο, ποιο θα επέλεγες; Οι λόγοι θα ήταν οικονομικοί ή θα το έκανες για την προβολή;

Φέτος ακούστηκε το όνομά μου για ένα παιχνίδι επιβίωσης. Συγκεκριμένα για το «Survivor». Κυκλοφόρησε κατά λάθος το όνομά μου. Εγώ, ούτε είχα μιλήσει ποτέ για αυτό, ούτε μου έγινε καμιά πρόταση. Όμως, όλο αυτό με έκανε να μπω λίγο στη διαδικασία να σκεφτώ αν θα πήγαινα και για ποιούς λόγους. Δεν ξέρω ειλικρινά. Παίζει ρόλο και σε τι φάση θα σε πετύχει αυτό. Έχεις ανάγκη τα λεφτά; Έχεις ανάγκη τη δημοσιότητα; Είναι μια ολόκληρη διαδικασία το να μπεις σε ένα reality, διότι μπαίνεις καθημερινά στο σπίτι του κόσμου με έναν άλλον τρόπο. Εμείς οι ηθοποιοί που μπαίνουμε μέσα από το ρόλο είναι διαφορετικό. Στο reality εκτίθεσαι. Εκθέτεις την προσωπικότητά σου. Πάντως, λίγο που το σκέφτηκα μου φαίνεται πάρα πολύ δύσκολο.

Είσαι ο τύπος που του αρέσει η σταθερότητα ή είσαι της ανατροπής;

Η σταθερότητα μου αρέσει. Όμως, υπάρχουν φάσεις στη ζωή μου που κάνω πράγματα που θα ανατρέψουν την καθημερινότητά μου. Ένα από αυτά είναι το ότι τα τελευταία δύο χρόνια έχω επιλέξει τα καλοκαίρια να βρίσκομαι στο Βερολίνο.

Βερολίνο μέσα στο καλοκαίρι; Ο ήλιος και η θάλασσα δεν σου λείπουν;

Μπα, όχι! Δεν είμαι πολύ της θάλασσας και του ήλιου με αυτή την έννοια. Άμα θέλω να κάνω μπανάκι κάνω στις λίμνες γιατί η κατάσταση με τόσο κόσμο είναι δραματική τον Αύγουστο στην Ελλάδα, οπότε χρόνια τώρα επιλέγω εξωτερικό. Ο μήνας των διακοπών μου στην Ελλάδα, είναι ο Ιούλιος. Δεν είμαι ο τύπος που θα κάτσω να «ψηθώ» κάτω από τον ήλιο. Γενικότερα, μπορεί να κάνω πράγματα έτσι ξαφνικά που να «σπάσουν» τη ρουτίνα.

Πως συνδυάζεις το χαμηλό σου προφίλ με την τόσο «ισχυρή» σου προσωπικότητα;

 

Δεν ξέρω (γέλια). Δεν είναι κάτι που το έχω σκεφτεί. Νομίζω, αυτό βγαίνει αυθόρμητα από τα βιώματά μας. Για παράδειγμα, ήμουν καλή μαθήτρια και στο σχολείο και μετέπειτα στο Κρατικό θέατρο, ενώ ταυτόχρονα δούλευα και τη νύχτα χωρίς να αμελήσω τις υποχρεώσεις μου. Έτυχε στη ζωή μου να έχω αυτόν τον συνδυασμό. Ναι μεν ήμουν από μια οικογένεια που με φρόντιζε, είχα τις σπουδές μου, αλλά ήθελα και να «βγω» και στη ζωή. Ήρθα μόνη μου στην Αθήνα. Δούλευα και σπούδαζα. Δούλευα στην τηλεόραση και ταυτόχρονα σε μπαρ για να ζήσω. Όλα, λοιπόν, όσα είμαι και όσα είμαστε είναι οι εμπειρίες μας!

Για ποιο λόγο ενώ δεν είσαι, δίνεις την εντύπωση του απόμακρου ανθρώπου;

Το έχω ακούσει αυτό αρκετές φορές και από συναδέλφους, αλλά και από άλλους ανθρώπους και δεν ξέρω γιατί βγαίνει αυτή η εικόνα προς τα έξω. Οι συνάδελφοι μετά την πρώτη – δεύτερη πρόβα, όταν με γνωρίζουν από κοντά μου λένε «στην αρχή φαίνεσαι κάπως απόμακρη, αλλά τελικά είσαι “έξω καρδιά”». Ίσως, αυτή να είναι η άμυνά μου, που εγώ αυτό φυσικά δεν το καταλαβαίνω πως το βγάζω, δεν γίνεται συνειδητά. Μάλλον, επειδή θέλω να αισθανθώ ασφάλεια πρώτα και οικεία με κάποιον για να «ανοιχτώ».

Ποιο στοιχείο του εαυτού σου μπορεί να κάνει κάποιον να σε αντιπαθήσει;

Το ότι είμαι απόλυτη για κάποια πράγματα και αυτό που σκέφτομαι θα το πω. Ίσως αυτό να τρομάζει τον άλλον. Για καλό του είναι και το καταλαβαίνει μετά, αλλά δεν είναι όλοι έτοιμοι να ακούσουνε, εγώ, ωστόσο, δεν θα σου κρυφτώ, ούτε και θα το παίξω καλή. Ό,τι έχω να πω, θα το πω με αγάπη και αυτό το καταλαβαίνουν μετά. Όπως και εγώ είμαι έτοιμη να ακούσω τον καθένα. Έχω αγάπη για όλον τον κόσμο και πιστεύω πως όλοι στη ζωή μας έχουν πάντα κάτι να μας πουν, από τον άνθρωπο που ζει στο δρόμο μέχρι τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου.

Φέτος, τον Αγιο Βαλεντίνο που και πως θα τον περάσεις;

Για εμένα Άγιος Βαλεντίνος δεν υπάρχει. Είναι καθαρά εμπορική γιορτή για να πουλήσουν τα ανθοπωλεία, κάποια μαγαζιά με δώρα… Ούτε με αγγίζει, ούτε και με ενδιαφέρει. Είναι σαν να μην υπάρχει αυτή η γιορτή. Από την άλλη ο όλος στολισμός ωραίος είναι με καρδούλες, αρκουδάκια κ.τ.λ. (γέλια). Πάντως, επειδή πέφτει ημέρα Πέμπτη, θα είμαι στο θέατρο.

«Μπαμπά μην ξαναπεθάνεις Παρασκευή» για 11η σεζόν!

Ναι, 11η σεζόν με τεράστια επιτυχία. Να πω και κάτι για να μάθει ο κόσμος. Η Σοφία Μουτίδου αποχώρησε για προσωπικούς λόγους από τη θεατρική παράσταση και στη θέση της μοιρολογίστρας θα είναι ο Παντελής Καναράκης. Σας περιμένουμε όλους να δείτε την παράστασή μας γιατί είναι ένα έργο που δεν κουράζεσαι ποτέ να το βλέπεις.

 

Photographer: Βαγγέλης Βαλεοντής, Make Up  Artist: Δέσποινα Παπαιωάννου, Hair Styling: Kalliope

Ευχαριστούμε για την φιλοξενία το Malt Malt Fine Dining & Spirits, στον Κορυδαλλό.