Συνεντεύξεις

Τα αγαπημένα Χριστούγεννα 8 Ελλήνων Ηθοποιών !

Grande εξομολογήσεις!
382

Από τον Στράτο Παφλιωτέλλη

Τα Χριστούγεννα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με αναμνήσεις από την παιδική μας ηλικία , από στιγμές αγάπης , οικογενειακής και φιλικής θαλπωρής , από γέλιο , έρωτα , δώρα , ενδεχόμενος θλίψη . Είναι οι μέρες των γιορτών που οι περισσότεροι θα νιώσουν μια μεγάλη γκάμα συναισθημάτων σε διάστημα 15 ημερών , θα περάσουν από τα μονοπάτια της μοναξιάς , της χαράς , θα νιώσουν αγάπη , και φυσικά ευγνωμοσύνη. Εμείς βρήκαμε 8 Έλληνες ηθοποιούς να μας εξομολογηθούν τα αγαπημένα τους Χριστούγεννα , και να μας περάσουν με τον δικό τους τρόπο , το δικό τους μήνυμα!

Γιατί όμως 8;
Εκτός ότι οκτώ , από το 2018 που φεύγει και δίνει τον θρόνο του στο 2019 , 8 γιατί είναι ο αριθμός που από την αρχαιότητα που συμβολίζει την αιωνιότητα , το άπειρο , την πληρότητα , και το πεπρωμένο . Είναι το νούμερο που φέρνει την ισορροπία μπροστά στο πρόσκαιρο και το αιώνιο. Και επειδή έχουμε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά , μερικοί ανθρωπολόγοι θεωρούν ότι το 8 είναι ο αριθμός σύμβολο του Χριστού.

 

Ας ξεκινήσουμε όμως τις εξομολογήσεις:

 

Μαίρη Σταυρακέλλη : «ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ»


Στον σύντροφο της ζωής μου όταν ήμασταν πολύ νέοι είχα εκφράσει την τεράστια παιδική μου επιθυμία να δω το Βόρειο Σέλας !!

Όταν παντρευτήκαμε, εκείνα τα πρώτα Χριστούγεννα, θέλησε να μου κάνει μια έκπληξη. Έβγαλε εισιτήρια για την Φινλανδική Λαπωνία. Για να δούμε μαζί, από κοντά, ένα από τα πιο μαγευτικά φυσικά ουράνια φαινόμενα !!!! Το Βόρειο Σέλας!!! ‘Όσο περνάνε τα χρόνια και θυμάμαι εκείνα τα Χριστούγεννα, μπερδεύομαι στο αν τα έζησα πραγματικά η τα είδα σε κάποιο όνειρο μου !!! Εκδρομές με έλκηθρα σε παγωμένες λίμνες και στον σκοτεινό ουρανό, να χορεύει το Βόρειο Σέλας! Τα απόλυτα Χριστούγεννα!!! Μία από τις ωραιότερες εικόνες που είναι ανεξίτηλα χαραγμένη στην ψυχή μου! Στην Βόρεια Φιλανδία, στην ευρύτερη περιοχή του Ροβανιέμι, υπάρχει και … το σπίτι του Άι Βασίλη!Είμαι Φιλανδία , είναι Χριστούγεννα έχω πάει ΕΓΏ στο σπίτι του Αγίου Βασίλη και δεν θα τον επισκεφθώωω;;;; Φαντάζομαι δεν υπάρχει …όριο ηλικίας! Ανάμεσα λοιπόν σε χιονισμένα τοπία …βότκα.. παιχνίδια .. ξωτικά … ουρές με εξτασιασμένα παιδάκια και .. απελπισμένους γονείς ..ο ΙΔΙΟΣ ο Άι Βασίλης και… εγώ!

Και η ιστορία που θέλω να σας πω μόλις τώρα αρχίζει.

Στο ΡΟΒΑΝΙΕΜΙ εκτός όλων των άλλων , υπάρχει και ένα μεγάλο ταχυδρομείο με … ξωτικά και βοηθούς του Αγίου ,που στέλνουν γράμματα του σε όλες τις γωνιές της γης, αρκεί να δώσεις διεύθυνση . Αποφασίσαμε να στείλουμε γράμμα σε ένα φίλο ελπίζοντας να είμαστε Αθήνα όταν θα το ανοίξει , για να δούμε την έκπληξή του όταν θα δει γράμμα με σφραγίδες και γραμματόσημα από ..Φινλανδία, που θα τον ρωτάει… ο Άγιος Βασίλης γιατί …δεν τον πίστεψε ποτέ!!! Αλλά στείλαμε και ένα ακόμα γράμμα με την διεύθυνση του σπιτιού μας… Στο παιδί … που θα αποκτούσαμε..

Η Αγγελική , η κόρη μας στα έξι της χρόνια έγραψε μόνη της γράμμα στο Άγιο Βασίλη, αλλά με κανένα τρόπο δεν ήθελε αυτή τη φορά να το δούμε!! …Ούτε …για τα ορθογραφικά!! Μας έλεγε ότι πρέπει να το διαβάσει μόνο ο ίδιος ο παραλήπτης, ο γνωστός Άι Βασίλης. Ήταν πολύ καχύποπτη,για το ποιος τελικά φέρνει τα δώρα… Για να βεβαιωθεί ότι δεν θα το ανοίξουμε, απαίτησε να πάνε μαζί με το μπαμπά της στο ταχυδρομείο για να στείλουν το γράμμα… Όλα έγιναν όπως πρέπει.. Η Αγγελική πέρασε μια εβδομάδα αναμονής…Κάθε μέρα παρακολουθούσε όλες μας τις κινήσεις για να βεβαιωθεί για την αλήθεια ή το ψέμα.

Την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς αφού έβαλε έναν κουραμπιέ και ένα ποτήρι γάλα επάνω στο τζάκι , επιτέλους την πήρε ο ύπνος .Ευτυχώς πριν από εμάς… Νωρίς το πρωί ξυπνήσαμε από τις φωνές της. Μπροστά στο τζάκι μέσα σε ένα μεγάλο σάκο, δώρα !!!…ΚΑΙ ένα γράμμα!!!! ΤΏΡΑ που πρώτη φορά έγραψε… μόνη της το γράμμα και ήξερε να διαβάζει πολύ καλά… πήρε απάντηση γραπτή… δια χειρός Άι Βασίλη ΚΑΙ μάλιστα στα Ελληνικά !! ‘Άνοιξε γρήγορα τα δώρα, ήταν όλα όπως τα ήθελε και επιπλέον μια ωραία σοκολάτα…Φινλανδική…ΝΟΜΙΖΕ… Δεν την είχε ξαναδεί! Και που να την ξαναδεί ,αφού την έφερναν πρώτη φορά στο Pet shop την σοκολάτα για σκύλους.<.Μαμά δεν έφερε τίποτα στο Σεβάχ. Τον σκυλάκο μας τον ξέχασε.>…..

Η Αγγελική ανοίγει το γράμμα, αρχίζει να το διαβάζει και ο Νίκος ανοίγει σιγά σιγά την σοκολάτα λέγοντας ότι ανυπομονεί να την δοκιμάσει…

Εκείνη μόλις διαβάζει ότι είναι για σκύλους, με μια βουτιά πέφτει πάνω στο Νίκο φωνάζοντας…< ΜΗΗΗΗΗΗ!!!!! Μπαμπά ΜΗΗΗΗΗ!!!! Θα φας το δώρο του Σεβάχ!!!!!!Μη σου λέω !!!ΔΕΝ είναι για σένα η σοκολάτα είναι ΣΚΥΛΙΣΙΑΑΑΑ!!!!!

Βασίλης Τσιγκριστάρης : «ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ»

Από μικρός πάντα τα Χριστούγεννα είχαν για μένα μία τεράστια δόση μαγείας σε συνδυασμό με την αναμονή της Πρωτοχρονιάς που ήταν στο μυαλό μου η πιο σημαντική γιορτή – ίσως γιατί ήταν η γιορτή μου, ίσως γιατί τότε ερχόταν στο σπίτι μου ο Άγιος Βασίλης και περίμενα τα δώρα που εμφανίζονταν το πρωί. Ετοίμαζα τον εαυτό μου να μαγευτεί και έφτιαχνα ονειρικά σενάρια, με μεταφυσικές προεκτάσεις. Κι όμως, δύο ήταν τα Χριστούγεννα που έμειναν να θυμάμαι, και ήταν κι αυτά που μου έδωσαν να καταλάβω ότι το νόημα ήταν αλλού. Τα πρώτα πρέπει να ήταν όταν ήμουν 7 ή 8 χρονών. Ήταν μια δύσκολη χρονιά λόγω μιας απώλειας στην οικογένεια και δεν είχα καμία διάθεση για τις γιορτές, ούτε καν για τα δώρα. Δεν θα στολίζαμε ούτως ή άλλως. Κι όμως, οι γονείς μου (και ειδικά ο πατέρας μου, ο Άγιος Βασίλης μου, που θέλει να είναι πάντα σημαντική η γιορτή) στόλισαν, ετοίμασαν τα πάντα στο σαλόνι, κι εγώ, μην έχοντας καταλάβει τίποτα, είδα απλά ξαφνικά τα φώτα του δέντρου να αναβοσβήνουν. Δεν μπορώ να το εξηγήσω, ήταν τέτοια η χαρά μου, κάτι άλλαξε μέσα μου σαν διακόπτης, χωρίς καν να το περιμένω. Πλημμύρισα από κάτι σαν να με καίει ευχάριστα. Και μες στο μυαλό μου, των 7 ή 8 χρόνων, φάνηκε όλη αυτή η αγάπη που είχαν αυτοί οι άνθρωποι για μένα. Δεν ήταν τα φώτα, δεν ήταν τα στολίδια. Ήταν αυτό που έβλεπα με την πρωτοαναγνωρισμένη μου ωριμότητα ότι αυτοί οι άνθρωποι έκαναν για μένα. Ήταν τότε που άρχισε να ξεδιαλύνει μέσα μου ότι η ζωή συνεχίζεται. Και ότι η ζωή μας είναι οι άνθρωποι και όχι οι μέρες που περνάμε. Τα δεύτερα που επιβεβαίωσαν αυτό το πράγμα 15 ή 16 χρόνια μετά ήταν στα 23 μου πια, στο Παρίσι, όπου ήμουν πιο μόνος από ποτέ, αλλά μια παρέα από τρελούς από όλο τον κόσμο, τους οποίους καλά καλά δεν ήξερα, έβαλε στόχο να μου αποδείξει ότι οικογένεια δεν είναι μόνο οι δεσμοί εξ αίματος. Δεν θα μιλήσω περισσότερο γι’αυτή την ιστορία, γιατί θα έγραφα διήγημα. Μεγαλώνοντας, λοιπόν, έχω χάσει την μαγεία και την «ταραχή» των Χριστουγέννων, τώρα πια είναι για μένα δυστυχώς μόνο μια αφορμή για ξεκούραση και διασκέδαση, αλλά κέρδισα την μαγεία να γιορτάζω τους δικούς μου ανθρώπους σε κάθε ευκαιρία. Αυτοί είναι το θαύμα μου. Να έχουμε καλά Χριστούγεννα και ένα υπέροχο 2019.

 

Αγγελική Λάμπρη : «ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ»


Τα πιο όμορφα Χριστούγεννα για εμένα είναι πριν 6 χρόνια , ότι είχα γεννήσει την μικρή μου , η οποία ήρθε 9 Δεκέμβρη , ήταν ημερών ένα γατί δηλαδή ! Τα περάσαμε με φίλους , και ήταν πανέμορφα , ήταν τα γενέθλια μου , και πλέον και της μικρής και αυτόματα κάθε χρόνο στο σπίτι είναι μέρες χαράς . Εν το μεταξύ δεν είχαμε προλάβει να στολίσουμε , μάλιστα είχαμε πάει να πάρουμε δέντρο και με κάλεσε ο γιατρός ότι πρέπει να πάω να γεννήσω , με το «ζόρι» βάλαμε μερικά λαμπάκια , και γυρίσαμε στο σπίτι και υπήρχαν αυτά , ήταν Τέλεια! Άλλη μια ιστορία που θυμάμαι , γενικά ώς παιδί δεν το είχαμε πολύ με τα δώρα , το δέντρο , εγώ είμαι γεννημένη στα Ιωάννινα , και η εποχές ήταν τότε πιο διαφορετικές , αλλά μία χρονιά που η γιαγιά μου είχε κολλήσει πάνω σε έναν μεγάλο φουσκωτό Άγιο Βασίλη από ένα 100αρικο , και χορεύαμε με την αδερφή μου σαν τα «κατσίκια» . Φυσικά η χαρά δεν είναι για το δώρο , γιατί δεν μου έλειψε ποτέ το δώρο , είναι όμως για τη χαρά !

Η Μικρή φέτος δε φέτος έχει ζητήσει δύο δώρα , διαβάζοντας όμως ένα βιβλίο πριν κοιμηθούμε το οποίο έλεγε ότι οι βοηθοί του Άγιου Βασίλη είναι η Μαμά και ο Μπαμπάς , με εάν είμαι βοηθός του , οπότε όταν της είπα πως όχι , μου λέει μαμά μα γιατί θέλω να είσαι βοηθός του , γιατί επειδή αν είμαι βοηθός τους θα πάρεις και τα δύο δώρα; Έχει απορίες αν υπάρχει ; πώς τα καταφέρνει να φτιάξει όλα εκείνα τα παιχνίδια , πώς προλαβαίνει όλα τα παιδάκια ; , έτσι με αφορμή ένα παραμύθι κάναμε κουβέντα για πολύ ώρα , όπως συμβαίνει πάντα με τα παραμύθια που της διαβάζω!

Γιώργος Γιαννόπουλος : «ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΤΖΑΚΙ»

Τα Χριστούγεννα ταυτίζονται πάντα με την παιδική ηλικία , είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τον Άγιο Βασίλη , την οικογένεια , την αγάπη , τα δώρα. Αυτή η χρονιά που με κάνει να τη θυμάμαι με πολύ νοσταλγία μέχρι και σήμερα , είναι τα χρόνια που ως παιδί έμενα στο χωρίο , και μαζί με το ατέλειωτο παιχνίδι που κάναμε με τα 4 υπόλοιπα αδέρφια μου , είχαμε την αγωνία για το δώρο που θα μας έβαζε κάθε χρόνο ο μπαμπάς στη κάλτσα στο τζάκι. Εκ τότε τα Χριστούγεννα , και λόγο επαγγέλματος με βρίσκουν στο θέατρο να τραγουδάω , να παίζω , να είμαι με πολύ κόσμο. Η γιορτή που με συνταράσει σαν άνθρωπο είναι το Πάσχα , μάλλον θα φταίει ο ερχομός της Άνοιξης!

 

Κάρμεν Ρουγγέρη : «ΤΑ ΩΡΑΙΌΤΕΡΑ ΜΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ»

Είναι Χριστούγεννα , έχει γεννηθεί η κόρη μου 25 ημέρες πριν ,και επειδή γεννήθηκε λιγότερα κιλά δεν μας άφηναν να την πάρουμε μαζί άμα δε πάει 2,5 κιλά , και έτσι την βλέπαμε μόνο από τον θάλαμο . Μέχρι όμως τα Χριστούγεννα , όπου ανήμερα αυτής της άγιας ημέρας μας κάλεσαν να πάμε να πάρουμε το μωράκι , την Χριστίνα μου , να την φέρουμε σπίτι για πρώτη φορά , αυτά ήταν τα ωραιότερα Χριστούγεννα της ζωής μας και εμένα και του άντρα μου , τα πρώτα που γιορτάσαμε μαζί όλοι οικογένεια . Το σπίτι ήταν έτοιμο και την περίμενε να έρθει στολισμένο , με μία όμορφη ζωγραφισμένη κούνια , με σεντόνια επίσης ζωγραφισμένα με αγριολούλουδα , όλα από εμένα με πολύ αγάπη για αυτή την ύπαρξη που ήρθε και γέμισε ευτυχία την ζωή μας . Ήταν Μαγικά εκείνα τα Χριστούγεννα , και φυσικά αξέχαστα!

Μαρία Κωνσταντάκη : «ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΠΑΛΕΡΜΟ»

 

Πριν μερικά χρόνια είχαμε αποφασίσει μία μεγάλη παρέα να πάμε στο χωριό που έχω καταγωγή , τα Τζουμέρκα , και έτσι πήγαμε .Η ζωή εκεί πέρα όπως καταλαβαίνεις σε ένα χωρίο 20 κατοίκων είναι χωρίς πολλές μετακινήσεις , χωρίς bar , ταβέρνες , και κοσμικές εξόδους. Εκεί όλη μέρα ήμασταν στο τζάκι αραχτοί είχε και πάρα πολύ κρύο, φαγητό , τσίπουρο . Στην ουσία δεν κάναμε τίποτα , δεν είχαμε στολίσει γιορτινά , ήμασταν όλη μέρα με πιτζάμες , φόρμες , και ζεστά ρούχα , ήταν κάτι τελείως ενάντια στο όλο κλίμα των Χριστουγέννων που έχει συνδυαστεί με πολύ κόσμο , πάρτι , ξενύχτι και φοβερή διασκέδαση. Ήταν όμως τα καλύτερα Χριστούγεννα που θυμάμαι , γιατί ήταν τόσο ζεστά , ερχόταν ο ένας με τον άλλο σε πραγματική επαφή και επικοινωνία , παίζαμε όλη τη μέρα «Μια νύχτα στο Παλέρμο», και νομίζω ότι η ουσία των Χριστουγέννων και των γιορτών είναι να είσαι με αγαπημένα σου πρόσωπα και να περνάς ωραία. , χωρίς αυτή τη σύμβαση που εγώ προσωπικά σιχαίνομαι , που επειδή είναι παραμονή Χριστουγέννων πρέπει να πάμε σε ένα club , γι’ αυτό μου ταίριαξε πολύ , θεωρώ ότι σε αυτές τις γιορτές ένιωσα το πραγματικό πνεύμα των Χριστουγέννων , το έχω απέναντί μου τους αγαπημένους μου ανθρώπους και περνάω καλά μαζί τους , με όσα μέσα διαθέτω , με όσα χρήματα έχω να ξοδέψω , είτε πολλά είτε λίγα , νιώθεις μέσα από τις απλές καθημερινές στιγμές την αγάπη , την πληρότητα , και την ευτυχία που χρειάζεσαι!

 

Μπέσσυ Μάλφα : «ΤΑ ΠΙΟ ΓΛΥΚΑ ΜΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ»


Τα ωραιότερα και τα πιο γλυκά μου Χριστούγεννα είναι λίγο πριν φύγει ο πατέρας μου από την ζωή . Εκείνες τις Άγιες ημέρες αν και είχε κάποια προβλήματα υγείας, ήταν πολύ καλά . Εκείνα λοιπόν τα Χριστούγεννα είμασταν όλοι μαζί , ο πατέρας μου, η μητέρα μου, ο άνδρας μου και τα τρία μου παιδιά στο σπίτι , ήμασταν όλοι μαζί!
Γιορτάζαμε , τραγουδούσαμε , γελάγαμε , ήμασταν χαρούμενοι. Αυτά για εμένα είναι τα ωραιότερα Χριστούγεννα , η ομορφότερη χριστουγεννιάτικη ιστορία , η στιγμή χαράς μου , ευτυχίας μου και απόλυτης αγάπης!

Γιώργος Μπανταδάκης «ΜΙΑ ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ»

 

 

Από τα Χριστούγεννα έχω πολλές αγαπημένες ιστορίες , από τότε που ήμουν μικρός και μαζί  με τους φίλους μου λέγαμε τα κάλαντα προκειμένου να μαζέψουμε χρήματα και να αγοράσουμε το παιχνίδι που θέλαμε .

Η ιστορία που θα σας πω είναι από πέρσι ήμουν Θεσσαλονίκη σε ένα ταξίδι αστραπή για να γιορτάσω την έλευση του νέου , τότε έτους 2018 , με φίλους πάλι και περάσαμε πολύ όμορφα , όλη μέρα έξω να διασκεδάζουμε , σε καφέ , ποτό.  Την παραμονή πρωτοχρονιάς ήμασταν καλεσμένοι σε ένα σπίτι φίλων , εκεί κάναμε την αλλαγή του χρόνου και όπως καταλαβαίνεται ήταν φαντασμαγορικά. Εκεί που καθόμαστε λοιπόν ξεσπάει ένας καυγάς   με ασήμαντη αφορμή  , αν θυμάμαι καλά για την ώρα της αυριανής επιστροφής . Τσακώθηκα εγώ με την κολλητή , και σαν ένα ντόμινο εντάσεων ξεκίνησε ο ένας να λογομαχεί με τον άλλο . Βέβαια όπως ξεκινάν αυτά έτσι και τελειώνουν ,δηλαδή; ξαφνικά και ξεχνιούνται και αυτόματα.  Το θέμα είναι όμως ότι εκείνη την ημέρα όλοι θεωρούμε ότι , ότι και αν κάνεις εκείνη την στιγμή  θα είναι αυτό που θα κάνεις και όλη την χρονιά . Ευτυχώς όμως για όλους δεν πήγε έτσι!

Αυτό όμως είναι και το μήνυμα που θέλω να δώσω , πως ότι και αν συμβαίνει στη ζωή μας , με τα μικρά και τα μεγάλα θέματα της καθημερινότητας μας , όταν οι άνθρωποι που μας περιστοιχίζουν  έχουν ως κυρίαρχο συναίσθημα την αγάπη , και αντίστοιχα και εμείς μοιράζουμε αγάπη σε αυτούς , είναι οι πραγματικοί φίλοι , τότε τα εμπόδια τις διαφορές τις ξεπερνάς . Αυτό είναι έτσι και αλλιώς και η ζωή , χαρά , γέλιο , καυγάδες , ξανά γέλιο , αγωνία όλα μαζί .  Πραγματικά εύχομαι σε όλους να είναι καλά , με όσους αγαπούν  γιατί αυτό είναι το σπουδαιότερο δώρο , η αγάπη . Να μοιράζεται αγάπη γιατί εκείνη πάντα επιστρέφει πίσω!

Να περάσετε όμορφες γιορτές , με χριστουγεννιάτικες ταινίες , ωραίους ανθρώπους , πολλά γλυκά , να πιείτε (με μέτρο) . Να έχετε όλοι μια γλυκεία , χαρούμενη , και ανέφελη χρονιά.