Συνεντεύξεις

Όθωνας Μεταξάς

"O EΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟ ΖΑΡΙ"
149

Ήθελε να μας γνωρίσει από κοντά. “Εγγλέζος” στο ραντεβού του, έφτασε στα γραφεία του GRANDE κρατώντας δύο Cappuccino.

“Τι έκανες εκεί, δεν έχεις μάθει ακόμα για την Grande φιλοξενία μας;” σχολιάζω ασυναίσθητα. Η απάντησή του άκρως αφοπλιστική:

«Bασικά, έναν είχα μαζί μου, απλά πάρκαρα μπροστά σε γνωστή αλυσίδα καφέ… Ντράπηκα και πήρα ακόμα έναν». Θεός!

 

«Το παιδί δεν θεωρώ ότι πρέπει να είναι αυτοσκοπός για να μας καλύψει τις ανάγκες της υστεροφημίας. Πρέπει να είναι ανάγκη από την επιθυμία για έναν άλλον άνθρωπο, να έχεις ένα κομμάτι δικό του”

Συνέντευξη στον Γιώργο Κούβαρη

 

O Όθωνας ως παιδί πως ήταν ;

Ήσουν εσωστρεφής από μικρός ή μεγαλώνοντας προέκυψε;

Νομίζω, μεγαλώνοντας. Κάποια προδιάθεση πρέπει να είχα από μικρός, αν και ήμουν πολύ κοινωνικός στο σχολείο. Ήμουν πρόεδρος στο Δημοτικό, πρόεδρος δεκαπενταμελούς σε Γυμνάσιο και Λύκειο, συμμετείχα στις γιορτές του σχολείου. Ήμουν πολύ δραστήριος, αλλά χαμηλών τόνων ταυτόχρονα. Δεν προκαλούσα. Ήμουν αγαπητός στο σχολείο και καλός μαθητής. Εντάξει, στο Λύκειο «έπεσα» λίγο. Στο Γυμνάσιο ήμουν μαθητής του δεκαοκτώ και στο Λύκειο του δεκαεπτά. Από μικρός έλεγα θα γίνω πιλότος, προφανώς δεν το ήθελα πολύ… είχα και τη μαμά που με αποθάρρυνε.

Ήταν εκπαιδευτικός η μητέρα σου;

Όχι καμία σχέση, απλά είχε μια φίλη που είχε «χάσει» τον άντρα της. Είναι από τα λίγα περιστατικά στην Ικάρων που δεν βρέθηκε ούτε το αεροπλάνο, ούτε ο άνθρωπος.

Από πού «πηγάζει» αυτή η εσωστρέφεια που έχεις; Είσαι ανασφαλής ως άνθρωπος και θέλεις να προστατεύεσαι; Πού «ανοίγεσαι»;

Δεν είναι από ανασφάλεια ότι «κλείνομαι», είναι ότι είμαι πάρα πολύ αυστηρός με τον εαυτό μου και οι επιλογές που κάνω με οδηγούν στο να είμαι εσωστρεφής. Δηλαδή, δεν θα αναρτήσω, ας πούμε, μια φωτογραφία που να είναι πιο «πιασάρικη». Η αυτολογοκρισία μου δεν έχει όριο. Αυτό με κάνει να μην έχω απήχηση ανάλογη με κάποιον που θα το κάνει.

Υπήρξε κάτι που σου κέντρισε το ενδιαφέρον να ασχοληθείς με την υποκριτική; Έγινε κάτι στη ζωή σου ή ένα πρωί ξύπνησες και είπες «ας το δω κι αυτό»;

Είχα μια ενασχόληση και μια επαφή στο σχολείο, στις γιορτές συμμετείχα, είχα αρχίσει τότε στο Λύκειο και γρατζουνούσα και την κιθάρα. Έπαιζα στα θεατρικά. Υπήρχε μια επαφή, από την άλλη πλευρά όμως, δεν είχα προσλαμβάνουσες, δηλαδή, δεν είχα εμπειρία, ούτε επαφή με το θέατρο. Είχα δει δυο- τρεις παραστάσεις, το «Ψηλά από τη γέφυρα» με τον Κούρκουλο και κάποιες παιδικές  της Καλογεροπούλου.

Η μουσική μπήκε πριν από την υποκριτική στη ζωή σου;

Ναι! Η μουσική μπήκε στην Α’ Λυκείου στη ζωή μου, που μου πήρε ο θείος μου μια κιθάρα που άρχισα να γρατζουνάω. Στη Γ’ Λυκείου είχα επηρεαστεί κυρίως από τον κινηματογράφο και την επαφή που είχα μέσα από τις σχολικές δραστηριότητες και είπα να γίνω ηθοποιός. Η μαμά μου με απέτρεψε πάλι. Παρ’ όλο που διάβαζα σοβαρά και ήμουν καλός μαθητής μέχρι τα Χριστούγεννα της Γ’ Λυκείου!

Μιλούσα μια φορά με μια κοπελίτσα που φλερτάραμε στο σχολείο και  μου έδωσε εκείνη κατεύθυνση. Γιατί μέχρι τότε δεν ήξερα ότι υπάρχουν οι Δραματικές Σχολές… Για το Εθνικό δε, έμαθα ότι υπάρχει έξι μήνες πριν δώσω στο Εθνικό. Μιλούσα, λοιπόν, μ ‘αυτήν την κοπέλα και λέγαμε τότε σαν παιδιά τι θέλουμε να γίνουμε, όταν μεγαλώσουμε. Εκείνη μου λέει «εγώ θα γίνω ηθοποιός» και της λέω «πώς γίνεσαι ηθοποιός;»… «υπάρχει μου λέει μια σχολή του Κουν» – που ήταν τότε στα Εξάρχεια στη Τζαβέλα – κι έτσι άρχισα να το ψάχνω κι έδωσα στο Εθνικό και πέρασα.

Ήταν στα αρχικά σου σχέδια να συνδυάσεις τη μουσική με την υποκριτική; Πίστευες ότι είναι βοηθητικό το ένα με το άλλο;

Όχι, να σου πω την αλήθεια δεν το είχα πιστέψει γιατί η μαμά μου ήταν πολύ αυστηρός κριτής και γενικά στο θέατρο δύσκολα της άρεσε κάτι. Σε πολλές παραστάσεις ερχόταν προς το τέλος. Παρ’ όλο που ήταν καλλιτεχνικός τύπος είχε το άγχος της επιβίωσης και της αγωνίας της δουλειάς που έχει ένα μόνιμο «κυνήγι». Την έκανε να είναι αυστηρή. Έτσι δεν το είχα λάβει σοβαρά υπ’ όψιν με το τραγούδι. Φαντάσου από τη σχολή του Εθνικού μιλούσα τότε με τα παιδιά και μου έλεγαν «γιατί δεν ασχολείσαι με το τραγούδι; έχεις ωραία φωνή!». Μέχρι που πριν έξι χρόνια τραγούδησα με τη Ρεμπούτσικα και το Νικολόπουλο κι έτσι ξεκίνησε και  αποφάσισα να το κάνω σοβαρά και με επαγγελματικούς όρους.

Έχεις «χάσει» τη μητέρα σου. Σου λείπει; Νιώθεις ότι υπάρχει κάποια σύνδεση μεταξύ σας; Πόσο άλλαξε τη ζωή σου η απώλειά της; «Ενίσχυσε» αυτό τη σχέση σου με τον πατέρα σου;

Ναι, επειδή είχα μεγαλώσει και μαζί της. Μου λείπει, μου λείπει εννοείται. Πιο πολύ σου λείπουν πράγματα που είχαν προδιαγραφές να γίνουν και για κάποιους λόγους δεν έγιναν. Όπως να έχεις περάσει πιο χαλαρές στιγμές, πιο ευτυχισμένες, πιο πολλές, η σχέση να ήταν ακόμη πιο δυνατή. Σου λείπουν πιστεύω πιο πολύ τα πράγματα που δεν έγιναν γιατί σε όλες τις σχέσεις μας λείπουν πράγματα που δεν γίνονται, όπως συμβαίνει και στους χωρισμούς. Σου λείπει αυτό που δεν πήρες. Βέβαια, εγώ με τη μητέρα μου είχα «απογαλακτιστεί», δεν είχαμε καθημερινή επαφή εδώ και πολλά χρόνια. Μπορεί να μιλούσαμε έως και τρεις φορές την εβδομάδα στο τηλέφωνο κι αυτό συνέβαινε από όταν ήμουν μικρός. Δεν ήμουν το παιδί που θα πήγαινε διακοπές και θα με έπαιρνε τηλέφωνο δεκαπέντε φορές την ημέρα.

Ο πατέρας σου, ως πρότυπο μετά την απώλεια της μητέρας σου «δυνάμωσε»; Τι σχέσεις έχετε;

Όχι, δεν έχουμε σχέσεις. Εγώ ήμουν πολύ τυχερός γιατί η μητέρα μου είχε άλλα τέσσερα αδέρφια πολύ μικρά. Με έκανε είκοσι τριών χρονών και ο μικρότερος θείος μου ήταν δεκαπέντε χρόνια μεγαλύτερός μου. Μεγάλωσα σαν το έκτο αδερφάκι. Ήταν άνθρωποι με ποιότητα ψυχής, μυαλού και σκέψης κι έτσι δεν μου έλειψε το αντρικό πρότυπο γιατί είχα τους θείους.

Είσαι και παιδί του χωριού, έχεις μεγαλώσει εκεί. Νοσταλγείς αυτά τα χρόνια; Σκέφτεσαι μεγαλώνοντας στην επόμενη εικοσαετία να επιστρέψεις εκεί;

Για εμένα είναι οι «αποσκευές» μου αυτή η εμπειρία που είχα. Την είχα σε βάθος αυτήν την εμπειρία γιατί δεν πήγαινα απλά διακοπές στο χωριό. Το έχω βιώσει πολύ έντονα σχεδόν σαν τα παιδιά που έμεναν μόνιμα εκεί γιατί ήταν τέτοιες οι συνθήκες. Σαφώς, όχι με αυτήν την ένταση όπως εκείνα τα παιδιά, αλλά έχω δουλέψει από μικρός σε χωράφια κλπ. Έχω μεγάλη εμπειρία αγροτικής ζωής, επειδή και οι θείοι μου ασχολούνταν με τις αγροτικές καλλιέργειες. Έχω αρκετή εμπειρία. Βγάζαμε διάφορα… ντομάτες, πατάτες, κολοκύθια. Θα γυρνούσα στο χωριό εφόσον είχα δημιουργήσει έναν δικό μου οικογενειακό πυρήνα, δηλαδή να έχεις ένα σύντροφο που να είναι σημείο αναφοράς σου. Κυρίως με τη σύντροφο γιατί και τα παιδιά φεύγουν. Πρέπει να είσαι ισορροπημένος και ευτυχισμένος με τον άλλον, να έχεις όλο το «πακέτο», όχι να πας μόνος σου.

Σε κωμωδία δεν σε έχουμε δει στην τηλεόραση. Έχεις παίξει κάπου ή στο θέατρο; Στην τηλεόραση σε έχουν κατηγοριοποιήσει λίγο…

Στην τηλεόραση κάτι πολύ μικρό, στις «Εφτά θανάσιμες Πεθερές» και στο θέατρο έχω κάνει πράγματα. Έχω κάνει στο trendy με το Σταμάτη το Φασουλή. Στην τηλεόραση είναι λίγο καταλυτικό το physique αλλά είναι κρίμα γιατί είναι και πιο ενδιαφέρον όταν είναι κάτι απρόβλεπτο και δεν προδιαθέτει η φυσιογνωμία. Έχει άλλη δύναμη.

Τι θα διάλεγες μεταξύ τηλεόρασης-θεάτρου-σινεμά;

Καταρχήν, όταν γίνονται όλα με επαγγελματικούς όρους και ποιότητος είναι όλα ωραία και σου καλύπτουν άλλες ανάγκες. Το θέατρο είναι αυτό το πράγμα που αν έχεις διάθεση για δουλειά είναι αυτό που σε πάει παρακάτω σαν ηθοποιό. Στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο πας και καταθέτεις αυτά που έχεις φτιάξει. Από την άλλη, η τηλεόραση και ο κινηματογράφος έχουν άλλες απαιτήσεις που μπορεί να μην τις πληροίς. Οπότε, είναι κι αυτό μια πρόκληση αλλά γενικά μου αρέσουν όλα τα είδη όταν γίνονται σε ένα είδος προστασίας επαγγελματισμού και ποιότητας.

Έχουμε κατακλυστεί πλέον από τα realities. Συμμετείχες κι εσύ σε ένα από αυτά το «YFSF»! Ο λόγος που το έκανες; Ήταν οι χρηματικές απολαβές; Θα πήγαινες σαν κριτής;

To «YFSF» ήταν περισσότερο τηλεπαιχνίδι. Η ειδοποιός διαφορά ήταν ότι είχε να κάνει με κάτι που άπτετε του επαγγέλματός μου. Δεν ήταν τα λεφτά γιατί δεν ήταν και πολλά. Ήταν το timing που βρέθηκα εγώ, συν το ότι από τον ANT1 ήταν η πολλοστή φορά που με είχαν πλησιάσει  για όλα τα «YFSF», για όλα τα «Dancing on ice», για όλα τα παιχνίδια. Έτσι, υπήρξε ένα έντονο «φλερτ» και λέω ας το δοκιμάσω δεν έχω να χάσω και τίποτα. Θεωρώ ότι από όλα αυτά που γίνονται στην τηλεόραση για έναν ηθοποιό είναι το πιο safe. Κριτής μπορεί να πήγαινα, ναι!

Είχες πει βέβαια ότι στην αρχή ήθελες να κάνεις βόλτα και μετά βγήκε βουνό…

Καλά, όχι βόλτα, αλλά το βρήκα διασκεδαστικό στην αρχή, ενώ θέλει πάρα πολύ δουλειά κι εγώ τρεις μήνες έχασα τον ύπνο μου. Είναι πολύ ωραία εμπειρία αλλά ήταν λες και έβγαινα κάθε εβδομάδα για πρεμιέρα στο θέατρο. Δεν υπάρχει ο χρόνος να προλάβεις, μόνο αν είσαι επαγγελματίας στο είδος, όπως είναι ο Ζαχαράτος και εν μέρει η Ματθίλδη, που έχεις πράγματα έτοιμα, τα έχεις δουλέψει και ξέρουν τι κινδύνους θα αποφύγουν, τι παγίδες. Ενώ αν δεν τα ξέρεις… τρέχεις και δεν φτάνεις!

Σε ενδιαφέρει να κάνεις τηλεόραση ως παρουσιαστής; Έχεις σκεφτεί ποτέ τον εαυτό σου να παρουσιάζει κάποια συγκεκριμένη εκπομπή;

Ναι, θα μου άρεσε αλλά ξέρεις όταν πηγαίνεις σ’ αυτά τα χωράφια είναι πολύ δύσκολο να κρατήσεις και την ιδιότητα του ηθοποιού. Γιατί είναι τόσο μεγάλη η έκθεση, που δεν πείθεις μετά ως ηθοποιό. Γιατί πρέπει να κρατήσεις μια ισορροπία…

Θα παρουσίαζες το «Survivor»;

Όχι, πιο πολύ θα παρουσίαζα talk shows ή εκπομπές με φάρσες.

Με τα Social Media τι σχέση έχεις;

Τεράστια (γελάει)! Έχω κάνει μια ανάρτηση τον Φεβρουάριο του 2018 και μια τον Οκτώβριο του 2018. Δύο αναρτήσεις σε ένα χρόνο στο instagram.

Έχεις φίλους από τον χώρο; Υπάρχει ανταγωνισμός;

Έχω λίγους και καλούς φίλους που δεν είναι από το χώρο. Υπάρχει ένας φίλος μου από το χώρο. Γενικά, είτε τους αποφεύγω, είτε με αποφεύγουν (γέλια).

 

«Υπάρχει Ανθρωπος που δεν είναι απιστος; αυτός που λέει ότι δεν έχει υπάρξει έστω και λίγο άπιστος λέει ψέματα.»

 

Τι ρόλο παίζει ο έρωτας στη ζωή σου;

Δεν έχω ανάγκη να είμαι ερωτευμένος. Μου έχει συμβεί, έχω ταλαιπωρηθεί, έχω ταλαιπωρήσει αλλά δεν σημαίνει ότι πρέπει να είμαι ερωτευμένος για να υπάρχω γιατί είναι σαν το ζάρι ο έρωτας. Μπορεί να είναι δημιουργικός, μπορεί να είναι και γειωτικός – καταστροφικός. Τα έχω βρει πολύ με τη μοναξιά μου και όσο περνάει ο καιρός και μεγαλώνω πιο πολύ θα έλεγα ότι με κάποιους ανθρώπους στη ζωή έχει μεγαλύτερη σημασία η αγάπη. Ο έρωτας είναι σαν το σεξ. Είναι απαραίτητο αλλά είναι στη νεαρή ηλικία. Όταν αρχίζεις και ωριμάζεις ως άνθρωπος, όταν μετά τα τριανταπέντε-σαράντα έχεις το μυαλό σου εκεί… αυτά είναι νεανικά σπορ, αν και είναι αιώνια σπορ ταυτόχρονα!

Έχεις δηλώσει πως είσαι ρομαντικός… Είσαι;

Τι είναι, όμως, ρομαντισμός; Για εμένα δεν υπάρχει ο στερεότυπος ρομαντισμός… το να πας μία βόλτα στη θάλασσα ή να διαβάζεις παραμύθια μέχρι να κοιμηθεί η καλή σου… Τα θεωρώ γραφικά και στερεοτυπικά. Ρομαντισμός είναι… πριν σου μιλήσει ο άλλος ή η άλλη να τον ρωτάς τι έχει. Ρομαντισμός είναι που με τους πρώην συγκατοίκους μου στου Ψυρρή, τους Μπαγκλαντέζους, τους ένοιωθα επί ίσοις όροις.

Συγκατοικούσες με Μπαγκλαντέζους;

Όχι, μέναμε στην ίδια πολυκατοικία. Ρομαντισμός είναι να μην κάνεις εκπτώσεις στις αξίες σου.

Όταν είσαι σε μια σχέση είσαι πιστός; Ή είσαι της άποψης ότι μπορώ να είμαι με μια γυναίκα, αλλά αν δω και κάτι που μου αρέσει θα πάω να το δω κι αυτό. Κάνεις σχέσεις;

Κάνω σχέσεις. Νομίζω ότι είμαι πιστός, αλλά τώρα ένα στραβοπάτημα στη χάση και στη φέξη… Έχω υπάρξει άπιστος, αλλά δεν μου λέει κάτι να είμαι με μια γυναίκα και να πάω με μια άλλη… είναι υπερτιμημένο το σεξ.

Εφόσον έχεις υπάρξει άπιστος, το έχεις ομολογήσει;

Δεν το έχω ομολογήσει γιατί πιστεύω στα κατά συνθήκη ψεύδη, όπως λέει και ο Bergman είναι πολύ καλό κάποια πράγματα να μένουν στο ημίφως. Άλλη το έχει μάθει και αντέδρασε μια χαρά, το διαχειριστήκαμε καλά, άλλη πάλι δεν το έχει μάθει. Υπάρχει άνθρωπος που δεν είναι άπιστος; Αυτός που λέει ότι δεν έχει υπάρξει έστω και λίγο άπιστος λέει ψέματα.

Είσαι με εκείνη τη μελαχρινή που σας είχαν βγάλει στα μπουζούκια φωτογραφία;

Όχι, αυτό ήταν πριν από τέσσερα χρόνια και το αστείο είναι ότι την πρώτη φορά που με έβγαλαν φωτογραφία, εγώ καθόμουν και νόμιζα ότι θα έρθει μετά να μου πει πέντε ευρώ γιατί νόμιζα ότι ήταν φωτογράφος του μαγαζιού (γελάμε). Είμαι καλά πάντως αυτήν την περίοδο.

Θεωρείς τον εαυτό σου ωραίο; Προσέχεις τη διατροφή σου; Γυμνάζεσαι;

Τον θεωρώ γοητευτικό. Δεν γυμνάζομαι, έχω να γυμναστώ δύο χρόνια. Εντάξει, τη διατροφή μου πρέπει να την προσέχω για το επάγγελμα.

Έχεις συμβιβαστεί με το θάνατο;

Κανείς δεν συμβιβάζεται και απλά το διαχειρίζεται γιατί είναι δύσκολο να ξέρεις ότι είσαι σε αυτή τη ζωή και έχεις ημερομηνία λήξης.

Όσο μεγαλώνεις σου δημιουργείται αυτή η ανασφάλεια που πηγάζει από τη σκέψη ότι κάποτε θα πεθάνουμε;

Όσο μεγαλώνεις και περνούν τα χρόνια βλέπεις τη φθορά στους κοντινούς σου ανθρώπους, «χάνεις» ανθρώπους. Εγώ έχασα τη μάνα μου εξήντα δύο χρονών, οπότε σου είναι πιο έντονο. Το φοβάμαι.

Νιώθεις ελεύθερος; Υπάρχουν πράγματα που θα ήθελες να κάνεις και δεν τα κάνεις γιατί στη σκέψη και μόνο του τι θα πει ο κόσμος κάτι σε σταματάει;

Την τελευταία στιγμή είμαι ελεύθερος, αλλά  λαμβάνω πολύ υπ’ όψιν τη γνώμη του κόσμου  γιατί με επηρεάζει παρόλο που η λογική πολλές φορές λέει ότι δεν πρέπει καθόλου. Με επηρεάζει στη «ζύμωση» μέχρι να φτάσω, όχι στο αποτέλεσμα.

Είναι στα σχέδιά σου να δημιουργήσεις δική σου οικογένεια; Έχει ενεργοποιηθεί το πατρικό σου ένστικτο;

Είναι κάτι που θέλω, απλά δεν έχει προκύψει. Το πατρικό μου ένστικτο έχει ενεργοποιηθεί καιρό τώρα.

Πιστεύεις ότι πλέον είναι δύσκολες οι ανθρώπινες σχέσεις στο να προχωρήσεις σε ένα τέτοιο βήμα; Θα μπορούσες να κάνεις παιδί εκτός γάμου;

Ναι είναι. Το παιδί δεν θεωρώ ότι πρέπει να είναι αυτοσκοπός για να μας καλύψει τις ανάγκες της υστεροφημίας. Πρέπει να είναι ανάγκη από την επιθυμία για έναν άλλον άνθρωπο, να έχεις ένα κομμάτι δικό του. Έτσι θα είναι ευτυχισμένο και το παιδί αν υπάρχουν γονείς που έχουν μια ωραία σχέση.

Κεφάλαιο: Ομοφυλοφιλία. Σίγουρα έχεις δεχθεί και φλερτ από άντρα! Πώς αντιδράς όταν σε φλερτάρουν άντρες;

Όταν σε φλερτάρει ένας άντρας είναι εξίσου κολακευτικό με το όταν σε φλερτάρει μια γυναίκα. Όταν νιώθεις ότι υπάρχει μια αποδοχή της εικόνας σου, είναι ωραίο συναίσθημα.

Τι άποψη έχεις για το σύμφωνο συμβίωσης και την υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια;

Είναι απαραίτητο το σύμφωνο συμβίωσης γιατί όταν μοιράζεσαι τη ζωή σου με έναν άνθρωπο και το ένα από τα δύο μέλη έχει μια άνεση, οφείλεις να τον εξασφαλίσεις, είναι μια σχέση δοτικότητας και αγάπης. Το θεωρώ αυτονόητο και ευτυχώς που έγινε. Όσο για τη υιοθεσία δεν διαφωνώ γιατί ένα παιδί πρέπει να εισπράττει αγάπη και υγιή συμπεριφορά. Αυτό δεν το καθορίζει αν είναι δύο gay ή δύο straight γιατί υπάρχουν αρρωστημένες ψυχές και στις δύο περιπτώσεις. Έχει να κάνει με την ποιότητα του ανθρώπου. Απλά επειδή η γνώμη του κόσμου έχει μια δύναμη που μπορεί και κάποια στιγμή να σε μικρύνει, εκεί παίρνει συζήτηση αυτό το ρατσιστικό της κοινωνίας.

Έχεις δεχθεί ποτέ σεξουαλική παρενόχληση για να πάρεις ένα ρόλο και αν ναι, πώς το αντιμετώπισες;

Ναι έχω δεχτεί. Η σεξουαλική παρενόχληση έχει να κάνει με το τι εκπέμπεις και τι επιτρέπεις στον άλλον. Εμένα ακραίες περιπτώσεις- εκτός ενός θρασύτατου- δεν μου έχουν συμβεί. Είναι και τα περιθώρια που αφήνεις. Όταν συνέβη ελαφρώς το απέφυγα με ευγενικό τρόπο, σε εκείνη την ακραία περίσταση έφυγα από το έργο γενικά.

Τι κάνεις αυτό το διάστημα;

Τώρα έκανα ένα guest στη σειρά «Γυναίκα χωρίς όνομα» στον ANT1 και συνεχίζουμε στο θέατρο Αθηναΐδα που έχουμε «ανέβει» από δεκαέξι Οκτώβρη με τον Χάρη Ρώμα, τον Σωτήρη Καλυβάτση, τη Θεοφανία Παπαθωμά, την Κατερίνα Τσάβαλου. Η παράσταση λέγεται «Ο βαφτιστικός της κυρίας» και είναι μια γαλλική κωμωδία που έχει κάνει διασκευή ο Χάρης Ρώμας και στην οποία στηρίζεται και η οπερέτα του Σακελλαρίδη. Πάμε πολύ καλά και θα συνεχίσουμε έως την Κυριακή των Βαΐων.

 

 

Photographer: Γιάννης Σβίγγος,

Make Up  Artist: Δέσποινα Παπαιωάννου,

Hair Styling: Kalliope

Ευχαριστούμε για την φιλοξενία

το Moby All Day Bar στην Μαρίνα Ζεας.