Ταξίδι

Το Nαύπλιο και τα γύρω από αυτό στολίδια της Αργολίδας.

25

«Πόλη χτισμένη στα ριζά

λόφων ψηλών ως τ’άστρα

Παλαμηδιού κι Ακροναυπλιάς

με φυλακές και κάστρα…»

 

Γράφει η Πηνελόπη Κοφιάνη

           

Απ’ όποιο μέρος της Ελλάδας κι αν περάσουμε, απ’ όποιον νομό, απ’ όποια πόλη, όσο κοντά ή μακριά κι αν είναι από εμάς, πάντα μα πάντα, θα έχουμε κάτι το ιδιαίτερο να αντικρύσουμε, να γνωρίσουμε, να πάρουμε μαζί μας ως ανάμνηση. Το Ναύπλιο μα κι όλα τα στολίδια της Αργολίδας  είναι εικόνες όμορφες, ιστορίες και γνώσεις πολλές, μνήμες ξεχωριστές της Ελλάδας μας, οι οποίες θα ήταν κρίμα να μην βρίσκονται στις αποσκευές μας.

Η Αργολίδα, ο αντίχειρας της Πελοποννήσου, ένας από τους πιο πλούσιους σε ομορφιά κι ιστορία νομούς της Ελλάδας, υπήρξε κοιτίδα του Μυκηναϊκού πολιτισμού και το ισχυρότερο βασίλειο της αρχαίας Ελλάδας επί 5 αιώνες. Δροσίζεται από τον Αργολικό και τον Σαρωνικό κόλπο κι είναι γενέτειρα θρύλων, ηρώων κι ημίθεων, αφού Ηρακλής και Περσέας φαίνεται να κατάγονται από εκεί. Μεγάλο της προνόμιο η γεωγραφική της θέση. Τα ψηλά βουνά, που την προστατεύουν από βορρά και δύση, της εξασφαλίζουν πάντα ένα πιο ζεστό κλίμα, και τα υπόγεια ρεύματα που τη διαρρέουν, της χαρίζουν ένα καταπράσινο κι εύφορο έδαφος. Μανταρίνια, λεμόνια, βερίκοκα, ρόδια, καρπούζι, λάδι, αλλά κι οι κορωνίδες της, το πορτοκάλι δηλαδή ή «χρυσός της Αργολίδας», όπως το ονομάζουν, το αργίτικο πεπόνι, η ονομαστή αγκινάρα Ιρίων και φυσικά οι αμπελώνες της με το ονομαστό Αγιωργίτικο κρασί θρέφουν και ευφραίνουν κατοίκους κι επισκέπτες.

Η ιστορία της ξεκινά πριν από 7000 χρόνια, αφού το Άργος, ως η αρχαιότερη κατοικημένη πόλη της Ευρώπης, χρονολογείται από τότε. Η αρχαία Τίρυνθα εξάλλου, με τα κυκλώπεια τείχη της, μνημείο πια παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco, δείχνει να κατοικείται από την νεολιθική εποχή μέχρι και την μετέπειτα αρχαιότητα. Η πορεία όμως της Αργολίδας δεν σταματάει εκεί. Συνεχίζεται μέσα στην ιστορία, άλλοτε σιωπηλά, άλλοτε πιο ηχηρά· Ρωμαϊκή περίοδος, Μεσαίωνας, Φραγκοκρατία, Βενετοκρατία,  Τουρκοκρατία, Νεώτερη Ελλάδα. Κι όλη αυτή η διαδρομή αφήνει πίσω της αρχαιολογικά κι ιστορικά μνημεία ανεκτίμητης αξίας. Έτσι, ο επισκέπτης, που θέλει να γνωρίσει την Αργολίδα από κοντά, έχει μπροστά του μια εξαίσια ιστορική, χρωματική και γευστική παλέτα, ώστε να ζωγραφίσει τις δικές του όμορφες εικόνες κι αναμνήσεις, που θα βρίσκονται μέσα στις αποσκευές του.

 

  • Αρχαιολογικός χώρος των Μυκηνών: Η παγκοσμίου φήμης αρχαία πόλη των Μυκηνών, κοιτίδα του μυκηναϊκού πολιτισμού (1600-1100 π.Χ.), γνωστή από τον Όμηρο. Η Πύλη των Λεόντων, το παλάτι των Ατρειδών, τα κυκλώπεια τείχη, οι θολωτοί τάφοι, ο περίφημος θησαυρός του Ατρέα είναι λίγα μόνο από τα ευρήματα, που κόβουν την ανάσα των επισκεπτών από όλο τον κόσμο.
  • Αρχαιολογικός χώρος της Επιδαύρου: Ο αρχιτέκτονας και γλύπτης Πολύκλειτος τον 4ο αιώνα π.Χ. δημιούργησε και παρέδωσε έναν ναό, αντάξιο της ιερής τέχνης που υπηρετεί· το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Άριστο αρχιτεκτονικά, με μία μοναδική στον κόσμο ακουστική και χωρητικότητα 15.000 θεατών. Φτιάχτηκε, για να ψυχαγωγούνται οι ασθενείς, που νοσηλεύονταν στο Ασκληπείο, τον πιο γνωστό θεραπευτικό χώρο στην αρχαία Ελλάδα. Ο ευρύτερος αρχαιολογικός χώρος, μαζί με το μικρό θέατρο Επιδαύρου, ανήκει κι αυτός δικαιωματικά στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά της Unesco.
  • Άργος: Η 2η σε πληθυσμό μεγαλύτερη πόλη της Πελοποννήσου. Όντας σεμνό κι όχι κραυγαλέο, παρά την ένδοξη ιστορία του, είναι γεμάτο από νεοκλασικά κτίρια, πεζοδρόμους, όμορφα καταστήματα, τσιπουράδικα, ξεχωριστά και προσεγμένα καφέ κι εστιατόρια. Σημείο αναφοράς, μετά την ανάπλασή της, η κεντρική πλατεία του· η πλατεία του Αγίου Πέτρου, με την τεχνητή λίμνη γύρω από την ομώνυμη εκκλησία κι ένα δίκτυο καλαίσθητων πεζόδρομων να ξεκινάνε από αυτήν. Οι Στρατώνες του Καποδίστρια, η Δημοτική Νεοκλασική Αγορά, το αρχαίο θέατρο, το ρωμαϊκό Ωδείο με την «Παλαίστρα»,  το Αρχαιολογικό Μουσείο, είναι κάποια από τα «πρέπει» της παλέτας του Άργους.

 

  • Τολό: Ο γραφικός παραθαλάσσιος οικισμός της Αργολίδας. Η ιστορία του ξεκινάει από τον 19ο αιώνα, όπου μετά από απόφαση του Ιωάννη Καποδίστρια, Κρητικοί βετεράνοι του πολέμου της Ελληνικής ανεξαρτησίας μετοίκισαν εκεί. Οι παραλίες του αμμώδεις με καταγάλανα νερά. Κορωνήσι, Ρόμβη και Δασκαλιό, οι ακατοίκητες νησίδες απέναντί του, χρωματίζουν σε ορισμένα σημεία σμαραγδένια τη θάλασσα και μοιάζουν σαν να θέλουν, να πλησιάσουν την ακτή. Ο επισκέπτης έχει να διαλέξει ανάμεσα από μια ποικιλία ξενοδοχείων, επιπλωμένων διαμερισμάτων και δωμάτιων την άνετη διαμονή του. Τα πολλά εμπορικά και τουριστικά καταστήματα στο Τολό,  είναι σε θέση να καλύψουν τις καταναλωτικές ανάγκες τουριστών και μη. Τα εστιατόρια, οι ταβέρνες και τα μεζεδοπωλεία σερβίρουν φαγητά και λιχουδιές για όλα τα γούστα. Όσο για καφέ, ποτό και χορό μια πλειάδα από καφετέριες, νυχτερινά μαγαζιά και μπαρ προσφέρουν άφθονη ψυχαγωγία και διασκέδαση. Όμως στο Τολό ικανοποιούνται και τα εναλλακτικά γούστα. Ποδηλασία σε ορεινές διαδρομές, ημερήσιες κρουαζιέρες για Σπέτσες, Ύδρα, Πόρο και Μονεμβασιά, ιστιοπλοΐα, wind surfing, θαλάσσιο σκι, kite surfing και καταδύσεις είναι οι εναλλακτικές δραστηριότητες που προσφέρονται, πάντα κάτω από την επίβλεψη εξειδικευμένων και έμπειρων εκπαιδευτών.

  • Ναύπλιο: Ή Ανάπλι. Το κυριότερο λιμάνι της ανατολικής Πελοποννήσου και πρωτεύουσα της Αργολίδας. Το όνομά του μυθικό. Ναύπλιος, λεγόταν ο καρπός της ένωσης του θεού Ποσειδώνα με την Δαναΐδα, Αμυμώνη. Αποτελούσε περίφημο εμπορικό κέντρο από τον 11ο ακόμη αιώνα κι αργότερα (1827) πήρε την πρωτιά και την τιμή της πρωτεύουσας του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Η Napoli di Romania, η κάτω πόλη δηλαδή του Ναυπλίου, οφείλει την ύπαρξή της στους Βενετούς, αφού αυτοί ήταν, που την έπλασαν με τεχνητές προσχώσεις στη θάλασσα. Η αλήθεια έιναι, πως η άποψή της από το λιμάνι μοιάζει σαν μια πολύχρωμη τάφρος, που ανηφορικά κυκλώνει το Παλαμήδι. Κεραμυδί, τυρκουάζ,, πορτοκαλί, ώχρα, κεχριμπάρι και διάσπαρτες   πιτσιλιές πράσινου είναι τα χρώματα, που κυριαρχούν κι αναδεικνύονται από έναν ήλιο που εκεί, είναι σαν να λάμπει διαφορετικά. Ίσως είναι η αίγλη της παλιάς πρωτεύουσας, που αποπνέει αυτήν την αρχοντιά. Ένα ζωντανό σκηνικό του 19ου αιώνα από κτίρια νεοκλασικά θαυμάσιας αρχιτεκτονικής, με όμορφα ακροκέραμα και πανύψηλες από ξύλο πόρτες και μικρά, καγκελωτά, αλλά περίτεχνα μπαλκόνια, στολισμένα πάντα με γλάστρες χρωματιστές. Στα πόδια των υπέροχων αυτών κτιρίων προσκυνούν προσεγμένα εστιατόρια, καφέ και ταβερνάκια, ενώ τα εμπορικά καταστήματα ικανοποιούν κάθε γούστο και βαλάντιο. Και σε όλα αυτά, μας οδηγούν πεζόδρομοι πλακόστρωτοι και καλοφτιαγμένοι, που τα βράδια φωτίζονται από φανοστάτες νεοκλασικού τύπου. Τα μαγικά αυτά βράδια του Ναυπλίου, που κοιτώντας από ψηλά το λιμάνι του, μοιάζει σαν βιτρίνα στολισμένη αμφιθεατρικά με μια αγκαλιά πανέμορφων λαμπερών κεριών και στο κέντρο της, το πιο όμορφο και λαμπερό κερί απ’ όλα· το Μπούρτζι. Παλαμήδι, κέντρο, λιμάνι, Μπούρτζι, αλλά και κάθε κτίριο, κάθε δρομάκι, κάθε γωνιά, ακόμα και κάθε πέτρα του Ναυπλίου έχουν ένα δικό τους ξεχωριστό και πλούσιο παρελθόν να μας αφηγηθούν, αφού η ιστορία του τόπου αυτού πάει μέχρι πίσω στην προϊστορία.

 

            Τι λέτε; Πάμε να γεμίσουμε τις αποσκευές μας;

 

«…ξεχωριστό και μαγικό

Ανάπλι αγαπημένο

θαυμάζω σε, αδημονώ

και να ‘ρθω περιμένω»