Lifestyle

Νηστεύοντας ψυχή τε και σώματι… την τοξικότητα! – Μέρος 1ο

262

   

«Νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ»

Γράφει η Πηνελόπη Κοφιάνη 

Κακό πράγμα οι τοξίνες! Όπου κι αν ανατρέξουμε, θέλοντας να πάρουμε πληροφορίες γι’ αυτές, θα συναντήσουμε λέξεις όπως: δηλητήριο, μόλυνση, ασθένεια, διαταραχή. Μάλιστα, η ίδια η ερμηνεία της τοξίνης κάνει λόγο για δηλητηριώδη ουσία, η οποία παράγεται σε ζωντανά κύτταρα ή οργανισμούς και μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ασθένειες. Κι αυτό, όσον αφορά στον μικρόκοσμο της βιολογίας. Γιατί στον μακρόκοσμο της ζωής μας, των σχέσεών μας και της ύπαρξής μας απ’ την άλλη, τοξίνες θεωρούνται οι άνθρωποι και οι καταστάσεις, που επιδρούν το ίδιο βλαβερά και καταστροφικά στην αυτοεκτίμησή μας, στον αυτοσεβασμό μας και στην αυτοπεποίθησή μας.

Τις τοξικές ουσίες, βέβαια, ξέρουμε να τις διακρίνουμε και να τις αναγνωρίζουμε, οπότε τις αποφεύγουμε ή και τις αποβάλουμε με μια σωστή αποτοξίνωση από τον οργανισμό μας. Τους τοξικούς ανθρώπους όμως; Μπορούμε να τους διακρίνουμε; Γίνεται να τους αναγνωρίσουμε; Κι αν ναι, τότε με ποιον τρόπο τους αποφεύγουμε ή πώς αποβάλουμε οριστικά τις αρνητικές τους επιδράσεις από την ζωή μας;

Όσο κι αν δεν θέλουμε να κατηγοριοποιούμε ή να ομαδοποιούμε ανθρώπους χαρακτηρίζοντάς τους, κοινώς, «κολλώντας τους ταμπέλες», επειδή ο κάθε άνθρωπος είναι μια μοναδική και ξεχωριστή οντότητα, παρ’ αυτά, στην περίπτωση των τοξικών ανθρώπων, οφείλουμε να το κάνουμε, καθώς η έγκαιρη διάκριση και  αναγνώρισή τους είναι ζωτικής σημασίας για τις αρνητικές τους επιδράσεις στην αυτοεκτίμηση, την αυτοπεποίθηση και τον αυτοσεβασμό μας. Υπό αυτό το πρίσμα πάντα, οι τοξικοί άνθρωποι δείχνει, να έχουν κάποια κοινά γνωρίσματα, στα οποία, καλό θα ήταν, να δώσουμε την απαιτούμενη σημασία και προσοχή. Εξάλλου, αν εμβαθύνουμε λίγο, θα διαπιστώσουμε, ότι τα περισσότερα από αυτά είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα των μέχρι στιγμής αναγνωρισμένων διαταραχών προσωπικότητας (παρανοειδής, σχιζοειδής, σχιζότυπη, αντικοινωνική, οριακή,  ιστριονική, ναρκισσιστική, αποφευκτική,  εξαρτητική, ιδεοψυχαναγκαστική) από το  ανανεωμένο DSM 5  (Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών).

Στο πρώτο μέρος του άρθρου αυτού λοιπόν, θα δούμε, πώς μπορούμε να εντοπίζουμε τους τοξικούς ανθρώπους της ζωή μας.

Πώς εντοπίζονται:

. Επικρίνουν. Πράξεις, σκέψεις, τα πάντα όλα. Ποτέ και τίποτε από όσα κάνουν οι άλλοι δεν είναι αρκούντως καλά και σωστά. Ακόμα και κάποιες ομολογουμένως αναπόφευκτες ατυχίες, οι άλλοι, πάντα κατά την γνώμη τους, θα μπορούσαν να τις είχαν αποφύγει. Ακόμα και το πολύ σπάνιο «μπράβο» τους θα συνοδεύεται πάντα κι από ένα «αλλά».

. Εγωκεντρισμός, εγωπάθεια, εγωλατρία. Η συμπεριφορά τους δείχνει καθαρά, να θεωρούν, ότι όλος ο κόσμος θα πρέπει να γυρνάει – αν όχι ότι ήδη γυρνάει – γύρω από αυτούς. Μιλούν ασταμάτητα και σχεδόν αποκλειστικά για τον εαυτό τους. Η αίσθηση που αποκομίζουμε, είναι ότι δεν υπάρχει κανένας άλλος στο οπτικο-ακουστικό τους πεδίο και φυσικά, ότι δεν ενδιαφέρονται για κανέναν άλλο εκτός του εαυτού τους.

. Εκθειάζουν τον εαυτό τους. Φωτεινοί παντογνώστες και καλύτεροι όλων. Καθώς μιλούν για το άτομό τους – που κατά βάση πάντα αυτό κάνουν – δείχνουν αλαζονικά και ολοφάνερα να πιστεύουν, πως όχι απλά είναι εξαιρετικοί σε ό,τι κάνουν, αλλά και σε ό,τι θα μπορούσαν να είχαν κάνει, αν κάποιος άλλος – πάντα κάποιος άλλος – δεν τους είχε στερήσει την ευκαιρία να το κάνουν.

. Παρουσιάζουν τον εαυτό τους ως το αδικημένο θύμα ανθρώπων και καταστάσεων. Πάντα κάποιος άλλος ή κάτι άλλο φταίει για την όποια ατυχία, αστοχία ή αποτυχία τους και ό,τι τους προταθεί ως λύση, είτε λένε πως το έχουν δοκιμάσει ήδη και απέτυχε, είτε το απορρίπτουν με διάφορες δικαιολογίες.

. Αντιρρησίες. Ό,τι και να ακούσουν, σε όποια συζήτηση και να συμμετέχουν, θα διαφωνήσουν, απλά για να διαφωνήσουν. Δεν θα διστάσουν να κοντράρουν άσχημα, χωρίς ιδιαίτερο λόγο και χωρίς κάποιο επιχείρημα, που να ευσταθεί. Κι αν κάποια σπάνια στιγμή συμφωνήσουν σε κάτι, θα το κάνουν με τέτοιο τρόπο, που θα αφήσουν την αίσθηση, ότι κατά βάση διαφωνούν.

. Εκμεταλλεύονται και χειρίζονται. Τα πάντα όλα. Καταστάσεις, συναισθήματα, ανθρώπους. Εδώ δεν υπάρχουν καθόλου έννοιες όπως συνάνθρωπος, αξίες, αρχές. Εδώ υπάρχουν μόνο τα εξής μότο: «φα τους πριν να σε φάνε», «πάτα επί πτωμάτων», «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» κ.ο.κ.

. Δεν έχουν όρια ούτε φραγμούς. Ποτέ και σε τίποτε. Λένε ασύστολα και αμετανόητα ψέματα για τους ίδιους και για άλλους, συκοφαντούν, παίζουν με συναισθήματα και ζωές άλλων ανθρώπων, προσβάλλουν, θίγουν αξιοπρέπειες, διαβάλουν, υπονομεύουν, οικειοποιούνται κόπο και εργασία άλλων, παρενοχλούν και εισβάλλουν απρόσκλητοι στις ζωές άλλων.

. Είναι θρασύδειλοι. Κρύβονται πάντα πίσω από μισόλογα, υπονοούμενα και σπόντες. Θα αποφύγουν πάση θυσία, να αντιμετωπίσουν πρόσωπο με πρόσωπο καταστάσεις και ανθρώπους, ιδιαίτερα όταν γνωρίζουν, πως φέρουν την ευθύνη οι ίδιοι ή το φταίξιμο για κάτι.

. Διαστρεβλώνουν πάντα και τα πάντα με τρόπο πειστικό. Λόγια, περιστάσεις, νέα. Απώτερος σκοπός; Να κάνουν την απέναντι πλευρά – διότι όλα και όλοι, κατά την γνώμη τους, βρίσκονται απέναντί τους – να χάσει ισορροπίες, υγιείς άμυνες, αυτοεκτίμηση και αυτοσεβασμό.

. Δημιουργούν και καλλιεργούν τύψεις στους άλλους. Με έναν δικό τους, μοναδικό τρόπο βάζουν πάντα τους άλλους στην διαδικασία, να  σκέφτονται, ότι έχουν κάνει όντως κάπου λάθος, ότι έχουν φταίξει όντως σε κάτι οι ίδιοι κι ας μην ισχύει στην πραγματικότητα.

. Είναι κτητικοί. Υπερβολικά. Θεωρούν, πως όλα και όλοι τους ανήκουν. Κατά την γνώμη τους, η κτητική αντωνυμία «ο δικός μου, η δική μου, το δικό μου» δεν έχει πληθυντικό αριθμό ούτε και άλλα πρόσωπα. Αναγνωρίζουν δηλαδή μόνο τον ενικό της αριθμό σε όλες του της πτώσεις.

. Φθονούν. Όχι απλά ζηλεύουν, αλλά φθονούν. Τα μάτια τους και το σώμα τους σχεδόν το φωνάζουν. Φθονούν σε σημείο μάλιστα τέτοιο, όπου δεν τους ενδιαφέρει αν έχουν ή αν θα αποκτήσουν κάτι οι ίδιοι, αρκεί να μην το έχει ή να μην το αποκτήσει αυτό κάποιος άλλος.

. Είναι κακόβουλοι και κακεντρεχείς. Πραγματικά επιθυμούν και επιδιώκουν το κακό του άλλου, χωρίς προφανή λόγο ή αιτία. Αυτό συνήθως εκδηλώνεται είτε με λεκτική ή και σωματική βία.

. Έχουν απόλυτη ανάγκη για έλεγχο. Αντικειμένων, καταστάσεων, ανθρώπων. Ακόμη και του ίδιου του χρόνου αν θα μπορούσαν. Μόλις κάτι ξεφύγει του προγράμματος και του ελέγχου τους, γίνονται έξαλλοι.

. Είναι παθητικά επιθετικοί. Δεν θα πουν ποτέ αν και τι τους έχει ενοχλήσει, αλλά θα το δείξουν μέσω της άδηλής τους βίας ή μέσω της παιδιάστικης συμπεριφοράς του κρυφτού, με δικαιολογίες και αποφυγή.

. Παρασιτοζωούν και αντιγράφουν. Αρέσκονται να ζουν εις βάρος άλλων, αντί να δοκιμάζουν και να χρησιμοποιούν τις δικές τους δυνάμεις και γίνονται τα πιστά αντίγραφα συνηθειών και συμπεριφορών άλλων ανθρώπων, έχοντας την ψευδαίσθηση, ότι αποκτούν με αυτόν τον τρόπο ταυτότητα και προσωπικότητα.

. Είναι μονίμως σε κατάσταση συναγερμού. Κατά την γνώμη τους υπάρχουν παντού και πάντα κίνδυνοι και μονίμως φοβούνται για κακόβουλες εις βάρος τους ενέργειες. Μοιάζουν σαν να είναι μονίμως τρομοκρατημένοι.

. Αντιμετωπίζουν τα πάντα όλα ρηχά, επιφανειακά και επιδερμικά. Γι’ αυτούς δεν έχει τίποτα μα τίποτα βάθος και ουσία. Ούτε τα συναισθήματα, ούτε οι έννοιες, ούτε οι σχέσεις, ούτε οι ίδιοι οι άνθρωποι της ζωής τους.

. Συναισθηματικά είναι ιδιαίτερα ασταθείς. Είναι σχεδόν αδύνατον να εξηγήσει κάποιος τις απότομες εναλλαγές της διάθεσης και συναισθηματικής αντίδρασής τους, πόσο μάλλον να τις κατανοήσει και να τις ακολουθήσει.

. Είναι αναξιόπιστοι και ανακόλουθοι. Δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη. Τους αρέσει να κάνουν προγραμματικές δηλώσεις και να μένουν μόνο σ’ αυτές. Τα λόγια τους, εν ολίγοις, δεν τα κάνουν σχεδόν ποτέ πράξεις.

. Στοχοποιούν και εκδικούνται. Αυτό το κάνουν γιατί μπορεί να αισθάνονται απειλή ή ζήλεια, να νιώθουν ανταγωνιστικά, απόρριψη ή κι ότι έχουν θιγεί. Όποιος κι αν είναι ο λόγος, όσο ανυπόστατη κι αν είναι η αιτία, οι ίδιοι θα στοχοποιήσουν και θα εκδικηθούν, διότι είναι κάτι που πραγματικά απολαμβάνουν να κάνουν σε άλλους ανθρώπους.

Συνεχίζεται….